Το καλύτερο κομμάτι του αθηναϊκού καλοκαιριού αρχίζει όταν οι περισσότεροι θεωρούν ότι τελείωσε. Οι δρόμοι αδειάζουν, η Ριβιέρα παραμένει σε πλήρη λειτουργία, τα βράδια κρατούν και η πόλη αποκτά κάτι σπάνιο: χώρο.

Στις 17 Αυγούστου, η Αθήνα βρίσκεται σε μια παράξενη ενδιάμεση κατάσταση.

Ο Δεκαπενταύγουστος πέρασε. Οι πρώτες φωτογραφίες από τις διακοπές έχουν ήδη ανέβει, τα σκάφη επιστρέφουν, κάποιοι ετοιμάζουν βαλίτσες για την πόλη και άλλοι δεν έχουν σκοπό να επιστρέψουν ακόμη. Η Αθήνα, όμως, δεν έχει ξαναμπεί σε κανονικούς ρυθμούς.

Και αυτή είναι ίσως η καλύτερη στιγμή της.

Οι δρόμοι παραμένουν σχετικά άδειοι, οι μετακινήσεις είναι ευκολότερες, η Ριβιέρα συνεχίζει να λειτουργεί, τα θερινά σινεμά έχουν ακόμη πρόγραμμα και τα βράδια διατηρούν εκείνη τη χαλαρή αίσθηση που χάνεται μόλις επιστρέψουν όλοι.

Δεν χρειάζεται να πείσεις τον εαυτό σου ότι «δεν πειράζει που έμεινες». Δεν έμεινες πίσω. Απλώς βρίσκεσαι σε μια διαφορετική Αθήνα. Και υπάρχουν πέντε άνδρες που ξέρουν ακριβώς πώς να τη χρησιμοποιήσουν.

Bartender: Ξέρει ότι τώρα αρχίζει το καλό

Έχει περάσει αρκετά καλοκαίρια πίσω από μια μπάρα ώστε να ξέρει ότι το καλύτερο βράδυ δεν είναι πάντα αυτό με τις περισσότερες κρατήσεις.

Μετά τον Δεκαπενταύγουστο, η πόλη του ταιριάζει περισσότερο.

Οι τουρίστες συνεχίζουν να υπάρχουν, η νυχτερινή ζωή δεν έχει σταματήσει, αλλά η πίεση του peak Αυγούστου έχει αρχίσει να υποχωρεί. Ένα τραπέζι μπορεί να βρεθεί ευκολότερα. Μια μπάρα έχει χώρο. Η συζήτηση δεν χρειάζεται να ανταγωνιστεί τη μουσική.

Η ημέρα του ξεκινά αργά. Καφές χωρίς ουρά, μια βόλτα στην αγορά, ένα γεύμα που δεν απαιτεί στρατηγικό σχεδιασμό. Το βράδυ επιστρέφει στα μπαρ που γνωρίζει καλά.

Δεν τον ενδιαφέρει να βρεθεί εκεί όπου όλοι θέλουν να βρεθούν. Τον ενδιαφέρει να ξέρει πού αξίζει να βρίσκεται.

Αυτό είναι ένα από τα πλεονεκτήματα του να ζεις στην Αθήνα και όχι να την επισκέπτεσαι για τέσσερις ημέρες: δεν χρειάζεται να προλάβεις τίποτα.

Αρχιτέκτονας: Βλέπει την Αθήνα όταν σταματά να βιάζεται

Τον χειμώνα περνά μέσα από την πόλη. Τον Αύγουστο την κοιτάζει.

Βγαίνει νωρίς, πριν η θερμοκρασία ανέβει, και περπατά χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Οι προσόψεις, οι πολυκατοικίες, τα νεοκλασικά, οι μικρές λεπτομέρειες που χάνονται μέσα στην καθημερινή κίνηση αποκτούν ξανά χώρο.

Η Αθήνα δεν γίνεται ξαφνικά όμορφη. Απλώς σου επιτρέπει να τη δεις.

Κρατά χρόνο για μουσεία και εκθέσεις, αλλά ελέγχει πάντα τα ωράρια. Ο Αύγουστος παραμένει μήνας με θερινές διακοπές και αλλαγές λειτουργίας. Το Benaki Museum of Greek Culture, για παράδειγμα, είναι κλειστό στις 15 Αυγούστου, ενώ το Pireos 138 βρίσκεται σε θερινή διακοπή έως τις 8 Οκτωβρίου. Η Εθνική Πινακοθήκη επίσης κλείνει στις 15 Αυγούστου.

Τώρα, όμως, ο Δεκαπενταύγουστος έχει περάσει. Και το βράδυ η πόλη ξανανοίγει.

Το Athens Open Air Film Festival συνεχίζεται έως τις 26 Αυγούστου, με δωρεάν προβολές σε διαφορετικά σημεία της Αθήνας.

Ένα θερινό σινεμά, ένα ποτό μετά και επιστροφή με τα πόδια. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα περισσότερο.

Σεφ: Ξέρει ότι το καλύτερο γεύμα δεν χρειάζεται να είναι event

Δέκα μήνες τον χρόνο μαγειρεύει για άλλους. Τον Αύγουστο μαγειρεύει για τον εαυτό του.

Πηγαίνει στην αγορά χωρίς αυστηρό πλάνο. Βλέπει τι είναι καλό, αγοράζει αυτό που του κάνει κλικ και αποφασίζει μετά τι θα το κάνει.

Ντομάτες, ψάρια, λαχανικά, μυρωδικά, καλό ελαιόλαδο. Μπορεί να είναι ένα ψάρι στη σχάρα και μια ντομάτα κομμένη στα τέσσερα. Τίποτα περισσότερο.

Για έναν άνθρωπο που περνά τη χρονιά προσπαθώντας να τελειοποιήσει κάθε λεπτομέρεια, η απλότητα είναι μια μορφή πολυτέλειας.

Όταν βγαίνει για φαγητό, δεν κυνηγά απαραίτητα τα πιο δύσκολα τραπέζια της πόλης. Προτιμά την κουζίνα που εμπιστεύεται. Το εστιατόριο ενός φίλου. Το μαγαζί όπου το φαγητό δεν χρειάζεται παρουσίαση.

Και τώρα, μετά τον Δεκαπενταύγουστο, αρχίζει να ξαναβρίσκει περισσότερες από τις επιλογές του. 

Το βράδυ μπορεί να κλείσει με ένα ποτό κοντά στη θάλασσα. Το κινητό στο αθόρυβο. Αυτό ήταν το πρόγραμμα.

Freelancer: Ξέρει ότι η ησυχία είναι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα

Το laptop του δεν γνωρίζει εποχές. Ο ίδιος γνωρίζει. Τον Αύγουστο εκμεταλλεύεται κάτι που οι περισσότεροι θεωρούν μειονέκτημα: την απουσία κόσμου.

Τα meetings μειώνονται. Τα emails αραιώνουν. Οι άνθρωποι που συνήθως διακόπτουν τη συγκέντρωσή του βρίσκονται κάπου στις Κυκλάδες ή στο Ιόνιο.

Εκείνος δουλεύει τρεις ώρες πραγματικά συγκεντρωμένος και κλείνει τον υπολογιστή.

Μετά κατεβαίνει προς τη θάλασσα. Η Αθηναϊκή Ριβιέρα δεν χρειάζεται να ανταγωνιστεί τα νησιά. Η αξία της είναι ακριβώς ότι δεν χρειάζεται να φύγεις για να τη χρησιμοποιήσεις.

Μια βουτιά. Ένα γεύμα. Επιστροφή σπίτι. Ντους. Μια ώρα ύπνου. Και ακόμη ολόκληρο το απόγευμα μπροστά σου.

Κάποιες νύχτες θα πάει σε ένα beach club ή σε μια συναυλία. Κάποιες άλλες θα μείνει σπίτι. Δεν υπάρχει κανόνας. Και αυτό είναι το πλεονέκτημα.

Αθλητής: Ξέρει ότι τον Αύγουστο δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα

Τρέχει, κολυμπάει, σηκώνει βάρη. Δεν σταματά επειδή είναι Αύγουστος. Αλλά δεν κάνει και το λάθος να προπονείται σαν να είναι Οκτώβριος.

Ξυπνά νωρίς. Τρέχει πριν η άσφαλτος αρχίσει να ανεβάζει θερμοκρασία. Κολυμπά όταν η θάλασσα είναι ακόμη ήσυχη. Τις πιο ζεστές ώρες κατεβάζει ένταση.

Η καλή φυσική κατάσταση δεν είναι μόνο πειθαρχία. Είναι και κρίση.

Ενυδάτωση, σωστό φαγητό και προσαρμογή στην ένταση είναι μέρος της προπόνησης. Το καλοκαίρι δεν είναι η εποχή για να κυνηγάς ρεκόρ μέσα στον καύσωνα.

Μετά έρχεται ένα κανονικό γεύμα. Ψάρι, λαχανικά, όσπρια, φρούτα, ελαιόλαδο. Καθαρό φαγητό χωρίς ιδιαίτερη φιλοσοφία.

Το βράδυ επιστρέφει νωρίς. Όχι επειδή δεν έχει πού να πάει. Επειδή ξέρει ότι στις έξι το επόμενο πρωί θα βρίσκεται ξανά στη θάλασσα.

Η πόλη μετά τις διακοπές των άλλων

Αυτό είναι το πραγματικό πλεονέκτημα της δεύτερης μισής του Αυγούστου.

Δεν χρειάζεται πλέον να αποφασίσεις αν θα φύγεις.

Μπορείς απλώς να αρχίσεις να χρησιμοποιείς την πόλη.

Η Ριβιέρα από τον Άλιμο μέχρι τη Βουλιαγμένη και το Σούνιο παραμένει διαθέσιμη χωρίς να χρειάζεται να οργανώσεις ταξίδι. Το ΚΠΙΣΝ συνεχίζει να λειτουργεί ως σταθερό σημείο για βόλτα, άθληση και πολιτισμό, με το πάρκο σε θερινό ωράριο έως αργά το βράδυ.

Το κέντρο γίνεται πιο διαχειρίσιμο. Οι αποστάσεις μικραίνουν. Το αυτοκίνητο δεν αντιμετωπίζει την ίδια καθημερινή μάχη. Τα βράδια έχουν περισσότερο αέρα.

Και υπάρχει κάτι ακόμη: μετά τον Δεκαπενταύγουστο, αρκετοί που έφυγαν αρχίζουν να επιστρέφουν σταδιακά, χωρίς όμως να έχει επιστρέψει ακόμη η πλήρης ένταση του Σεπτεμβρίου.

Αυτό το μικρό παράθυρο είναι που αξίζει να εκμεταλλευτείς.

Η πολυτέλεια του να μη χρειάζεται να φύγεις

Η συζήτηση Αθήνα ή Μύκονος είναι λάθος συζήτηση. Η Μύκονος είναι Μύκονος. Η Αθήνα είναι Αθήνα. Το θέμα είναι τι χρειάζεσαι αυτή τη στιγμή.

Αν θέλεις θάλασσα, έχεις τη Ριβιέρα. Αν θέλεις καλό φαγητό, έχεις μια από τις πιο ενδιαφέρουσες γαστρονομικές σκηνές της Ευρώπης. Αν θέλεις νύχτα, έχεις μπαρ, clubs και συναυλίες. Αν θέλεις πολιτισμό, έχεις μουσεία, εκθέσεις και θερινά σινεμά.

Και αν θέλεις απλώς να μην κάνεις τίποτα, η Αθήνα του Αυγούστου είναι από τα λίγα σημεία της χρονιάς που σου το επιτρέπει χωρίς ενοχές.

Το κόστος δεν είναι μόνο οικονομικό όταν φεύγεις.

Είναι και η οργάνωση. Οι μετακινήσεις. Οι κρατήσεις. Το check-in. Το check-out. Η ανάγκη να χωρέσεις μέσα σε λίγες ημέρες όλα όσα υποτίθεται ότι πρέπει να κάνεις στις διακοπές.

Στην Αθήνα μπορείς να κάνεις κάτι πιο δύσκολο: να αφήσεις μια ημέρα να περάσει χωρίς να την αξιοποιήσεις.

Έναν καφέ το πρωί. Μια βουτιά. Ένα καλό γεύμα. Ύπνο το απόγευμα. Ντους. Πουκάμισο. Ένα ποτό στις δέκα. Και μετά σπίτι. Χωρίς story. Χωρίς αποδείξεις. Χωρίς την ανάγκη να εξηγήσεις γιατί περνάς καλά.

Γιατί το καλύτερο κομμάτι του αθηναϊκού καλοκαιριού μπορεί να μην είναι αυτό που προηγείται της επιστροφής.

Μπορεί να είναι αυτό που έρχεται αμέσως μετά. Και στις 17 Αυγούστου, αυτό το καλοκαίρι δεν τελείωσε. Μόλις έγινε δικό σου.