Κάποια ρούχα δεν γίνονται εμβληματικά επειδή τα είδες σε μια καλοστημένη βιτρίνα. Γίνονται εμβληματικά επειδή κάποιος τα φόρεσε καθημερινά, αβίαστα, μέχρι που σταματάς να βλέπεις το ρούχο και βλέπεις μόνο τον άνθρωπο. Αυτό ακριβώς συνέβη με το δερμάτινο τζάκετ που ο Anthony Bourdain φορούσε σχεδόν σαν δεύτερο δέρμα — ένα κομμάτι Kenneth Cole από τη συλλογή Φθινόπωρο/Χειμώνας 2003, το οποίο, δύο δεκαετίες μετά, ετοιμάζεται να επιστρέψει. Ο ίδιος ο Kenneth Cole επιβεβαίωσε ότι το brand σχεδιάζει την επανακυκλοφορία του (ή μιας παραλλαγής του), στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στροφής προς τα δερμάτινα πανωφόρια φέτος το φθινόπωρο. Όμως, η αλήθεια είναι πως η ιστορία αυτού του μπουφάν μας αφορά λιγότερο ως είδηση της μόδας και περισσότερο ως μάθημα στιλ.
Στον κόσμο του κινηματογράφου, υπάρχουν ελάχιστοι σκηνοθέτες που μπορούν να συγκριθούν με τον Τζέιμς Κάμερον (James Cameron). Από το «Titanic» μέχρι το «Avatar», έχει δημιουργήσει ταινίες που όχι μόνο έχουν σπάσει ρεκόρ εισπράξεων, αλλά και έχουν μεταμορφώσει την εμπειρία του…
Το τέλος των διακοπών δεν είναι η στιγμή για ενοχές. Είναι η καλύτερη ευκαιρία να αποκτήσεις ξανά καθαρή εικόνα των οικονομικών σου, να διορθώσεις μικρές αστοχίες και να μπεις στο φθινόπωρο με μεγαλύτερο έλεγχο και λιγότερο άγχος. Στις διακοπές οι…
Η αληθινή αξία ενός κρασιού —όπως ακριβώς και ενός μηχανικού ρολογιού— δεν εξαντλείται ποτέ στην πρώτη ύλη ή στο ηχηρό όνομα. Πηγάζει από την αδιάρρηκτη σχέση του με τον τόπο, τη μέθοδο και την τέχνη του περιορισμού. Στην υψηλή ωρολογοποιία, αυτή η συνθήκη ονομάζεται *manufacture*· στο κρασί, *terroir*. Κι αν υπάρχει ένα σημείο στο Αιγαίο όπου αυτές οι δύο έννοιες μπορούν να συναντηθούν αρμονικά, αυτό είναι ένα τραπέζι με θέα στις Κυκλάδες. Ένα τραπέζι σαν αυτό του Pilōs, του γαστρονομικού χώρου του Stamna Sifnos στην Απολλωνία, όπου η βραδιά «Almyra» επιχειρεί ακριβώς αυτόν τον εκλεπτυσμένο διάλογο ανάμεσα στο κυκλαδίτικο κρασί και την καλλιεργημένη απόλαυση.
Θάλασσα, ήλιος, αλάτι, χλώριο και καθημερινό λούσιμο. Το καλοκαίρι αφήνει πίσω του ωραίο χρώμα στο δέρμα, όχι όμως πάντα και την καλύτερη εικόνα στα μαλλιά και τη γενειάδα. Ο σωστός τρόπος να επαναφέρεις την υφή και την ενυδάτωσή τους δεν…
Στην Ελλάδα, η αγορά μιας λιμουζίνας αξίας άνω του μισού εκατομμυρίου ευρώ δεν συνιστά μια αμιγώς αυτοκινητική επιλογή — είναι φορολογική δήλωση, κοινωνικό μανιφέστο και, ανάλογα με το μοντέλο, ένα άτυπο ψυχογράφημα. Η ανανεωμένη Mercedes-Maybach S-Class, η υβριδική Bentley Flying Spur και η Rolls-Royce Ghost Series II διεκδικούν το ίδιο πορτοφόλι, αλλά απευθύνονται σε τρεις εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Η σύγκριση που ακολουθεί υπερβαίνει τους ίππους και τα τετραγωνικά μέτρα δέρματος· αφορά το τι ακριβώς δηλώνεις κάθε φορά που παρκάρεις διπλά στην πλατεία Κολωνακίου.
Αν ο Αύγουστος στο Αιγαίο είναι συνώνυμος της επίδειξης, ο Σεπτέμβριος στην Κάρπαθο και την Κάσο ανήκει στην ουσία. Η διαφορά αυτή δεν είναι απλώς ρητορική· είναι βαθιά γεωγραφική. Δύο νησιά στις νότιες εσχατιές των Δωδεκανήσων —το ένα ορεινό, τραχύ και επιβλητικό, το άλλο μικροσκοπικό και αυθεντικά ναυτικό— δεν χρειάστηκε ποτέ να ποζάρουν για κανέναν αλγόριθμο. Ο Σεπτέμβριος δεν τα κάνει απαραίτητα φθηνότερα ή πιο εύκολα, αλλά τα κάνει πιο προσιτά στην αληθινή τους φύση. Οι ηπιότερες καιρικές συνθήκες, η απουσία της αυγουστιάτικης πολυκοσμίας και το φως του φθινοπώρου που αρχίζει να γλυκαίνει, επιτρέπουν στον πραγματικό τους χαρακτήρα να αναδειχθεί χωρίς φίλτρα και μεσολαβήσεις.
Δύο ποτήρια αποτυπώνουν την ατμόσφαιρα του US Open 2026 καλύτερα από κάθε σχολιασμό αγώνα: το Honey Deuce, που εδώ και χρόνια ορίζει τη γεύση των courts, και το Moët Serve, η νέα σαμπανιζέ πρόταση της Moët & Chandon για φέτος. Εδώ θα βρεις τις αυθεντικές συνταγές τους, τη λογική πίσω από κάθε συστατικό — αλλά και δύο ελληνικές, σπιτικές παραλλαγές με τσίπουρο, πεπόνι Αργολίδας και μαστίχα Χίου, ξεκάθαρα δηλωμένες ως δικές μας προσαρμογές.
Η γραβάτα δεν εξαφανίστηκε επειδή κάποιος την απαγόρευσε — απλώς σταμάτησε να είναι υποχρεωτική, κι αυτό αποδείχτηκε πιο επικίνδυνο απ’ ό,τι φαίνεται. Όσο ήταν εκεί, κάλυπτε κάθε αδυναμία στον γιακά, στο ύφασμα, στην αίσθηση περίστασης. Τώρα που λείπει, η περιοχή λαιμός-στήθος μένει εκτεθειμένη — και αν δεν στέκεται σωστά, όλο το look μοιάζει μισοτελειωμένο.
Περισσότερο από μία δεκαετία μετά την αυτοκτονία του Robin Williams, στις 11 Αυγούστου 2014, η πιο κρίσιμη αλήθεια για το τέλος του παραμένει συχνά παρεξηγημένη: ο σπουδαίος ηθοποιός δεν έχασε απλώς τη μάχη με την κατάθλιψη. Η κατάθλιψη δεν ήταν καν η βασική του διάγνωση.
Ο Σεπτέμβριος δεν είναι απλώς η επιστροφή στη δουλειά. Είναι η στιγμή που μπορείς να αποφασίσεις αν οι επόμενοι δώδεκα μήνες θα είναι μια επανάληψη των προηγούμενων ή αν, αυτή τη φορά, θα τους κατευθύνεις εσύ. Υπάρχει κάτι σχεδόν παράδοξο…
Στην Ελλάδα μιλάμε συχνά για φιλοδοξία, αλλά σπάνια εννοούμε αυτήν που χτίζεται αργά, με βαθιά μόρφωση, θεσμικό βάρος και πενήντα χρόνια αδιαπραγμάτευτης πειθαρχίας. Ως «φιλοδοξία» εννοούμε συνήθως την ταχεία αναγνώριση, τον θόρυβο, τα βραχύβια πυροτεχνήματα. Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, που έφυγε τον Φεβρουάριο του 2026 σε ηλικία 99 ετών, ενσαρκώνει ακριβώς το αντίθετο πρότυπο: μια ζωή που ξεκίνησε στον Βύρωνα, σε μια προσφυγική οικογένεια από την Προύσα, και κατέληξε στην κορυφή του γαλλικού ακαδημαϊκού κατεστημένου, στην προεδρία του Centre Georges Pompidou και στη διεθνή αναγνώριση ως μία από τις σημαντικότερες βυζαντινολόγους του 20ού αιώνα.



