Στις ανθρώπινες σχέσεις οι λέξεις έχουν βαρύτητα, αλλά δεν είναι πάντα αυτές που καθορίζουν την ποιότητα μιας συνάντησης.
Στα ραντεβού, η μη λεκτική επικοινωνία – η στάση του σώματος, το βλέμμα, οι μικρές χειρονομίες – λειτουργεί ως άμεσος δείκτης ενδιαφέροντος και σεβασμού.
Οι πράξεις που συνοδεύουν ή υποκαθιστούν τα λόγια πολλές φορές αφήνουν πιο έντονη και διαρκή εντύπωση.
Η πρώτη εικόνα μετράει, όχι μόνο για λόγους εμφάνισης αλλά και για την εντύπωση που δίνει η στάση. Μια ίσια πλάτη και ανοιχτοί ώμοι εκπέμπουν αυτοπεποίθηση χωρίς υπερβολή, ενώ το κλείσιμο των χεριών ή η νευρική κινητικότητα υποδηλώνουν αμυντικότητα.
Το βλέμμα παίζει κρίσιμο ρόλο. H συνεχής οπτική επαφή, με διακριτικά διαλείμματα, δημιουργεί σύνδεση χωρίς να γίνεται άβολη ή επίμονη. Το χαμόγελο, ειλικρινές και φυσικό, χαλαρώνει την ατμόσφαιρα και μεταφέρει διαθεσιμότητα.
Η αφή είναι ένας λεπτός δείκτης οικειότητας και πρέπει να χρησιμοποιείται με σεβασμό. Ένα σύντομο άγγιγμα στον βραχίονα σε μια αστεία στιγμή ή μια διακριτική χειρονομία υποστήριξης δείχνουν οικειότητα χωρίς εισβολή.
Καίρια είναι η ικανότητα να διαβάζεις την αντίδραση του άλλου. Η απόσυρση ή ο δισταγμός πρέπει να γίνονται σεβαστοί άμεσα. Ο τρόπος που κλείνει ένα ραντεβού, με μια χειραψία ή μια σύντομη αγκαλιά ανάλογα με το επίπεδο άνεσης, μπορεί να μείνει αλησμόνητος.
Οι μικρές λεπτομέρειες έχουν μεγάλη βαρύτητα: το άνοιγμα μιας πόρτας, μια χειρονομία βοήθειας με την τσάντα ή η μνήμη μιας λεπτομέρειας που ανέφερε ο άλλος δείχνουν έγνοια και προσοχή στη συγκεκριμένη σχέση.
Η απόφαση να αφήσεις το κινητό μακριά και να είσαι παρών στην κουβέντα μεταφράζεται σε ξεκάθαρο μήνυμα προτεραιότητας. Αυτές οι πράξεις δείχνουν περισσότερο από όσα μπορούν να εκφραστούν με λόγια.
Η ανάγνωση της γλώσσας του σώματος του συντρόφου είναι απαραίτητη δεξιότητα. Η κλίση προς τα εμπρός, η συχνή οπτική επαφή και οι ανοιχτές χειρονομίες σηματοδοτούν ενδιαφέρον, ενώ η απομάκρυνση και η κλειστή στάση υποδεικνύουν την ανάγκη για πιο χαλαρή προσέγγιση ή αλλαγή πλαισίου.
Ο ήπιος συγχρονισμός των κινήσεων, το λεγόμενο mirroring, λειτουργεί υποσυνείδητα και συχνά ενισχύει την αίσθηση οικειότητας.
Επιλογές όπως ο προσεγμένος τόπος ή μια δραστηριότητα που ταιριάζει στα ενδιαφέροντα του άλλου μεταφέρουν σκέψη και προετοιμασία χωρίς λόγια.
Όταν η συζήτηση αγγίζει σοβαρά θέματα, ένα κατανοητικό βλέμμα ή ένα απαλά τοποθετημένο χέρι μπορούν να εκφράσουν ενσυναίσθηση με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από πολλούς λόγια.
Το χιούμορ και η ικανότητα αυτοσαρκασμού δείχνουν ωριμότητα και άνεση, εφόσον χρησιμοποιηθούν με μέτρο.
Αυτό που πρέπει να αποφευχθεί είναι η επίδειξη χωρίς ουσία και η βιασύνη για σωματική εγγύτητα. Ακριβά αντικείμενα ή υπερβολικές κινήσεις που δεν έχουν προσωπικό νόημα τείνουν να απομακρύνουν.
Η πίεση για οικειότητα ή η συνεχής απουσία προσοχής – για παράδειγμα η διαρκής χρήση κινητού – εκλαμβάνεται ως ασέβεια και μειώνει την πιθανότητα σύνδεσης.
Στο τέλος, οι πιο δυνατές δηλώσεις σε ένα ραντεβού δεν προκύπτουν πάντα μέσα από τα φωναχτά λόγια.
Η προσοχή στη λεπτομέρεια, η ικανότητα ανάγνωσης των μη λεκτικών σημάτων και η συμπεριφορά που δείχνει σεβασμό και ειλικρινές ενδιαφέρον συχνά λένε περισσότερα από οποιαδήποτε δήλωση.
Να είσαι παρών, να παρατηρείς και να πράττεις με σεβασμό – έτσι οι πράξεις θα μιλήσουν καλύτερα από τα λόγια.