Στις 15 Οκτωβρίου, ο Άνταμ Κοντοβάς ανοίγει στο Κολωνάκι ένα εστιατόριο που παίρνει την ιδέα της ελληνικής ταβέρνας και τη μεταφέρει σε ένα διαφορετικό γευστικό τοπίο. Το tavernaki, το νέο εστιατόριο του Άνταμ Κοντοβά, ανοίγει στις 15 Οκτωβρίου στην Ξανθίππου…
Στη Στοά Αρσακείου, το φρέσκο χειροποίητο ζυμαρικό συναντά λεμονάτο χοιρινό, μπριάμ και άλλες ελληνικές γεύσεις. Ο Macarios έχει άποψη για το πώς πρέπει να τρώμε pasta στην πόλη. Και δεν την κρατάει για τον εαυτό του. Η Αθήνα έχει πλέον…
Τα περισσότερα premium αποστάγματα δεν δικαιολογούν την τιμή τους. Αυτή είναι η άβολη αλήθεια που κανένα βραβείο δεν πρόκειται να σου πει ξεκάθαρα, διότι οι διαγωνισμοί κρίνουν αποκλειστικά τη γεύση, όχι την αγοραστική αξία. Εμείς, ωστόσο, κρίνουμε και τα δύο.
Στην πιο απαιτητική γαστρονομική πρωτεύουσα της Ευρώπης, ένας Έλληνας σερβίρει μουσακά, γεμιστά και ντολμαδάκια ακομπλεξάριστα — και αυτό ακριβώς αποδεικνύεται το ισχυρότερο χαρτί του. Ο Συμεών Καμσίζογλου, εγκατεστημένος στη Γαλλία από το 2003, δεν επιχείρησε ποτέ να «μεταφράσει» την ελληνική κουζίνα στο γαλλικό ιδίωμα. Αντίθετα, πόνταρε στο ότι τα κλασικά πιάτα μιλούν από μόνα τους, αρκεί να μαγειρεύονται με άρτια τεχνική, να σερβίρονται με φροντίδα και να τοποθετούνται έξυπνα σε μια αγορά που ξεχωρίζει αμέσως το αυθεντικό από το επιτηδευμένο.
Ξέχνα τα τυποποιημένα πλατό. Ένας πλήρης οδηγός για τον Έλληνα άνδρα που θέλει να σερβίρει ελληνικά τυριά σαν επαγγελματίας — με σωστούς συνδυασμούς, σωστές υφές και σωστό κρασί.
Η νέα γενιά Ελλήνων σεφ δεν εκσυγχρονίζει απλώς την παράδοση — χαρτογραφεί τόπους. Η πιο ενδιαφέρουσα μετατόπιση στην εγχώρια υψηλή γαστρονομία δεν αφορά πλέον τις σύγχρονες τεχνικές ή την αισθητική. Αφορά τη στιγμή που ένα πιάτο παύει να δηλώνει γενικόλογα «ελληνικό» και αρχίζει να γίνεται ρητά παρνασσικό, αλοννησιώτικο, ηπειρώτικο ή κερκυραϊκό. Η διαφορά δεν είναι λεξιλογική, αλλά βαθιά γευστική, και είναι ακριβώς αυτή που αλλάζει τα δεδομένα.
Σεπτέμβριος σημαίνει τρύγος, και η Ελλάδα παράγει πλέον μερικά από τα πιο συναρπαστικά κρασιά στον κόσμο. Αυτός είναι ένας πρακτικός οδηγός για τον σύγχρονο άνδρα που θέλει να αφήσει πίσω του το απλοϊκό δίλημμα «κόκκινο ή λευκό» και να παραγγέλνει με γνώση, άποψη και σιγουριά.
Η πιο ουσιαστική επιστροφή στην αθηναϊκή γαστρονομική σκηνή δεν αφορά απλώς έναν σεφ που ανοίγει ακόμη ένα εστιατόριο, αλλά την αναβίωση μιας ιδέας για την ελληνική κουζίνα: μιας φιλοσοφίας που πολλοί θεώρησαν ξεπερασμένη, αλλά αποδεικνύεται πιο επίκαιρη από ποτέ. Αναλαμβάνοντας το *Zappa* στην Αίγλη Ζαππείου, ο Χρύσανθος Καραμολέγκος φέρνει μαζί του μια μαγειρική προσέγγιση θεμελιωμένη στο ελαιόλαδο, τα φρέσκα λαχανικά, την οξύτητα και την εποχικότητα. Επιστρέφει, δηλαδή, σε όλα εκείνα που η ελληνική γαστρονομία γνώριζε ανέκαθεν να κάνει εξαιρετικά, προτού, κάπου στην πορεία, νιώσει την ανάγκη να τα κρύψει.
Από τον espresso που πίνεις όρθιος πριν φύγεις για το γραφείο μέχρι το AeroPress του Σαββατοκύριακου: ένας οδηγός για τον άνδρα που θέλει να ξέρει τι βάζει στο φλιτζάνι του. Άλλοι άνδρες ξέρουν από κρασί. Άλλοι από whisky, αυτοκίνητα, sneakers…
Όταν ένας bartender βρίσκεται πίσω από μια μπάρα που φιγουράρει επί ένδεκα συναπτά έτη στη λίστα των World’s 50 Best Bars, η γνώμη του για το πού αξίζει να πιεις στην ίδια του την πόλη δεν αποτελεί μια απλή σύσταση — είναι ένα αυστηρό, επαγγελματικό φίλτρο. Ο Νίκος Ψαριανός ανήκει στον πυρήνα του Baba Au Rum, του εμβληματικού μπαρ στην Κλειτίου 6, που εδώ και δεκαπέντε χρόνια ορίζει τι σημαίνει αθηναϊκό fine drinking, με βαθύ σεβασμό στο ρούμι, τα τοπικά βότανα και την craft φιλοσοφία. Τον ρωτήσαμε ποιες στάσεις θα πρότεινε σε κάποιον που επιθυμεί να αποκωδικοποιήσει τη σημερινή αθηναϊκή νύχτα, όχι απλώς να τσεκάρει διευθύνσεις σε μια λίστα.