Η Αργυρώ Βάρδα φέρνει στο Vibo ένα μενού με κρητικά προϊόντα, παραδοσιακές συνταγές και κρασιά του Κτήματος Λυραράκη, σε μια βραδιά που βάζει στο επίκεντρο το φαγητό και τη σχέση του με τον τόπο προέλευσής του. Στο καλό τραπέζι, η…
Η ελληνική πίτα δεν είναι απλώς ένα πρόχειρο γεύμα. Αποτελεί την επιτομή της «γαστρονομίας της ανάγκης», η οποία, μέσα από αιώνες τοπικής εφευρετικότητας, κατέκτησε επάξια τη θέση της στο τραπέζι της υψηλής μαγειρικής. Λίγα, ταπεινά υλικά —συχνά τα πιο φτωχά μιας εποχής ή ενός τόπου— μεταμορφώνονται μέσω της τεχνικής, της υπομονής και της σοφίας των γενεών σε ένα έδεσμα που φέρει βαθιά ταυτότητα: γεωγραφική, οικογενειακή, κοινωνική. Αυτό το κείμενο ακολουθεί τις περιφερειακές σχολές της πίτας, αποκωδικοποιεί τα στοιχεία που τις διαφοροποιούν και χαρτογραφεί αθηναϊκά σημεία όπου η παράδοση εξακολουθεί να σέβεται τον εαυτό της.
Γλυκό και καυτερό. Ο συνδυασμός δεν είναι καινούργιος, αλλά ποτέ άλλοτε δεν είχε τόσο συγκεκριμένο όνομα, ούτε τόση δυναμική σε μενού, σάλτσες και ράφια σούπερ μάρκετ παγκοσμίως. Το **swicy** (sweet + spicy) περιγράφει τον συνειδητό, απόλυτα ισορροπημένο συνδυασμό γλυκύτητας και καψίματος σε ένα πιάτο, ένα dressing ή ακόμα κι ένα κοκτέιλ. Και παρότι ο τίτλος υπόσχεται «hack» στον εγκέφαλο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα από ένα απλό clickbait: ο συνδυασμός αυτός δημιουργεί μια αισθητηριακή ένταση που ο εγκέφαλος βρίσκει ακαταμάχητη — και αυτό εξηγείται επιστημονικά.
Στον πέμπτο όροφο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ο Γιώργος Παπαζαχαρίας διευθύνει μια κουζίνα που δεν αποσκοπεί στον εύκολο εντυπωσιασμό. Αντίθετα, φιλοδοξεί να αποδείξει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: ότι η ελληνική πρώτη ύλη μπορεί να σταθεί επάξια δίπλα σε οποιαδήποτε γαστρονομική παράδοση του κόσμου, αρκεί να την προσεγγίσεις με πειθαρχία, άρτια τεχνική και αυτοσυγκράτηση. Το Delta, το εστιατόριο που ενσαρκώνει αυτή ακριβώς τη φιλοσοφία, κατέχει σήμερα δύο αστέρια Michelin και ένα Green Star για τη βιωσιμότητά του — αποτελώντας, σύμφωνα με τον ίδιο τον Οδηγό, τη μοναδική γαστρονομική πρόταση αυτού του επιπέδου στην Ελλάδα. Κι αν αυτό ακούγεται σαν υπόθεση που αφορά αποκλειστικά τους μυημένους της γαστρονομίας, η αλήθεια είναι διαφορετική: η μέθοδος πίσω από αυτή τη διάκριση αφορά τον καθένα που πιστεύει ότι η δουλειά ή γίνεται σωστά, ή δεν γίνεται καθόλου.
Από τις 17 Οκτωβρίου, το εστιατόριο ανοίγει από τις 13:00 κάθε Σάββατο και Κυριακή, με πιάτα από το μενού του, εποχικές προτάσεις και τη μαγειρική στη φωτιά στο επίκεντρο. Το καλό φαγητό δεν χρειάζεται πάντα να περιμένει το βράδυ. Το…
Από τις 16 Οκτωβρίου, το Woowoo επιστρέφει με pan-Asian κουζίνα, μουσική και ένα concept που αντιμετωπίζει το δείπνο ως μέρος της βραδινής εξόδου. Το καλό φαγητό είναι ένας λόγος για να επιλέξεις πού θα βγεις. Η ατμόσφαιρα είναι αυτό που…
Χωρίς γλυκάνισο, από Ροζακί και Μοσχάτο και με έμφαση στη σχέση του με το φαγητό, το ΑΡΟΔΟ παρουσιάζει μια πιο σύγχρονη εκδοχή του ελληνικού αποστάγματος. Το τσίπουρο έχει συνδεθεί με τον μεζέ, το μικρό ποτήρι και τα τραπέζια που ξεκινούν…
Από τις 16 Οκτωβρίου, το Brasserie Lorraine επιστρέφει στην Πλατεία Δεξαμενής με γαλλική κουζίνα, μεσογειακές πινελιές, live μουσική και τον Λάκη Γαβαλά σε έναν διαφορετικό ρόλο. Το Brasserie Lorraine επιστρέφει στις 16 Οκτωβρίου στην Πλατεία Δεξαμενής για τη νέα σεζόν,…
Στη σύγχρονη αθηναϊκή γαστρονομική σκηνή, ελάχιστες διαδρομές συμπυκνώνουν τόσο αριστοτεχνικά τη σύνδεση ανάμεσα στην οικογενειακή μνήμη, την επιχειρηματική πειθαρχία και την αστική ταυτότητα όσο αυτή του Ανδρέα Κιλτσικσή. Από ένα μικρό, εμβληματικό πλέον, μαγαζί στο Εμπορικό Τρίγωνο μέχρι το νέο του εγχείρημα στο Γκάζι, η πορεία του επαναδιαπραγματεύεται διαρκώς το τι σημαίνει ποιοτικό, έθνικ φαγητό στο χέρι — και όχι μόνο — σε αυτή την πόλη.
Η ποιότητα μιας πόλης κρίνεται συχνά από τις πιο καθημερινές της συνήθειες — και στην Αθήνα, λίγα πράγματα είναι πιο καθημερινά από ένα τυλιχτό. Ο Αψύς, η νέα άφιξη στην ανακαινισμένη Στοά Αρσακείου, δεν ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε τον τροχό. Αντίθετα, υπενθυμίζει κάτι που πολλοί είχαν αρχίσει να ξεχνούν: ότι το σουβλάκι, όταν φτιάχνεται με πειθαρχία και σεβασμό στην πρώτη ύλη, δεν έχει ανάγκη από φλύαρα gimmicks, ούτε από μαγειρικά συγχωροχάρτια.