Το ρολόι της La Rose Noire, με διάμετρο 43 χιλιοστών, βασίζεται στο Royal Oak Concept Split-Seconds Chronograph GMT Large Date.

Πρόκειται για ένα μηχανικό αριστούργημα με αυτόματο μηχανισμό Calibre 4407, λειτουργία flyback, χρονογράφο split-seconds (για την ταυτόχρονη μέτρηση δύο χρόνων), ένδειξη δεύτερης ζώνης ώρας (GMT) και μεγάλη ημερομηνία.

Αν και η αξία ενός τέτοιου one-off κομματιού εικάζεται από τον ειδικό Τύπο ότι αγγίζει εξαψήφιο νούμερο, η επίσημη τιμή του παραμένει επτασφράγιστο μυστικό. Αυτή ακριβώς η σιωπή αποτελεί μέρος της φιλοσοφίας του: σε αυτό το επίπεδο εξατομίκευσης (bespoke), η τιμή δεν αποτελεί ούτε κριτήριο επιλογής ούτε επιχείρημα.

Εκείνο που πραγματικά εντυπωσιάζει, ωστόσο, είναι η μηχανική του ενσωμάτωση. Η Audemars Piguet και η Rolls-Royce σχεδίασαν από κοινού έναν ηλεκτροκίνητο μηχανισμό ασφάλισης (powered clasp mechanism) στο ταμπλό.

Το ρολόι κουμπώνει με απόλυτη ασφάλεια, λειτουργώντας ως οργανικό στοιχείο του αυτοκινήτου, ενώ μπορεί να αποδεσμευτεί άμεσα για να φορεθεί στον καρπό.

Όταν αφαιρείται, η υποδοχή δεν μένει άδεια: καλύπτεται από ένα ειδικά κατασκευασμένο κάλυμμα (blank head) από τιτάνιο με openwork σχεδιασμό, το οποίο κοσμείται από ένα νόμισμα λευκόχρυσου με ένα χειροσκάλιστο τριαντάφυλλο, όλα φιλοτεχνημένα από τους τεχνίτες της Audemars Piguet στο Le Brassus.

Η Amethyst Droptail και η Vacheron Constantin

Λίγους μήνες αργότερα, μέσα στο 2023, η Rolls-Royce αποκάλυψε τη δεύτερη Droptail: την Amethyst. Σε αυτή την περίπτωση, η συνεργαζόμενη maison δεν ήταν η Audemars Piguet αλλά η Vacheron Constantin, με το ρολόι να είναι ένα μοναδικό Les Cabinotiers Armillary Tourbillon.

Διαθέτει χειροκίνητο κούρδισμα, bi-retrograde ένδειξη (όπου οι δείκτες ωρών και λεπτών επιστρέφουν ακαριαία στο μηδέν μόλις ολοκληρώσουν το τόξο τους) και ένα διαξονικό (bi-axial) tourbillon, τον περίπλοκο μηχανισμό αντιστάθμισης της βαρύτητας που εδώ περιστρέφεται σε δύο άξονες αντί για έναν.

Η Vacheron Constantin δεν περιορίστηκε στην παράδοση ενός ρολογιού. Οι μηχανικοί της στη Γενεύη σχεδίασαν μια ειδική βάση ασφαλείας για την κονσόλα της Amethyst.

Παράλληλα, η συνεργασία με τη Rolls-Royce επεκτάθηκε στις φόρμες, τα υλικά και τη χρωματική παλέτα, διασφαλίζοντας ότι το ρολόι δεν «κάθεται» απλώς στο ταμπλό, αλλά επικοινωνεί αισθητικά με το σύνολο του αυτοκινήτου. Όπως και στη La Rose Noire, το ρολόι μπορεί να αφαιρεθεί και να φορεθεί κανονικά.

Αξίζει να σημειωθεί μια σημαντική διευκρίνιση: η σύμπραξη Vacheron Constantin και Rolls-Royce αφορά αποκλειστικά τη συγκεκριμένη παραγγελία της Amethyst Droptail.

Δεν αποτελεί ένδειξη κάποιας ευρύτερης συνεργασίας της maison για μοντέλα μαζικότερης παραγωγής, όπως η Phantom.

Γιατί εξωτερική maison και όχι in-house κατασκευή;

Το ερώτημα που προκύπτει και από τα δύο αυτά case studies είναι εύλογο: γιατί μια αυτοκινητοβιομηχανία με το κύρος της Rolls-Royce δεν κατασκευάζει η ίδια το ρολόι του ταμπλό της;

Η απάντηση κρύβεται στην ίδια τη φύση των δύο αυτών τεχνών. Ένας χρονογράφος split-seconds ή ένα διαξονικό tourbillon απαιτούν δεκαετίες συσσωρευμένης ωρολογοποιικής τεχνογνωσίας, εξειδικευμένα εργαστήρια και μια κουλτούρα μικροχειροτεχνίας που καμία αυτοκινητοβιομηχανία δεν έχει λόγο να αναπτύξει.

Αντίστροφα, οίκοι όπως η Audemars Piguet και η Vacheron Constantin δεν θα μπορούσαν ποτέ να κατασκευάσουν ένα αυτοκίνητο. Η σύμπραξή τους πετυχαίνει ακριβώς επειδή κάθε πλευρά εισφέρει την αυθεντική της εξειδίκευση, μοιραζόμενη παράλληλα μια κοινή φιλοσοφία: την bespoke δημιουργία ως την ύψιστη μορφή πολυτέλειας.

Η Rolls-Royce προσεγγίζει το πρόγραμμα Coachbuild ως εφαρμοσμένη τέχνη. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο αντιμετωπίζουν οι μεγάλοι ελβετικοί οίκοι τα τμήματα Les Cabinotiers ή τις one-off Concept δημιουργίες τους.

Αυτή η σύγκλιση δεν είναι τυχαία αλλά δομική. Αφορά, ωστόσο, μια αυστηρά περιορισμένη υπερπολυτελή πελατεία και όχι μια μαζική στροφή της ευρύτερης αυτοκινητοβιομηχανίας.

Τι μπορούμε να κρατήσουμε από αυτές τις μοναδικές δημιουργίες

Ελάχιστοι στον κόσμο θα έχουν ποτέ τη δυνατότητα να παραγγείλουν μια Droptail. Όμως, το μάθημα που παραδίδουν αυτές οι δύο δημιουργίες είναι καθολικό και βρίσκει εφαρμογή σε κάθε κλίμακα.

Όταν αξιολογείτε μια συνεργασία μεταξύ μιας αυτοκινητοβιομηχανίας και ενός ωρολογοποιού ή ακόμη και τον προσωπικό σας συνδυασμό μεταξύ καρπού και γκαράζ, υπάρχουν πέντε κριτήρια που διαχωρίζουν την ουσία από τον εντυπωσιασμό.

Πρώτον, η συνοχή της σχεδιαστικής γλώσσας (design language): τα δύο αντικείμενα μοιράζονται μια κοινή αισθητική γραμμή ή απλώς συνυπάρχουν;

Δεύτερον, η ποιότητα των υλικών και του φινιρίσματος: μιλάμε για τιτάνιο, λευκόχρυσο και χειροποίητο σκάλισμα ή για ανοδιωμένο αλουμίνιο με ένα τυπωμένο λογότυπο;

Τρίτον, η μηχανική ουσία: υπάρχει πραγματική ωρολογοποιική πολυπλοκότητα ή απλώς ένας μηχανισμός quartz πίσω από ένα εντυπωσιακό καντράν;

Τέταρτον, η προέλευση: ποιος κατασκεύασε τι, πού και με ποια ιστορική παράδοση;

Και πέμπτον, ο βαθμός ενσωμάτωσης: το ρολόι σχεδιάστηκε παράλληλα με το αυτοκίνητο ή προστέθηκε εκ των υστέρων;

Στις περιπτώσεις της La Rose Noire και της Amethyst, τα πέντε αυτά κριτήρια φαίνεται να πληρούνται σε εξαιρετικά υψηλό βαθμό.

Αυτό τις αναδεικνύει σε σημεία αναφοράς. Όχι επειδή το κόστος τους ξεπερνά κάθε φαντασία, αλλά επειδή αποδεικνύουν ότι η αληθινή πολυτέλεια δεν είναι απλώς θέμα τιμής. Είναι ζήτημα σχεδιαστικής και κατασκευαστικής αλήθειας.