Το μπάνιο μοιάζει με ένα μικρό χαμάμ. Είναι ακόμα υγρό από τον ατμό, με έναν καθρέπτη να έχει θαμπώσει σε σημεία. Το φως είναι λίγο πιο σκληρό απ’ όσο χρειάζεται.
Κάπου εκεί, αρχίζει η σειρά.
Καθαριστικό στο πρόσωπο. Δύο κινήσεις. Ξέβγαλμα. Πετσέτα που δεν τρίβει. Απλά σε… χαϊδεύει.
Μετά δεν υπάρχει βιασύνη. Δεν υπάρχει ρυθμός που να θυμίζει πρωινή ρουτίνα ή self-care όπως γράφεται σε captions.
Υπάρχει μόνο συνέπεια χωρίς αφήγηση.
Σε ένα ράφι, πράγματα που κάποτε θεωρούνταν γυναικεία υπόθεση έχουν μετακινηθεί χωρίς θόρυβο. Όχι όλα. Όχι θεαματικά. Λίγα. Αρκετά όμως για να αλλάξει η σειρά.
Κρέμα που δεν αγοράστηκε ως statement. Serum που δεν συνοδεύτηκε από έρευνα ταυτότητας. Αντηλιακό που δεν συνδέεται πια με καλοκαίρι.
Η χρήση τους δεν χρειάζεται δικαιολογία.
Αυτό είναι το παράξενο σημείο.
Για χρόνια, η ανδρική περιποίηση είχε όρια που δεν ήταν πρακτικά. Ήταν αφηγηματικά. Έπρεπε να «σημαίνει» κάτι άλλο για να επιτραπεί. Να είναι εργαλείο, όχι επιλογή. Να είναι ανάγκη, όχι συνήθεια.
Αυτό έχει αρχίσει να χαλαρώνει χωρίς να φαίνεται πότε ακριβώς συνέβη.
Τώρα υπάρχουν άνδρες που έχουν προϊόντα. Ίσως και περισσότερα από τις συντρόφους τους. Όχι προϊόντα περιποίησης ως επιλογή ζωής, αλλά απλώς πράγματα που χρησιμοποιούνται μέχρι να τελειώσουν και να αντικατασταθούν.
Χωρίς σχόλιο.
Σε κάποιες περιπτώσεις, υπάρχει μια σχεδόν άβολη συμμετρία με τον χώρο δίπλα τους. Δύο ράφια που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, παρότι βρίσκονται στο ίδιο μπάνιο. Δύο ρυθμοί φροντίδας που δεν συγκρίνονται αλλά απλώς συνυπάρχουν.
Κι όμως, δεν υπάρχει τίποτα επιτηδευμένο σε αυτό. Δεν υπάρχει εκεί το ύφος της ανακάλυψης. Ούτε της βελτίωσης.
Πιο πολύ μοιάζει με κάτι που μπήκε στο πρόγραμμα και έμεινε εκεί. Όπως το βούρτσισμα των δοντιών. Απλώς με περισσότερα στάδια.
Κάποιες φορές αυτό το βλέπεις στα μικρά πράγματα: μια διαδρομή στο φαρμακείο που επαναλαμβάνεται χωρίς να αλλάζει. Μια επιλογή προϊόντος που δεν επανεξετάζεται κάθε φορά. Μια ρουτίνα που δεν «χτίζεται» πια. Απλώς συνεχίζεται.
Και σε αυτή τη συνέχεια, κάτι έχει αλλάξει στη σχέση με το σώμα.
Όχι πιο προσεκτική. Όχι πιο εμμονική. Πιο καθημερινή.