Τα μακριά μαλλιά σε έναν άνδρα αναδεικνύονται μόνο όταν υπάρχει σχέδιο — διαφορετικά, μοιάζουν με αμέλεια. Στη διάρκεια του Laver Cup στο The O2 του Λονδίνου, ο Carlos Alcaraz εμφανίστηκε στις προπονήσεις με πιασμένα μαλλιά, υπενθυμίζοντας κάτι που πολλοί αγνοούν: το ανδρικό μακρύ μαλλί δεν είναι απλώς ζήτημα μήκους, είναι ζήτημα τεχνικής. Σχήμα, φροντίδα, σωστό δέσιμο, κατάλληλο κόψιμο. Χωρίς αυτά, το μήκος μετατρέπεται από στιλιστικό statement σε πρόβλημα.

London Fashion Week SS27: 5 τάσεις που δείχνουν προς τα πού πηγαίνει το ανδρικό στιλ

Από το πρόγραμμα του Λονδίνου ξεχωρίσαμε μόνο όσα έχουν πραγματική θέση στην αθηναϊκή γκαρνταρόμπα: πέντε κατευθύνσεις, ιδανικές για το γραφείο, την έξοδο και το Σαββατοκύριακο, προσαρμοσμένες στον ήπιο ελληνικό χειμώνα, το μεσογειακό φως και το αβίαστα κομψό ανδρικό ντύσιμο.

The Gentlemen, σεζόν 2: Το ανδρικό στυλ του 2026 έχει βρετανική προφορά

Η δεύτερη σεζόν του *The Gentlemen* δεν κερδίζει απλώς το στοίχημα της τηλεθέασης — παραδίδει το πιο πειστικό μάθημα ανδρικής παρουσίας που προσφέρει αυτή τη στιγμή η μικρή οθόνη. Με οκτώ επεισόδια να σκαρφαλώνουν στην κορυφή της αγγλόφωνης λίστας του Netflix συγκεντρώνοντας σχεδόν δέκα εκατομμύρια προβολές στη δεύτερη μόλις εβδομάδα κυκλοφορίας τους, και με μια τρίτη σεζόν ήδη επιβεβαιωμένη, τα νούμερα αποτελούν απλώς την αφετηρία. Αυτό που καθιστά τη σειρά του Guy Ritchie απόλυτο σημείο αναφοράς για το 2026 δεν είναι η δημοτικότητά της, αλλά ο τρόπος που αντιμετωπίζει το ένδυμα ως γλώσσα εξουσίας, τη στάση του σώματος ως στρατηγική και την αυτοκυριαρχία ως το ακριβότερο αξεσουάρ στο δωμάτιο.

Μετά το Samba, τι; Πέντε sneakers που αξίζει να κοιτάξεις το φθινόπωρο του 2026

Το adidas Samba έχει περάσει πλέον από τη φάση της ανακάλυψης σε αυτή του απόλυτου κορεσμού. Αυτό δεν αποτελεί μομφή για το ίδιο το παπούτσι, αλλά για το hype που το περιβάλλει. Ένα μοντέλο με ρίζες στη δεκαετία του 1950, σχεδιασμένο αρχικά για indoor ποδόσφαιρο, μετατράπηκε σε lifestyle φαινόμενο τόσο γρήγορα που σήμερα το συναντάς παντού: σε κάθε πιθανό χρωματισμό, σε κάθε e-shop, σε κάθε δεύτερο πεζοδρόμιο της πόλης. Όταν, όμως, ένα sneaker γίνεται τόσο πανταχού παρόν, παύει να αποτελεί προσωπικό statement για τον άνθρωπο που το φοράει.

Στον κόσμο του κινηματογράφου, υπάρχουν ελάχιστοι σκηνοθέτες που μπορούν να συγκριθούν με τον Τζέιμς Κάμερον (James Cameron). Από το «Titanic» μέχρι το «Avatar», έχει δημιουργήσει ταινίες που όχι μόνο έχουν σπάσει ρεκόρ εισπράξεων, αλλά και έχουν μεταμορφώσει την εμπειρία του…

Στην πόλη που έμαθε να πίνει καλά, το ζητούμενο δεν είναι άλλο ένα cocktail bar. Είναι ένας λόγος να βγεις από το σπίτι. Η Αθήνα έχει ένα παράξενο ταλέντο: μπορεί να μετατρέψει ένα ποτό σε ολόκληρο πρόγραμμα. Λες «πάμε για…

5 μαθήματα μαγειρικής στην Αθήνα που αξίζει να κάνεις ακόμα κι αν δεν ξέρεις να μαγειρεύεις

Οι περισσότεροι άνδρες δεν χρειάζονται ακόμα ένα bookmark με συνταγές στο κινητό τους. Αυτό που πραγματικά χρειάζονται, είναι μαγειρικό ένστικτο. Την ικανότητα να ανοίγουν το ψυγείο, να αξιολογούν τι υπάρχει και να δημιουργούν ένα αξιοπρεπές γεύμα χωρίς πανικό, χωρίς βίντεο-tutorials σε διπλή ταχύτητα και χωρίς τη μόνιμη, σωτήρια κλήση για delivery.

Slay, delulu και ριζίτικα: Γιατί η ελληνική γλώσσα δεν πεθαίνει αλλά εξελίσσεται

Κάθε φορά που μια άγνωστη λέξη ξεπηδά από τα χείλη ενός εφήβου, κάποιος ενήλικας σπεύδει να κηρύξει τον θάνατο της ελληνικής γλώσσας. Και κάθε φορά, η γλώσσα επιβιώνει από την ίδια της την κηδεία. Σήμερα, η υποτιθέμενη απειλή ακούει στο όνομα *slay*, *delulu* και *rizz*. Πριν από δύο γενιές ήταν το «οκέι» και το «μπάι-μπάι». Πριν από τέσσερις, το «ασανσέρ» και το «παρντόν». Το μοτίβο επαναλαμβάνεται με τέτοια ακρίβεια, που πλέον μοιάζει λιγότερο με πολιτισμική κρίση και περισσότερο με νευρική συνήθεια. Το πραγματικό ερώτημα, ωστόσο, δεν ήταν ποτέ αν *επιτρέπεται* να χρησιμοποιούμε μια ξένη λέξη, αλλά αν διαθέτουμε την οξυδέρκεια να ξέρουμε πού, πότε, σε ποιον και γιατί τη λέμε.

Ορισμένα από τα σημαντικότερα ρολόγια για να ξεκινήσεις σοβαρά μια συλλογή δεν βγαίνουν πια από καμία γραμμή παραγωγής. Οι εταιρείες τα άφησαν πίσω —συχνά χωρίς πειστικό λόγο— αλλά η αγορά δεν τα ξέχασε ποτέ. Αυτό δεν είναι απλώς νοσταλγία. Είναι η πραγματικότητα μιας βιομηχανίας που καταργεί ιστορικά μοντέλα για να κάνει χώρο σε νέες σειρές, νέα calibers και αναθεωρημένους τιμοκαταλόγους, αφήνοντας κενά που κανένας διάδοχος δεν μπορεί να καλύψει απόλυτα.

ΑΜΦΙΒΙΟΣ: Το ελληνικό diver που γεννήθηκε για τα ΟΥΚ

Τα περισσότερα ρολόγια με στρατιωτικές καταβολές πωλούν, πρωτίστως, ένα αφήγημα. Ο ΑΜΦΙΒΙΟΣ της Ianos Watches αποτελεί μία από τις σπάνιες εξαιρέσεις όπου η ιστορία δεν επινοήθηκε εκ των υστέρων για χάρη του marketing. Αντιθέτως, γεννήθηκε μέσα από ένα πραγματικό επιχειρησιακό brief και μόνο τότε πέρασε στον καρπό του πολίτη. Αυτό δεν τον καθιστά αυτομάτως ένα σπουδαίο ρολόι· τον κάνει όμως αξιοπρόσεκτο για λόγους που δεν άπτονται της εθνικής υπερηφάνειας ή των tactical φαντασιώσεων, αλλά της σχεδιαστικής πειθαρχίας, της τεχνικής ουσίας και μιας ασυνήθιστα ξεκάθαρης αφετηρίας.

Το ζητούμενο δεν είναι αν το Sauvage εξακολουθεί να πουλά —αυτό είναι δεδομένο— αλλά τι συμβαίνει όταν ένας αρωματοποιός με couture προσέγγιση αποφασίζει να οδηγήσει ένα μαζικά αναγνωρίσιμο franchise σε μονοπάτια πιο σκοτεινά, πιο ξυλώδη και σαφώς πιο ώριμα. Ο Francis Kurkdjian, Διευθυντής Δημιουργίας Αρωμάτων της Parfums Christian Dior, μόλις υπέγραψε το πρώτο ανδρικό extrait de parfum στην ιστορία του οίκου, επαναπροσδιορίζοντας τους όρους της συζήτησης.

Η επιστροφή του τριχωτού στήθους: γιατί το φυσικό σώμα είναι ξανά μέρος του ανδρικού στιλ

Η ανδρική μόδα του 2026 δεν ανακάλυψε ξαφνικά το φυσικό σώμα — απλώς σταμάτησε να το ενοχοποιεί. Στη London Fashion Week του Σεπτεμβρίου, η Burberry παρουσίασε μια συλλογή που αποθέωνε τη χαλαρή κομψότητα: ανοιχτά πέτα, «φορεμένα» υφάσματα και μια ανεπιτήδευτη ανδρική εικόνα, χωρίς ίχνος υπερπροσπάθειας. Τα μοντέλα δεν έμοιαζαν με αποτριχωμένα μανεκέν βιτρίνας. Ήταν άνδρες που έδειχναν να ζουν άνετα μέσα στα ρούχα τους — και μέσα στο ίδιο τους το σώμα.

Σαπούνι ή αφρόλουτρο; Τι χρειάζεται πραγματικά το ανδρικό δέρμα

Κάθε φορά που στέκεσαι μπροστά στο ράφι του σούπερ μάρκετ, διχασμένος ανάμεσα σε μια μπάρα σαπουνιού και ένα αφρόλουτρο, θέτεις το λάθος ερώτημα. Η ουσία δεν κρύβεται στο «μπάρα ή υγρό;», αλλά στο «τι φόρμουλα βάζω σε ένα δέρμα που ήδη ταλαιπωρείται από τη ζέστη, το αλάτι, το χλώριο και τα διπλά ντους;».

Οι κανονισμοί των κινητήρων για το 2026 έχουν ήδη «κλειδώσει», παραμένοντας πιστοί στην αρχιτεκτονική των V6 1.6 turbo-hybrid. Ωστόσο, πίσω από τις κλειστές πόρτες, η FIA, η Formula One Management (FOM) και οι κατασκευαστές συζητούν ήδη κάτι ριζικά διαφορετικό για τον επόμενο κύκλο: έναν V8 turbo κινητήρα, τροφοδοτούμενο αποκλειστικά με βιώσιμα καύσιμα. Δεν πρόκειται για μια νοσταλγική φαντασίωση, αλλά για τη στρατηγική επαναδιαπραγμάτευση του τι σημαίνει σύγχρονη απόλαυση στη Formula 1 — μια αναζήτηση της χρυσής τομής ανάμεσα στη θεατρικότητα, το τεχνολογικό κύρος και την εμπορική απήχηση.

BMW X3 M50 vs Mercedes-AMG GLC 53: Η δύσκολη εξίσωση των 100.000+ ευρώ για τον Έλληνα αγοραστή

Στην Ελλάδα, η απόκτηση ενός premium SUV άνω των 100.000 ευρώ δεν κρίνεται αποκλειστικά στην ιπποδύναμη. Εξαρτάται από τις εκπομπές CO₂ που καθορίζουν τέλη και τεκμήρια, τη φορολογία που ενσωματώνεται στην τιμή κτήσης, την ευελιξία στον αστικό ιστό και, φυσικά, το κύρος που αποπνέει στον επαγγελματικό κύκλο του ιδιοκτήτη. Η μονομαχία ανάμεσα στην BMW X3 M50 xDrive και τη Mercedes-AMG GLC 53 4MATIC+ είναι ακριβώς αυτό: δύο κορυφαίες γερμανικές φιλοσοφίες που μοιράζονται τον ίδιο κινητήριο πυρήνα, αλλά αποκλίνουν ριζικά σε χαρακτήρα, κόστος χρήσης και οδηγική εμπειρία. Ας τις αποκωδικοποιήσουμε μέσα από το πρίσμα της ελληνικής πραγματικότητας.

Bovensiepen Spider: Η οικογένεια πίσω από την Alpina επιστρέφει με roadster 435 ίππων σε μόλις 99 αντίτυπα

Η οικογένεια Bovensiepen δεν «επέστρεψε» στην Alpina —άλλωστε το ιστορικό όνομα ανήκει πλέον στο BMW Group— αλλά επανασυστήνεται στο αυτοκινητικό στερέωμα με το δικό της, ομώνυμο brand. Το πρώτο της δημιούργημα είναι ένα διθέσιο roadster 435 ίππων, το οποίο θα παραχθεί σε μόλις 99 χειροποίητα αντίτυπα. Ονομάζεται Bovensiepen Spider και, αν ο όρος «limited edition» σας έχει κουράσει, αυτή η περίπτωση ίσως σας πείσει να του δώσετε μια δεύτερη ευκαιρία.

Η Τήνος βρέθηκε για δεύτερη συνεχή χρονιά πάνω από τη Μύκονο στις ακτοπλοϊκές κρατήσεις των Ελλήνων ταξιδιωτών. Ωστόσο, η πιο ενδιαφέρουσα ιστορία του καλοκαιριού 2026 δεν βρίσκεται στην κορυφή, αλλά στα νησιά που σημείωσαν διψήφια ποσοστά ανόδου, ανατρέποντας τα προγνωστικά. Τα στοιχεία κρατήσεων της Ferryscanner αποκαλύπτουν τις πραγματικές τάσεις της φετινής σεζόν και μας δείχνουν πώς αυτές οι επιλογές μεταφράζονται στους πιο έξυπνους φθινοπωρινούς προορισμούς για τον Οκτώβριο.

Ροδόπη: Το road trip της Ελλάδας που αξίζει να κάνεις το φθινόπωρο

Το πιο ενδιαφέρον φθινοπωρινό ταξίδι στην Ελλάδα δεν περιλαμβάνει φέρι, δεν έχει ηλιοβασιλέματα πάνω από καλντέρες και σίγουρα δεν απαιτεί κράτηση τρεις μήνες νωρίτερα σε κάποια pool villa. Αντίθετα, απαιτεί μια οροσειρά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, δρόμους που σκίζουν ψυχρόφιλα δάση, ποτάμια φαράγγια και ένα τραπέζι στρωμένο με καβουρμά, χειροποίητα ζυμαρικά και κρασί Δράμας. Η Ροδόπη δεν είναι η «νέα Σαντορίνη». Είναι ακριβώς το αντίθετό της. Και γι’ αυτό ακριβώς αξίζει.

Η ποιότητα μιας πόλης κρίνεται συχνά από τις πιο καθημερινές της συνήθειες — και στην Αθήνα, λίγα πράγματα είναι πιο καθημερινά από ένα τυλιχτό. Ο Αψύς, η νέα άφιξη στην ανακαινισμένη Στοά Αρσακείου, δεν ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε τον τροχό. Αντίθετα, υπενθυμίζει κάτι που πολλοί είχαν αρχίσει να ξεχνούν: ότι το σουβλάκι, όταν φτιάχνεται με πειθαρχία και σεβασμό στην πρώτη ύλη, δεν έχει ανάγκη από φλύαρα gimmicks, ούτε από μαγειρικά συγχωροχάρτια.

Sinafi: Το νέο στέκι των Εξαρχείων με ψωμί, μεζέ και cocktails στη μέση

Ο πιο ενδιαφέρων νέος μεζές της Αθήνας δεν προσπαθεί να το παίξει fine dining. Αντιθέτως, βάλθηκε να μας θυμίσει γιατί η παπάρα απαιτεί σωστό ψωμί, γιατί τα φασολάκια αξίζουν εκλεκτό βούτυρο και γιατί το ποτήρι δίπλα στο πιάτο δεν έχει απλώς διακοσμητικό ρόλο. Το Σινάφι, το νέο all-day στέκι που άνοιξε στις αρχές Σεπτεμβρίου στη Χαριλάου Τρικούπη 11, μετρά μόλις λίγες εβδομάδες ζωής, αλλά ήδη εκφράζει μια αλλαγή που η αθηναϊκή σκηνή είχε ανάγκη: τεχνική ακρίβεια στην υπηρεσία της αυθεντικής, λαϊκής απόλαυσης, χωρίς ίχνος αποστείρωσης.

Το πιο σύγχρονο κοστούμι αυτή τη στιγμή ξεφεύγει από το κλασικό navy και το αυστηρό charcoal. Είναι γήινο, ήπιο, αποπνέει μια «αθόρυβη» πολυτέλεια και δείχνει σαν να το φοράει ένας άνδρας που δεν έχει ανάγκη να αποδείξει τίποτα. Αυτή ακριβώς η αισθητική κυριάρχησε στις εμφανίσεις των κορυφαίων τενιστών ενόψει του Laver Cup, της εμβληματικής διοργάνωσης που επιστρέφει στο The O2 του Λονδίνου (25–27 Σεπτεμβρίου 2026), με τους Κάρλος Αλκαράθ και Αλεξάντερ Ζβέρεφ στην Team Europe και τον Τέιλορ Φριτζ στην Team World.

Η μεταγραφή του Χρήστου Τζόλη στην Άρσεναλ δεν αποτελεί απλώς μια σπουδαία ποδοσφαιρική είδηση για την Ελλάδα. Είναι η πρώτη φορά, έπειτα από πολλά χρόνια, που ένας Έλληνας ποδοσφαιριστής διαβαίνει το κατώφλι ενός συλλόγου τέτοιου βεληνεκούς έχοντας ήδη αποδείξει, με αριθμούς και τίτλους, ότι η θέση του είναι εκεί. Σε μια εποχή όπου οι πρόωρες μετακινήσεις νεαρών ταλέντων θυμίζουν συχνά ρίσκο βασισμένο σε υποσχέσεις, ο Τζόλης ενσαρκώνει το ακριβώς αντίθετο: μια καριέρα που επαναπροσδιορίστηκε την κατάλληλη στιγμή, μέσα από μια αλάνθαστη αλληλουχία αποφάσεων.

Το Bar 2046 δεν είναι απλώς το foyer bar ενός κινηματογράφου. Είναι ένας αυτόνομος βραδινός προορισμός που τυχαίνει να «ζει» μέσα στο Cinobo Όπερα, στη στοά της Ακαδημίας 57, και αυτή ακριβώς η λεπτομέρεια εξηγεί γιατί αξίζει τον χρόνο σου. Δεν χρειάζεσαι εισιτήριο για να μπεις, ούτε περιμένεις να τελειώσει κάποια προβολή. Απλώς κατεβαίνεις τα σκαλιά, παραγγέλνεις και αφήνεσαι σε έναν χώρο που μεταφράζει μια κινηματογραφική ιδέα σε βραδινή εμπειρία με σπάνια συνέπεια. Από τη στιγμή που άνοιξε τις πόρτες του, το Bar 2046 έθεσε ένα ερώτημα που αφορά ολόκληρη τη νυχτερινή σκηνή της Αθήνας: τι συμβαίνει όταν ένα μπαρ σχεδιάζεται με πολιτισμική ευφυΐα αντί για ένα ακόμη εφήμερο concept;

Στην Ελλάδα μιλάμε συχνά για φιλοδοξία, αλλά σπάνια εννοούμε αυτήν που χτίζεται αργά, με βαθιά μόρφωση, θεσμικό βάρος και πενήντα χρόνια αδιαπραγμάτευτης πειθαρχίας. Ως «φιλοδοξία» εννοούμε συνήθως την ταχεία αναγνώριση, τον θόρυβο, τα βραχύβια πυροτεχνήματα. Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, που έφυγε τον Φεβρουάριο του 2026 σε ηλικία 99 ετών, ενσαρκώνει ακριβώς το αντίθετο πρότυπο: μια ζωή που ξεκίνησε στον Βύρωνα, σε μια προσφυγική οικογένεια από την Προύσα, και κατέληξε στην κορυφή του γαλλικού ακαδημαϊκού κατεστημένου, στην προεδρία του Centre Georges Pompidou και στη διεθνή αναγνώριση ως μία από τις σημαντικότερες βυζαντινολόγους του 20ού αιώνα.