Το «οι άνδρες δεν κλαίνε» δεν ήταν ποτέ απλώς μια αθώα φράση. Ήταν ένα μάθημα στρατηγικής αναισθησίας, με τίμημα που δεν περιορίζεται μόνο στο συναίσθημα. Όποιος αδυνατεί να διαβάσει σωστά τους ανθρώπους απέναντί του, έχει απώλειες παντού: στη διαπραγμάτευση που ναυαγεί, στην ομάδα που δυσπιστεί, στο παιδί που υψώνει τείχη. Η ενσυναίσθηση δεν είναι ένα «soft» αξεσουάρ προσωπικής ανάπτυξης. Είναι εργαλείο υψηλής απόδοσης — και η σύγχρονη νευροεπιστήμη αποδεικνύει ότι το φύλο δεν αποκλείει κανέναν από τη χρήση του.