Η ήττα δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ο τρόπος που αντιδράς όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα περίμενες. Γιατί ο χαρακτήρας ενός άνδρα δεν φαίνεται μόνο στις νίκες, αλλά κυρίως στις στιγμές που πρέπει να αποδεχτεί μια ήττα και να παραμείνει ψύχραιμος.
Η στιγμή της ήττας αποκαλύπτει περισσότερα από τη στιγμή της νίκης. Όταν τα χαρτιά δεν έρθουν όπως τα περίμενε, όταν το ζάρι φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα, όταν η μπάλα καταλήξει στα δίχτυα της δικής του ομάδας ή όταν το ταμπλό γράψει το τελικό σκορ εις βάρος του, ο πραγματικός παίκτης δεν κρίνεται από το αν έχασε. Κρίνεται από το πώς χάνει.
Για έναν άνδρα που έχει μάθει να ανταγωνίζεται, η ήττα είναι αναπόφευκτο κομμάτι του παιχνιδιού. Κανείς δεν κερδίζει πάντα. Στα χαρτιά, στο καζίνο, στα επιτραπέζια, στον αθλητισμό, αλλά και σε κάθε κατάσταση όπου υπάρχει πρόκληση και ανταγωνισμός, κάποια στιγμή θα έρθει η στιγμή που το αποτέλεσμα δεν θα είναι με το μέρος σου.
Το θέμα δεν είναι αν θα χάσεις. Το θέμα είναι τι κάνεις εκείνη τη στιγμή.
Γιατί η πραγματική διαφορά ανάμεσα σε έναν ώριμο άνδρα και έναν κακό ηττημένο δεν βρίσκεται στο αποτέλεσμα. Βρίσκεται στον τρόπο που το διαχειρίζεται.
Ο άνδρας που έχει αυτοπεποίθηση δεν ψάχνει δικαιολογίες
Σε κάθε παιχνίδι υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Η τύχη, η συγκυρία, μια λάθος στιγμή ή μια καλύτερη κίνηση από την άλλη πλευρά μπορούν να αλλάξουν το αποτέλεσμα.
Μπορεί να έχεις παίξει σωστά τα χαρτιά σου και να χάσεις από ένα απρόβλεπτο φύλλο. Μπορεί να έχεις ακολουθήσει τη στρατηγική σου και να βρεθείς σε έναν κακό γύρο στο καζίνο. Μπορεί να έχεις διαβάσει σωστά το παιχνίδι και ένα λάθος δευτερόλεπτο να κρίνει έναν αγώνα.
Ο ώριμος παίκτης το γνωρίζει.
Δεν ψάχνει πάντα έναν ένοχο. Δεν κατηγορεί την τύχη, τον αντίπαλο ή τις συνθήκες για κάθε αποτυχία. Μπορεί να κοιτάξει το αποτέλεσμα και να πει απλά:
«Έχασα».
Μια απλή φράση που απαιτεί χαρακτήρα, γιατί σημαίνει ότι μια ήττα δεν αλλάζει την εικόνα που έχει για τον εαυτό του.
Η ψυχραιμία είναι μέρος του παιχνιδιού
Οι μεγαλύτεροι αθλητές δεν έγιναν μεγάλοι επειδή δεν έχασαν ποτέ. Έγιναν μεγάλοι επειδή έμαθαν να διαχειρίζονται τις ήττες τους.
Ένας χαμένος αγώνας, μια αποτυχημένη προσπάθεια ή μια κακή απόφαση δεν είναι το τέλος. Είναι ένα μάθημα για την επόμενη φορά.
Το ίδιο ισχύει και στο παιχνίδι.
Ο άνδρας που χάνει την ψυχραιμία του επειδή έχασε μια παρτίδα, που πετάει τα χαρτιά, χτυπά το τραπέζι ή επιτίθεται στους γύρω του, μπορεί να έχει χάσει μόνο έναν γύρο.
Στην πραγματικότητα όμως έχει χάσει κάτι πιο σημαντικό: τον έλεγχο του εαυτού του.
Και χωρίς αυτοέλεγχο, κανένα παιχνίδι δεν μπορεί πραγματικά να κερδηθεί.
Ο σεβασμός στον αντίπαλο δείχνει επίπεδο
Υπάρχει ένας κανόνας που ισχύει από τα γήπεδα μέχρι τα τραπέζια των παιχνιδιών: ο αντίπαλος δεν είναι εχθρός.
Είναι ο άνθρωπος που βρέθηκε απέναντί σου και προσπάθησε να κερδίσει, όπως ακριβώς προσπάθησες κι εσύ.
Η χειραψία μετά τον αγώνα, το «μπράβο» στον νικητή, η αναγνώριση μιας καλής κίνησης ή ενός σωστού παιχνιδιού δεν είναι σημάδια αδυναμίας.
Είναι σημάδια ποιότητας.
Ένας άνδρας μπορεί να απογοητευτεί επειδή έχασε και ταυτόχρονα να δείξει σεβασμό. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.
Στο καζίνο, η μεγαλύτερη νίκη είναι να ξέρεις πότε σταματάς
Στα παιχνίδια τύχης η διαχείριση της ήττας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Ένας ώριμος παίκτης γνωρίζει ότι η απώλεια χρημάτων δεν πρέπει να μετατραπεί σε θυμό ή εμμονή για «ρεφάρισμα».
Η σκέψη «θα τα πάρω πίσω τώρα» είναι συχνά αυτή που οδηγεί σε μεγαλύτερες απώλειες.
Το να αναγνωρίσεις το όριό σου και να αποχωρήσεις δεν είναι ήττα. Είναι αυτοκυριαρχία.
Γιατί μερικές φορές η πιο δύσκολη απόφαση δεν είναι να συνεχίσεις το παιχνίδι. Είναι να ξέρεις πότε πρέπει να σηκωθείς από το τραπέζι.
Ο χαρακτήρας φαίνεται όταν το αποτέλεσμα δεν σε ευνοεί
Η νίκη είναι εύκολη να τη διαχειριστείς. Έχει χειροκρότημα, επιβεβαίωση και ικανοποίηση.
Η ήττα όμως είναι η στιγμή που μένεις μόνος με τον εαυτό σου.
Εκεί φαίνεται ο χαρακτήρας.
Ο άνδρας που αξίζει τον σεβασμό δεν είναι αυτός που κερδίζει πάντα… γιατί αυτό είναι αδύνατο. Είναι αυτός που μπορεί να χάσει χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του, την αξιοπρέπειά του και τον έλεγχο του εαυτού του.
Γιατί τελικά, ο μεγάλος παίκτης δεν φαίνεται μόνο από το πώς σηκώνει το κύπελλο. Φαίνεται και από το πώς αφήνει το τραπέζι όταν η παρτίδα δεν πήγε όπως ήθελε.
