Ο τρύγος ξεκινά και μαζί του αλλάζει το ποτήρι στο τραπέζι. Από ένα mineral Ασύρτικο και ένα αρωματικό Μοσχοφίλερο μέχρι Pinot Noir, Barolo και Rioja, αυτές είναι οι ετικέτες που αξίζει να ανοίξεις όταν το dinner party μετακινείται από τη βεράντα στο τραπέζι.
Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας που το κρασί αποκτά ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στο σπίτι. Τα πολύ κρύα λευκά του καλοκαιριού δεν εξαφανίζονται, αλλά δίπλα τους εμφανίζονται πιο γεμάτες εκδοχές, ενώ τα πρώτα κόκκινα μπαίνουν σταδιακά στο παιχνίδι. Στα αμπέλια, την ίδια στιγμή, αρχίζει ο τρύγος: στην Ελλάδα ο Σεπτέμβριος είναι περίοδος συγκομιδής για αρκετές ποικιλίες, με το timing να διαφέρει ανά περιοχή και αμπελώνα.
Για ένα dinner party, όμως, το ζητούμενο δεν είναι να επιδείξεις γνώσεις οινολογίας. Είναι να ανοίξεις το σωστό μπουκάλι την κατάλληλη στιγμή.
Και φέτος υπάρχει ένας καλός λόγος να κοιτάξεις ξανά τόσο τις ελληνικές όσο και τις διεθνείς ετικέτες. Η παγκόσμια αγορά κρασιού συνεχίζει να στρέφεται προς πιο εκφραστικές, food-friendly επιλογές, με τα ελαφρύτερα reds να κερδίζουν έδαφος και το Pinot Noir να ξεφεύγει πλέον από τα στενά όρια της Βουργουνδίας.
Το Ασύρτικο που δεν τελειώνει με το καλοκαίρι
Το Ασύρτικο έχει συνδεθεί δικαίως με τις ζεστές ημέρες, αλλά οι καλύτερες εκδοχές του δεν είναι απλώς «κρασιά για ψάρι». Η οξύτητα, η αλμυρότητα και η δομή του μπορούν να σταθούν απέναντι σε αρκετά πιο σύνθετα πιάτα.
Για ένα τραπέζι στις αρχές Σεπτεμβρίου, αξίζει να αναζητήσεις μια πιο σοβαρή έκφραση της ποικιλίας, όπως το Santo Wines Kontarades 2024. Το συγκεκριμένο single-vineyard Ασύρτικο από τη Σαντορίνη απέσπασε 97 βαθμούς και Best in Show στα Decanter World Wine Awards 2026, σε μια χρονιά κατά την οποία η παραγωγή του νησιού επηρεάστηκε σημαντικά από τις δύσκολες συνθήκες.
Στο τραπέζι μπορεί να πάει πολύ πέρα από τα θαλασσινά: ψητό κοτόπουλο, χοιρινό με λεμόνι, ψητά λαχανικά ή ακόμη και πιάτα με έντονα αλμυρά στοιχεία.
Στο ποτήρι: νεύρο, ορυκτότητα, εσπεριδοειδή και αλμυρή επίγευση.
Μοσχοφίλερο για το πρώτο dinner της σεζόν
Αν το Ασύρτικο είναι η αυστηρή πλευρά του ελληνικού λευκού, το Μοσχοφίλερο είναι η πιο αρωματική.
Η Μαντινεία δίνει κρασιά με έντονα ανθικά και εσπεριδοειδή χαρακτηριστικά, αλλά η καλή οξύτητα τα κρατά μακριά από την υπερβολική γλυκύτητα που μπορεί να δημιουργεί ένα έντονα αρωματικό κρασί. Είναι από τις επιλογές που μπορούν να ανοίξουν το δείπνο και να παραμείνουν στο τραπέζι αρκετή ώρα.
Μια ετικέτα όπως το Tselepos Amalia είναι ασφαλής επιλογή όταν στο τραπέζι υπάρχουν θαλασσινά, ceviche, σαλάτες, φρέσκα τυριά ή πιάτα με βότανα.
Είναι επίσης ένα κρασί που λειτουργεί εξαιρετικά στο πρώτο ποτήρι, πριν ακόμη καθίσουν όλοι κανονικά στο τραπέζι.
Στο ποτήρι: λευκά άνθη, εσπεριδοειδή, φρεσκάδα και πιπεράτη αίσθηση.
Xinomavro: Το κόκκινο που σηματοδοτεί την αλλαγή
Αν υπάρχει μία ελληνική ποικιλία που αξίζει να ξαναδείς όταν πέσει λίγο η θερμοκρασία, είναι το Ξινόμαυρο.
Έχει οξύτητα, τανίνες και χαρακτήρα που του επιτρέπουν να σταθεί δίπλα σε κρέας, μανιτάρια, αλλαντικά και πιάτα με πιο έντονη γεύση. Και δεν χρειάζεται να περιμένεις τον Νοέμβριο για να το ανοίξεις.
Για ένα φθινοπωρινό dinner party, το Kir-Yianni Ramnista είναι από τις κλασικές επιλογές της Νάουσας, ενώ για κάτι πιο ιδιαίτερο μπορείς να κοιτάξεις το Diaporos 2020 του ίδιου κτήματος. Το τελευταίο αναδείχθηκε το 2026 σε Revelation Greece και Grand Gold στο Concours Mondial de Bruxelles και βασίζεται κυρίως στο Ξινόμαυρο από τη Νάουσα, με μικρή συμμετοχή Syrah.
Εδώ το φαγητό δεν είναι συνοδευτικό. Είναι μέρος της εξίσωσης.
Στο ποτήρι: κόκκινα φρούτα, μπαχαρικά, τανίνες και χαρακτηριστική οξύτητα.
Αγιωργίτικο για το πιο εύκολο κόκκινο τραπέζι
Το Αγιωργίτικο είναι η ελληνική απάντηση όταν θέλεις κόκκινο κρασί χωρίς να κάνεις το δείπνο υπερβολικά «βαρύ».
Οι καλές Νεμέες μπορούν να έχουν ώριμο φρούτο, μπαχαρικά, μαλακότερες τανίνες και αρκετή δομή για κρέας, ζυμαρικά με κόκκινη σάλτσα ή ψητά λαχανικά. Η ποικιλία έχει επίσης δυνατότητα παλαίωσης, κάτι που την κάνει ενδιαφέρουσα πέρα από τις νεαρές, εύκολες εκδοχές της.
Το Gaia Estate είναι μία από τις ετικέτες που αξίζει να έχεις στο radar όταν το menu περιλαμβάνει μοσχάρι, αρνί ή πιάτα με μανιτάρια.
Στο ποτήρι: μαύρο και κόκκινο φρούτο, μπαχαρικά, στρογγυλές τανίνες και αρκετή ένταση.
Pinot Noir: Το διεθνές red για τις πρώτες δροσερές νύχτες
Το Pinot Noir βρίσκεται ακριβώς στο σημείο όπου θέλεις να κινηθεί ένα κρασί στις αρχές του φθινοπώρου: έχει χαρακτήρα και πολυπλοκότητα, χωρίς το βάρος ενός πολύ συμπυκνωμένου Cabernet ή ενός μεγάλο Amarone.
Η τάση είναι ξεκάθαρη: το Pinot Noir συνεχίζει να αποκτά μεγαλύτερη παρουσία πέρα από τη Βουργουνδία, με αξιόλογες εκφράσεις από Νέα Ζηλανδία, ΗΠΑ, Αυστραλία και άλλες περιοχές.
Για ένα dinner party, αναζήτησε ένα Pinot Noir από Oregon, Νέα Ζηλανδία ή Tasmania αν θέλεις φρέσκο φρούτο και κομψότητα, ή μια Βουργουνδία αν θέλεις να ανέβεις επίπεδο.
Είναι εξαιρετικό με μανιτάρια, πάπια, ψητό κοτόπουλο, χοιρινό και πιάτα με γήινο χαρακτήρα.
Στο ποτήρι: κεράσι, κόκκινα φρούτα, γήινες νότες και μεταξένια υφή.
Barolo: Όταν το dinner γίνεται πραγματικό dinner
Δεν υπάρχει λόγος να περιμένεις τα Χριστούγεννα για να ανοίξεις Barolo. Απλώς χρειάζεται το σωστό φαγητό.
Το Nebbiolo, η ποικιλία πίσω από το Barolo και το Barbaresco, είναι από τις πιο χαρακτηριστικές επιλογές για φθινοπωρινή κουζίνα: υψηλή οξύτητα, τανίνες, αρώματα κόκκινων φρούτων και λουλουδιών και μεγάλη γαστρονομική δυνατότητα.
Στην πραγματικότητα, η στροφή προς πιο κομψά ιταλικά reds είναι μία από τις τάσεις που καταγράφονται για το φθινόπωρο του 2026, με Nebbiolo, Barbera, Valpolicella και Chianti Classico να βρίσκονται ανάμεσα στις ποικιλίες που ευνοούνται από τη μετάβαση σε πιο δροσερές ημέρες.
Ένα Barolo δεν χρειάζεται περίπλοκο menu. Θέλει απλώς κάτι που να αντέχει απέναντί του: pasta με ragù, osso buco, κρέας, μανιτάρια ή, αν είσαι αποφασισμένος, τρούφα.
Για μια πιο προσιτή είσοδο στον κόσμο του Nebbiolo, κοίτα και προς Langhe Nebbiolo.
Στο ποτήρι: τριαντάφυλλο, κεράσι, βότανα, μπαχαρικά και τανίνες με μεγάλη διάρκεια.
Rioja: Το κρασί που κάνει σχεδόν όλη τη δουλειά
Η Rioja είναι ίσως η πιο εύκολη διεθνής επιλογή για ένα σπίτι γεμάτο κόσμο. Δεν χρειάζεται να εξηγήσεις τι είναι και δεν απαιτεί από τους καλεσμένους να έχουν ιδιαίτερη σχέση με το κρασί.
Ένα καλό Rioja Reserva έχει φρούτο, ξύλο, μπαχαρικά και αρκετή δομή για κρέας, αλλαντικά, ψητά λαχανικά και tapas. Παράλληλα, η παλαιωμένη εκδοχή του μπορεί να λειτουργήσει ως αυτόνομο κρασί μετά το φαγητό.
Αν θέλεις κάτι διαφορετικό, αξίζει να δεις και τη λευκή Rioja. Η κατηγορία έχει κερδίσει ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια, με στυλ που κυμαίνονται από φρέσκα και φρουτώδη μέχρι πιο σύνθετα, βαρελάτα κρασιά με μεγαλύτερη παλαίωση.
Στο ποτήρι: κεράσι, δαμάσκηνο, βανίλια, καπνιστές και πικάντικες νότες.
Champagne: Το πρώτο μπουκάλι πρέπει να ανοίγει πριν καθίσουν όλοι
Κάθε καλό dinner party χρειάζεται ένα κρασί που δεν περιμένει το φαγητό.
Ένα Champagne Brut είναι ακριβώς αυτό. Ανοίγει την κουβέντα, συνοδεύει τα πρώτα μικρά πιάτα και μπορεί να παραμείνει στο τραπέζι πολύ περισσότερο από ένα απλό aperitif.
Δεν χρειάζεται να επιλέξεις την ακριβότερη ετικέτα του ραφιού. Ένα καλό Brut από έναν αξιόπιστο οίκο ή, ακόμη καλύτερα, ένα ενδιαφέρον grower Champagne, μπορεί να δώσει πολύ περισσότερο χαρακτήρα στο ξεκίνημα της βραδιάς.
Αν το budget είναι πιο περιορισμένο, ένα σοβαρό Crémant ή Franciacorta μπορεί να παίξει αντίστοιχο ρόλο.
Και ένα κρασί για το τέλος
Το φθινοπωρινό dinner party δεν χρειάζεται να τελειώνει όταν απομακρύνονται τα πιάτα.
Ένα γλυκό κρασί σε μικρή ποσότητα μπορεί να γίνει ο επίλογος, ιδιαίτερα αν υπάρχει τυρί ή επιδόρπιο. Και εδώ η Ελλάδα έχει μια εξαιρετική κάρτα να παίξει.
Το Vinsanto Late Release 2005 του Estate Argyros κέρδισε Best in Show και 98 βαθμούς στα Decanter World Wine Awards 2026, μία από τις δύο ελληνικές παρουσίες στην κορυφαία 50άδα του διαγωνισμού.
Δεν είναι κρασί για να γεμίσεις τα ποτήρια. Είναι κρασί για να γεμίσεις πολύ μικρά ποτήρια.
Με μπλε τυρί, καρυδόπιτα, σοκολάτα ή ακόμη και μόνο του, μπορεί να κλείσει ένα δείπνο πολύ πιο αποτελεσματικά από ένα ακόμη cocktail.
Το ιδανικό wine line-up για ένα σπίτι
Αν πρόκειται να οργανώσεις dinner party για έξι έως οκτώ άτομα, δεν χρειάζεσαι δέκα διαφορετικές ετικέτες.
Ένα Brut ή Champagne για την άφιξη, ένα Ασύρτικο ή Μοσχοφίλερο για τα πρώτα πιάτα και ένα Ξινόμαυρο, Αγιωργίτικο, Pinot Noir ή Rioja για το κυρίως πιάτο είναι αρκετά.
Αν το menu είναι πιο φιλόδοξο, κράτα ένα Barolo για το κρέας και ένα μικρό μπουκάλι Vinsanto για το τέλος.
Το σημαντικό είναι να μην αντιμετωπίσεις το κρασί σαν συλλογή ετικετών. Το καλό dinner party δεν χρειάζεται επίδειξη. Χρειάζεται σωστή θερμοκρασία, καλά ποτήρια, φαγητό που έχει λόγο να βρίσκεται στο τραπέζι και ένα μπουκάλι που ανοίγει την κατάλληλη στιγμή.
Ο Σεπτέμβριος είναι ακριβώς αυτή η στιγμή: ούτε πια καλοκαίρι, ούτε ακόμη χειμώνας. Και στο ποτήρι, όπως και στο πιάτο, αυτή η μεταβατική περίοδος είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα από όλες.
