Ένα Negroni στο Μετς, τσίπουρο και μεζέδες στη Γούβα. Δύο διευθύνσεις που δεν σου κρατούν τραπέζι, αλλά δίνουν καλούς λόγους να δοκιμάσεις την τύχη σου.
Παρασκευή βράδυ, λίγο μετά τις εννέα. Η παρέα έχει επιτέλους συνεννοηθεί, κανείς δεν έχει κάνει κράτηση και τα δημοφιλή μαγαζιά της Αθήνας μοιάζουν ήδη απαγορευτική επιλογή. Το γνώριμο δίλημμα επιστρέφει: θα συμβιβαστείς με ό,τι βρεις διαθέσιμο ή θα ρισκάρεις να περιμένεις κάπου που πραγματικά θέλεις να πας;
Η αθηναϊκή έξοδος απαιτεί πλέον περισσότερο προγραμματισμό απ’ όσο θα ήθελαν πολλοί. Για ένα καλό εστιατόριο το Σαββατοκύριακο, η κράτηση μπορεί να χρειάζεται αρκετές ημέρες νωρίτερα. Ακόμη και το ποτό μετά τη δουλειά έχει αρχίσει να αποκτά τη δική του διαδικασία συνεννοήσεων.
Κι όμως, δύο από τις πιο ενδιαφέρουσες διευθύνσεις στην ευρύτερη περιοχή του Μετς λειτουργούν με διαφορετικούς όρους. Στο Δι’ Ευχών της Αναπαύσεως δεν μπορείς να εξασφαλίσεις από πριν την αγαπημένη σου θέση στην μπάρα. Στην Ευλαλία, μια παλιά μονοκατοικία στη Γούβα, η επιθυμία για τσίπουρο και καλούς μεζέδες μπορεί να συνοδευτεί από αναμονή στο πεζοδρόμιο.
Δεν πρόκειται για μαγαζιά που ανακάλυψαν κάποιο μυστικό της εστίασης. Η πολιτική τους είναι απλή: έρχεσαι και κάθεσαι όταν βρεθεί θέση. Η δημοτικότητά τους έχει κάνει αυτή τη διαδικασία δυσκολότερη, αλλά το ενδιαφέρον τους δεν εξαντλείται στην ουρά που ενδέχεται να συναντήσεις.
Το ένα είναι μια καλή επιλογή για ραντεβού ή για εκείνο το δεύτερο ποτό που δεν είχες προγραμματίσει. Το άλλο έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός μεζεδοπωλείου στο οποίο μια αντροπαρέα μπορεί να περάσει ολόκληρο το βράδυ χωρίς να κοιτάξει το ρολόι.
Δι’ Ευχών: Το Negroni έχει βρει τη διεύθυνσή του στο Μετς
Η Αναπαύσεως έχει κάτι που λείπει από αρκετούς δρόμους της σύγχρονης Αθήνας: αναγνωρίσιμη προσωπικότητα. Τα παλιά κτίρια, τα μικρά καταστήματα και η γειτνίαση με το Πρώτο Νεκροταφείο δημιουργούν ένα περιβάλλον που δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκηνοθεσία για να αποκτήσει ατμόσφαιρα.
Στον αριθμό 32, το Δι’ Ευχών έχει βρει τον τρόπο να ενσωματωθεί σε αυτή την ιδιόμορφη γειτονιά. Άνοιξε την περίοδο των γιορτών του 2025 και γρήγορα απέκτησε κοινό που αναζητά κάτι διαφορετικό από τα μεγάλα, θορυβώδη μπαρ του κέντρου.
Ο χώρος είναι μικρός, με vintage αντικείμενα, καθρέφτες, κεριά και μια μπάρα που τραβά αμέσως την προσοχή. Το λευκό πλακάκι και οι ξύλινες λεπτομέρειες δίνουν έναν παλιομοδίτικο χαρακτήρα, χωρίς το αποτέλεσμα να μοιάζει με αναπαράσταση άλλης εποχής.
Πίσω από τα κοκτέιλ βρίσκεται η bartender και συνιδιοκτήτρια Εύα Φράγκου. Εδώ η προσέγγιση δεν βασίζεται σε εντυπωσιακές παρουσιάσεις ή περίπλοκες τεχνικές που χρειάζονται επεξήγηση. Οι κλασικές συνταγές έχουν τον πρώτο λόγο, με το Negroni να ξεχωρίζει, ενώ η Margarita αποτελεί επίσης μια από τις γνώριμες επιλογές.
Αν προτιμάς κρασί, η λίστα περιλαμβάνει ετικέτες από τον ελληνικό αμπελώνα. Για κάτι περισσότερο από ένα ποτό, υπάρχουν μπρουσκέτες, πλατό αλλαντικών και τυριών, χειροποίητη τυροκαυτερή και σεβίτσε. Τα στρείδια εμφανίζονται περιστασιακά, κυρίως τα Σαββατοκύριακα.
Η μουσική συμπληρώνει την εικόνα με έναν τρόπο που δύσκολα περνά απαρατήρητος. Από διεθνείς επιτυχίες προηγούμενων δεκαετιών μέχρι Χαρούλα Αλεξίου, Μαρινέλλα και παλιά λαϊκά, το πρόγραμμα μπορεί να αλλάξει χαρακτήρα όσο προχωρά η βραδιά. Το όνομα του μπαρ παραπέμπει, άλλωστε και στο τραγούδι «Δι’ Ευχών» της Αλεξίου.
Αν σχεδιάζεις ένα πρώτο ραντεβού, το Δι’ Ευχών έχει αρκετά από τα στοιχεία που χρειάζεσαι: μικρό χώρο, καλό ποτό, ενδιαφέρουσα μουσική και ατμόσφαιρα που επιτρέπει τη συζήτηση. Με μία προϋπόθεση, φυσικά. Να καταφέρεις να καθίσεις.
Η πολιτική χωρίς κρατήσεις και η περιορισμένη χωρητικότητα σημαίνουν ότι η αναμονή είναι πιθανή, ιδιαίτερα τις δημοφιλείς ώρες. Η μπάρα, πάντως, είναι από τις θέσεις που αξίζει να προτιμήσεις. Έχεις άμεση επαφή με την προετοιμασία των κοκτέιλ και καλύτερη εικόνα του χώρου.
Για μια μεγάλη παρέα που θέλει να καθίσει όλη μαζί, ίσως δεν είναι η πιο πρακτική επιλογή. Για δύο άτομα που αποφάσισαν να βγουν χωρίς ιδιαίτερο πρόγραμμα, έχει πολύ περισσότερο ενδιαφέρον.
Δι’ Ευχών, Αναπαύσεως 32, Μετς.
Ευλαλία: Τσίπουρο, μεζέδες και μια μονοκατοικία στη Γούβα
Η Ευλαλία δεν βρίσκεται σε κάποιον από τους δρόμους που θα επέλεγες τυχαία για να αναζητήσεις φαγητό. Στη Φρύνωνος 10, στη Γούβα, μια παλιά ροζ μονοκατοικία με κόκκινες καρέκλες έχει εξελιχθεί σε σημείο συνάντησης για παρέες από διαφορετικές περιοχές της Αθήνας.
Το μαγαζί άνοιξε το 2024 και απέκτησε σταδιακά φήμη χάρη στο φαγητό του και στην ατμόσφαιρα της παλιάς γειτονιάς. Δεν χρειάστηκε ιδιαίτερα περίτεχνη διακόσμηση. Η αυλή, τα τραπέζια καφενείου και το εσωτερικό του σπιτιού δίνουν στον χώρο την ταυτότητά του.
Το μενού είναι μικρό, με ελληνικές γεύσεις που ταιριάζουν στο μοίρασμα. Ντάκος, φάβα, λουκάνικο με πράσο, χοιρινό μπριζολάκι και μπιφτεκάκια αποτελούν χαρακτηριστικές επιλογές. Το καπνιστό βολάκι Άνδρου προσθέτει μια λιγότερο συνηθισμένη γεύση, ενώ στο τραπέζι μπορεί να φτάσουν και θαλασσινά, όπως θράψαλο με αμπελοφάσουλα, ανάλογα με τον κατάλογο.
Είναι από εκείνα τα μέρη όπου η παραγγελία δύσκολα περιορίζεται στα αρχικά σχέδια. Ξεκινάς με δύο πιάτα για τη μέση, προσθέτεις κάτι ακόμη όταν φτάσουν τα ποτά και λίγο αργότερα κάποιος προτείνει να δοκιμάσετε και το λουκάνικο.
Το τσίπουρο έχει σημαντική παρουσία, με επιλογές που περιλαμβάνουν αποστάγματα από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Υπάρχουν επίσης ρακή, κρασί και μπίρα, για όσους προτιμούν κάτι άλλο.
Το ενδιαφέρον της Ευλαλίας δεν βρίσκεται σε κάποια ανατρεπτική γαστρονομική ιδέα. Βρίσκεται στη συνέπεια μιας κουζίνας που βασίζεται σε γνώριμα υλικά, στις γενναιόδωρες μερίδες και στο γεγονός ότι το περιβάλλον εξακολουθεί να θυμίζει μεζεδοπωλείο γειτονιάς.
Η επιτυχία της, βέβαια, έχει και το τίμημά της. Από την αρχή λειτουργεί χωρίς κρατήσεις και οι παρέες που φτάνουν συχνά ξεπερνούν τα διαθέσιμα τραπέζια. Τις ημέρες με αυξημένη κίνηση, η αναμονή έξω από το μαγαζί είναι συνηθισμένη εικόνα.
Ο Νοέμβριος προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα. Όσο ο καιρός παραμένει ήπιος, τα εξωτερικά τραπέζια βοηθούν στην εξυπηρέτηση περισσότερων επισκεπτών. Με το κρύο ή τη βροχή, η κατάσταση δυσκολεύει.
Αν σκοπεύεις να πας με μεγάλη αντροπαρέα, το να εμφανιστείτε όλοι μαζί την ώρα της μεγαλύτερης κίνησης δεν είναι η πιο έξυπνη επιλογή. Μια επίσκεψη νωρίτερα, ιδανικά με δύο έως τέσσερα άτομα, μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες να βρείτε τραπέζι, χωρίς αυτό να είναι εγγυημένο.
Για μια χαλαρή έξοδο με φίλους, πάντως, η Ευλαλία διαθέτει το βασικότερο προσόν ενός καλού μεζεδοπωλείου: σε κάνει να θέλεις να παραγγείλεις άλλο ένα πιάτο και να παρατείνεις τη συζήτηση.
Ευλαλία, Φρύνωνος 10, Γούβα.
Το καλό walk-in θέλει και ένα εναλλακτικό σχέδιο
Το να βγεις χωρίς κράτηση ακούγεται απλό, μέχρι να βρεθείς στις δέκα το βράδυ μπροστά σε ένα γεμάτο μαγαζί, με την παρέα να σε ρωτά πού θα πάτε τελικά.
Γι’ αυτό έχει σημασία να διαλέξεις σωστά την ώρα και την περίσταση. Ένα μικρό μπαρ όπως το Δι’ Ευχών προσφέρεται περισσότερο για δύο άτομα που μπορούν να προσαρμόσουν το πρόγραμμά τους. Αν δεν βρεθεί θέση, η Αναπαύσεως διαθέτει κι άλλες επιλογές για ποτό σε κοντινή απόσταση.
Στην Ευλαλία, αντίθετα, η επίσκεψη απαιτεί μεγαλύτερη ευελιξία. Ένα τραπέζι με μεζέδες και τσίπουρο δεν αδειάζει με την ίδια ταχύτητα που αλλάζουν οι θέσεις σε μια μπάρα. Αν έχεις κανονίσει έξοδο με έξι φίλους και συγκεκριμένο ωράριο, η αναμονή μπορεί να αποδειχθεί κουραστική.
Καλό είναι επίσης να ελέγχεις πριν ξεκινήσεις το ωράριο λειτουργίας και την πολιτική κρατήσεων, καθώς αυτά μπορεί να αλλάξουν. Η φήμη ενός μαγαζιού ως walk-in δεν σημαίνει ότι οι όροι λειτουργίας του παραμένουν υποχρεωτικά ίδιοι.
Το Δι’ Ευχών και η Ευλαλία έχουν διαφορετικό κοινό, διαφορετικό μενού και διαφορετικό λόγο για να τα επισκεφθείς. Μπορούν όμως να εξυπηρετήσουν την ίδια ανάγκη: μια έξοδο που προέκυψε από ένα μήνυμα στην παρέα, χωρίς να έχει προηγηθεί οργάνωση ημερών.
Στο Μετς μπορεί να καταλήξεις με ένα δεύτερο Negroni, ακούγοντας παλιά ελληνικά δίπλα στην μπάρα. Στη Γούβα, με ένα ακόμη καραφάκι τσίπουρο και το τελευταίο πιάτο που κανείς δεν είχε σκοπό να παραγγείλει.
Αν βρεις τραπέζι, φυσικά.