Κάποια ρούχα δεν γίνονται εμβληματικά επειδή τα είδες σε μια καλοστημένη βιτρίνα. Γίνονται εμβληματικά επειδή κάποιος τα φόρεσε καθημερινά, αβίαστα, μέχρι που σταματάς να βλέπεις το ρούχο και βλέπεις μόνο τον άνθρωπο. Αυτό ακριβώς συνέβη με το δερμάτινο τζάκετ που ο Anthony Bourdain φορούσε σχεδόν σαν δεύτερο δέρμα — ένα κομμάτι Kenneth Cole από τη συλλογή Φθινόπωρο/Χειμώνας 2003, το οποίο, δύο δεκαετίες μετά, ετοιμάζεται να επιστρέψει. Ο ίδιος ο Kenneth Cole επιβεβαίωσε ότι το brand σχεδιάζει την επανακυκλοφορία του (ή μιας παραλλαγής του), στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στροφής προς τα δερμάτινα πανωφόρια φέτος το φθινόπωρο. Όμως, η αλήθεια είναι πως η ιστορία αυτού του μπουφάν μας αφορά λιγότερο ως είδηση της μόδας και περισσότερο ως μάθημα στιλ.
Στον κόσμο του κινηματογράφου, υπάρχουν ελάχιστοι σκηνοθέτες που μπορούν να συγκριθούν με τον Τζέιμς Κάμερον (James Cameron). Από το «Titanic» μέχρι το «Avatar», έχει δημιουργήσει ταινίες που όχι μόνο έχουν σπάσει ρεκόρ εισπράξεων, αλλά και έχουν μεταμορφώσει την εμπειρία του…
Το τέλος των διακοπών δεν είναι η στιγμή για ενοχές. Είναι η καλύτερη ευκαιρία να αποκτήσεις ξανά καθαρή εικόνα των οικονομικών σου, να διορθώσεις μικρές αστοχίες και να μπεις στο φθινόπωρο με μεγαλύτερο έλεγχο και λιγότερο άγχος. Στις διακοπές οι…
Η αληθινή αξία ενός κρασιού —όπως ακριβώς και ενός μηχανικού ρολογιού— δεν εξαντλείται ποτέ στην πρώτη ύλη ή στο ηχηρό όνομα. Πηγάζει από την αδιάρρηκτη σχέση του με τον τόπο, τη μέθοδο και την τέχνη του περιορισμού. Στην υψηλή ωρολογοποιία, αυτή η συνθήκη ονομάζεται *manufacture*· στο κρασί, *terroir*. Κι αν υπάρχει ένα σημείο στο Αιγαίο όπου αυτές οι δύο έννοιες μπορούν να συναντηθούν αρμονικά, αυτό είναι ένα τραπέζι με θέα στις Κυκλάδες. Ένα τραπέζι σαν αυτό του Pilōs, του γαστρονομικού χώρου του Stamna Sifnos στην Απολλωνία, όπου η βραδιά «Almyra» επιχειρεί ακριβώς αυτόν τον εκλεπτυσμένο διάλογο ανάμεσα στο κυκλαδίτικο κρασί και την καλλιεργημένη απόλαυση.
Θάλασσα, ήλιος, αλάτι, χλώριο και καθημερινό λούσιμο. Το καλοκαίρι αφήνει πίσω του ωραίο χρώμα στο δέρμα, όχι όμως πάντα και την καλύτερη εικόνα στα μαλλιά και τη γενειάδα. Ο σωστός τρόπος να επαναφέρεις την υφή και την ενυδάτωσή τους δεν…
Όταν ένας κορυφαίος οίκος πολυτελείας, ένα ελβετικό ωρολογοποιείο και ένα καλιφορνέζικο ατελιέ restomods ενώνουν τις δυνάμεις τους για τη δημιουργία δύο μοναδικών αυτοκινήτων, το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς μια πανάκριβη 911. Είναι μια ηχηρή δήλωση για το μέλλον της σύγχρονης πολυτέλειας. Η συνεργασία της Singer Vehicle Design με τη Louis Vuitton, η οποία παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του Monterey Car Week, αποδεικνύει περίτρανα ότι το ultra-luxury δεν αφορά πλέον την πώληση μεμονωμένων αντικειμένων, αλλά την προσφορά μιας αδιαίρετης, συνδυαστικής δεξιοτεχνίας.
Ο Σεπτέμβριος είναι ίσως ο καλύτερος μήνας για να φύγεις από την πόλη. Τέσσερις προορισμοί για δύο ημέρες με καλό φαγητό, θάλασσα, design, φύση και εκείνη την αίσθηση πολυτέλειας που δεν χρειάζεται να φωνάζει. Ο Σεπτέμβριος έχει ένα διαφορετικό είδος…
Δύο ποτήρια αποτυπώνουν την ατμόσφαιρα του US Open 2026 καλύτερα από κάθε σχολιασμό αγώνα: το Honey Deuce, που εδώ και χρόνια ορίζει τη γεύση των courts, και το Moët Serve, η νέα σαμπανιζέ πρόταση της Moët & Chandon για φέτος. Εδώ θα βρεις τις αυθεντικές συνταγές τους, τη λογική πίσω από κάθε συστατικό — αλλά και δύο ελληνικές, σπιτικές παραλλαγές με τσίπουρο, πεπόνι Αργολίδας και μαστίχα Χίου, ξεκάθαρα δηλωμένες ως δικές μας προσαρμογές.
Η γραβάτα δεν εξαφανίστηκε επειδή κάποιος την απαγόρευσε — απλώς σταμάτησε να είναι υποχρεωτική, κι αυτό αποδείχτηκε πιο επικίνδυνο απ’ ό,τι φαίνεται. Όσο ήταν εκεί, κάλυπτε κάθε αδυναμία στον γιακά, στο ύφασμα, στην αίσθηση περίστασης. Τώρα που λείπει, η περιοχή λαιμός-στήθος μένει εκτεθειμένη — και αν δεν στέκεται σωστά, όλο το look μοιάζει μισοτελειωμένο.
Περισσότερο από μία δεκαετία μετά την αυτοκτονία του Robin Williams, στις 11 Αυγούστου 2014, η πιο κρίσιμη αλήθεια για το τέλος του παραμένει συχνά παρεξηγημένη: ο σπουδαίος ηθοποιός δεν έχασε απλώς τη μάχη με την κατάθλιψη. Η κατάθλιψη δεν ήταν καν η βασική του διάγνωση.
Ο Σεπτέμβριος δεν είναι απλώς η επιστροφή στη δουλειά. Είναι η στιγμή που μπορείς να αποφασίσεις αν οι επόμενοι δώδεκα μήνες θα είναι μια επανάληψη των προηγούμενων ή αν, αυτή τη φορά, θα τους κατευθύνεις εσύ. Υπάρχει κάτι σχεδόν παράδοξο…
Στην Ελλάδα μιλάμε συχνά για φιλοδοξία, αλλά σπάνια εννοούμε αυτήν που χτίζεται αργά, με βαθιά μόρφωση, θεσμικό βάρος και πενήντα χρόνια αδιαπραγμάτευτης πειθαρχίας. Ως «φιλοδοξία» εννοούμε συνήθως την ταχεία αναγνώριση, τον θόρυβο, τα βραχύβια πυροτεχνήματα. Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, που έφυγε τον Φεβρουάριο του 2026 σε ηλικία 99 ετών, ενσαρκώνει ακριβώς το αντίθετο πρότυπο: μια ζωή που ξεκίνησε στον Βύρωνα, σε μια προσφυγική οικογένεια από την Προύσα, και κατέληξε στην κορυφή του γαλλικού ακαδημαϊκού κατεστημένου, στην προεδρία του Centre Georges Pompidou και στη διεθνή αναγνώριση ως μία από τις σημαντικότερες βυζαντινολόγους του 20ού αιώνα.



