Τι κάνεις όταν ένας βίαιος εγκληματίας ζητά τη βοήθειά σου;

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Ο αξιωματικός φυλακών, David Wilson, πέρασε την καριέρα του με ανθρώπους που διέπραξαν βίαια και συχνά σεξουαλικά εγκλήματα. Σε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του “Η ζωή μου με τους δολοφόνους”, περιγράφει μια συνάντηση με έναν φυλακισμένο που τον έκανε να αμφισβητήσει τη δική του κρίση.

Ο David Wilson έγινε αξιωματικός φυλακής μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο του Cambridge την δεκαετία του ’80. Σύντομα θα ερχόταν αντιμέτωπος με εγκληματίες σε καθημερινή βάση, μαθαίνοντας να αλληλεπιδρά με άνδρες είχαν διαπράξει εγκλήματα πολλές φορές, συμπεριλαμβανομένων των serial killers και αυτών που είχαν διαπράξει σεξουαλικά εγκλήματα. Ως διάμεσολαβητής για αιτήματα των φυλακισμένων, ο Wilson περίμενε να ακούσει κάθε αδιανόητο αίτημα σε κάθε συνάντηση, και αναγκάστηκε να εξισορροπήσει τα προσωπικά του ένστικτα με τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Μια μέρα, στις αρχές της θητείας του στο HMP Grendon στο Buckinghamshire, ο Σέρβος δράστης σεξουαλικών εγκλημάτων, Peter Cook, γνωστός ως Cambridge Rapist, ζήτησε ραντεβού με τον Wilson, κάτι το οποίο θα έριχνε φως στις δύσκολες αποφάσεις που ο Wilson αναγκαζόταν να πάρει κάθε μέρα.

Ο αξιωματικός υπηρεσίας με βοήθησε να προετοιμαστώ για τη συνάντηση, προτού συναντήσω τον Cook λίγο πριν τις 11.30.

Μερικά λεπτά αργότερα, χτύπησε η πόρτα μου και ένας μικρός άνδρας με γκρίζα μαλλιά και μακριά νύχια στα δάχτυλα μπήκε στο γραφείο μου, με τον αξιωματικό να στέκεται – σχεδόν πανύψηλος – πίσω του. Ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι αυτός ο παράξενος, ηλικιωμένος άνδρας που έβλεπα ήταν η πηγή του φόβου στην πόλη που γνώριζα τόσο καλά.

“Θέλατε να δείτε τον διοικητή, κ. Cook. Τι μπορώ να κάνω για εσάς;”

“Μου είπαν ότι χρειάζομαι την άδειά σου”, είπε με μια ψιλή, παραπονιάρικη φωνή. Ο αξιωματικός πίσω του χαμογέλασε – σαφώς γνώριζε τι θα ακολουθήσει. Ήμουν ακόμα στο σκοτάδι, αλλά το βλέμμα στο πρόσωπο του αξιωματικού με έβαλε σε σκέψεις.

“Άδεια για τι;” ρώτησα.

“Θέλω να γίνω γυναίκα και χρειάζεται να συμφωνήσεις να στο να κάνω HRT (Θεραπεία Ορμονικής Υποκατάστασης). Αυτό μου είπε ο ψυχίατρος.”

Θα ήθελα να πω τώρα, ότι η ερώτησή του τότε θα οδηγούσε σε μια σοβαρή συζήτηση για τη φυσική μετάβαση ενός άνδρα σε γυναίκα. Τον αμφισβήτησα για το αν πραγματικά δεν ταυτίζεται με το φύλο που του είχε ανατεθεί κατά τη γέννηση. Ίσως θα μπορούσα να του εξηγήσω πόσο σοβαρό είναι αυτό και πώς πρέπει να το σκεφτεί προσεκτικά, καθώς η μετάβαση απαιτεί χρόνο, έχει ψυχολογικές συνέπειες και κοστίζει πολλά χρήματα

Δεν έκανα τίποτα από αυτά.

Κάθισα σκεπτικός για λίγα λεπτά, προσπαθώντας να κατανοήσω γιατί ο Cambridge Rapist θέλει τώρα να γίνει γυναίκα. Μήπως αυτό εξηγεί τη μακριά, ξανθιά περούκα που φορούσε όταν προσπαθούσε να δραπετεύσει και όλα τα γυναικεία ρούχα που βρίσκονταν στην κατοχή του; Αλλά πώς θα μπορούσαμε να καταλάβουμε τα μαύρα δερμάτινα που φορούσε, με όλη την κληρονομική, πολιτισμική και υπερ-ανδρική μορφή που μεταφέρει το δέρμα; Ίσως να του άρεσε να ντύνεται και να παίζει με την ταυτότητά του. Ίσως τώρα μετάνιωσε για ότι είχε κάνει στα θύματά του, στον βαθμό που ήθελε να αφαιρεθεί το πενιχρό του πέος, και φαντάστηκε πως θα μπορούσε να γίνει γυναίκα για να ξεπλύνει τα εγκλήματά του. Ο Cook δεν είχε συζητήσει ποτέ μαζί μου κάτι τέτοιο και, από όσο γνωρίζω, ούτε εξέφρασε τη λύπη του για τα εγκλήματά του με οποιοδήποτε άλλο μέλος του προσωπικού.

Φυσικά, δεν θα μπορούσα να του πώ να τα συζητήσει όλα αυτά με την ομάδα του, καθώς η πτέρυγα G δεν λειτουργούσε με αυτόν τον τρόπο. Η διαδικασία στην πτέρυγα G ήταν παρόμοια με τον τρόπο που λειτουργούσαν τα πράγματα σε κάθε άλλη φυλακή, με τους κρατούμενουν να μπορόυν να ζητήσουν να δούν τον διοικητή και στην να περιμένουν από αυτόν να τους δώσει κάποια μορφή οριστικής απάντησης σε κάθε αίτημα που μπορεί να έχουν. Καθώς σκεφτόμουν πώς να απαντήσω, ο Cook μου έθεσε μια άλλη ερώτηση.

“Ά, και θέλω επίσης την άδειά σας να θηλάσω τις κούκλες μου”. Το σουρεαλιστικό είχε γίνει ακόμα πιο ονειρικό.

“Όχι”, απάντησα. “Δεν σου δίνω την άδεια να το κάνεις αυτό.”

Πραγματικά δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να τον εμπόδισω να το κάνει αυτό, αλλά ήθελα να εδραιώσω στις συνομιλίες μας μια κάποια μορφή πραγματικότητας ή τουλάχιστον το πως αντιλαμβανόμουν εγώ την πραγματικότητα. Αργότερα, όταν είχα χρόνο να σκεφτώ για το τι συνέβη, χτυπήθηκα από την ορμή της φωνή μου όταν είχα απαντήσει σε αυτή τη δεύτερη ερώτηση και αναρωτήθηκα αν η συναισθηματική και ενστικτώδης αντίδρασή μου ήταν απλά ότι είχα ακούσει ήδη αρκετά απο τον Cook, ακόμα και αν ήταν μόνο η πρώτη μας συνάντηση. Σε αυτή την σύντομη κουβέντα, φαινόταν να είναι μαλθακός και να μην έχει κανέναν αυτο-προβληματισμό. Αναρωτήθηκα αν είχε μόλις επιδιώξει την προσοχή.

Πέρασα μερικά ακόμα λεπτά συζητώντας με τον Cook στο πως θα έπρεπε να έχει γραπτή επιβεβαίωση από δύο ψυχιάτρους που συμφωνούν ότι θα πρέπει να του επιτραπεί η μετάβαση από άνδρα σε γυναίκα και μέχρι να συμβεί αυτό δεν θα μπορούσε να του δοθεί η άδεια να ξεκινήσει την HRT. Τον συμβούλευσα επίσης να σκεφτεί πολύ προσεκτικά για την λήψη της απόφασης αυτής και ότι υπήρχουν πολλά περισσότερα στο να είσαι γυναίκα απο το να μεγαλώνεις τα μαλλιά και τα νύχια σου, αποκαλώντας τον ευατό σου Janet και μιλώντας με ψιλή φωνή.

Όσο δελεαστικό και αν ήταν, σταμάτησα τον εαυτό μου από το να του δώσω μια διάλεξη για το κακό που προκάλεσε σε όλες αυτές τις γυναίκες και τον τρόμο που δημιούργησε σε πολλές, πολλές άλλες. Αυτό θα μπορούσε να ήταν μια απόλυτα ανθρώπινη αντίδραση, αλλά θα ήταν επίσης αυτοεπιχειρησιακή από την πλευρά μου. Στα επόμενα χρόνια, δεν είχα τέτοια αυτοσυγκράτηση.


Το βιβλίο “My Life with Murderers: Behind Bars with the World’s Most Violent Men” κυκλοφορεί απο την amazon εδώ.

Share.

Comments are closed.