Πεπτίδια: Τα «φάρμακα» των biohackers του Hollywood – Τι πρέπει να ξέρεις πριν τα δοκιμάσεις στην Ελλάδα

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Τα τελευταία χρόνια, ο κόσμος του biohacking και της wellness κουλτούρας έχει μετατρέψει τα «πεπτίδια» σε μία από τις πιο δημοφιλείς λέξεις της διαδικτυακής υγείας.

Podcasts, influencers, online κοινότητες και αυτοαποκαλούμενοι longevity experts παρουσιάζουν διάφορες ουσίες ως εργαλεία «επιτάχυνσης της αποκατάστασης», «ενίσχυσης της απόδοσης» ή ακόμη και «βιολογικής αναβάθμισης» του ανθρώπινου σώματος.

Το πρόβλημα είναι ότι πίσω από τη λέξη «πεπτίδιο» συχνά συγχέονται εντελώς διαφορετικά πράγματα: εγκεκριμένα φάρμακα με δεκαετίες κλινικών δεδομένων, πειραματικές ουσίες που βρίσκονται ακόμη υπό διερεύνηση, αλλά και προϊόντα της γκρίζας αγοράς χωρίς ουσιαστικό έλεγχο ποιότητας ή ασφάλειας.

Αυτή η σύγχυση δεν είναι απλώς θεωρητική. Έχει πρακτικές συνέπειες για ανθρώπους που προσπαθούν να διαχειριστούν τραυματισμούς, χρόνιο πόνο ή προβλήματα υγείας βασιζόμενοι περισσότερο σε υποσχέσεις του διαδικτύου παρά σε τεκμηριωμένη ιατρική πληροφόρηση.

Το BPC-157 αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νέας πραγματικότητας: ένα πειραματικό πεπτίδιο που απέκτησε σχεδόν μυθολογική φήμη στο online wellness οικοσύστημα, πολύ πριν υπάρξουν επαρκή δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά του στον άνθρωπο.

Τι είναι πραγματικά τα πεπτίδια

Τα πεπτίδια είναι, με απλά λόγια, βραχείες αλυσίδες αμινοξέων. Πολλά πεπτίδια παράγονται φυσιολογικά από τον ανθρώπινο οργανισμό και αρκετά χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες στη σύγχρονη ιατρική.

Η ινσουλίνη είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα πεπτιδικού φαρμάκου. Το ίδιο ισχύει και για ορισμένες κατηγορίες αντιβιοτικών, ορμονικών θεραπειών και βιοτεχνολογικών φαρμάκων που διαθέτουν κλινικές δοκιμές, ρυθμιστική έγκριση και αυστηρά ελεγχόμενη παραγωγή.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν η λέξη «πεπτίδιο» χρησιμοποιείται ως γενική σφραγίδα αξιοπιστίας για ουσίες που δεν διαθέτουν τίποτα από τα παραπάνω.

Στον κόσμο του biohacking, ο όρος λειτουργεί συχνά ως εργαλείο marketing. Ακούγεται επιστημονικός, δίνει την εντύπωση προηγμένης τεχνολογίας και δημιουργεί την αίσθηση ότι πρόκειται για κάτι «φυσικό» ή εγγενώς ασφαλές.

Στην πραγματικότητα, αυτό που έχει σημασία δεν είναι αν μια ουσία ονομάζεται πεπτίδιο, αλλά:

  • αν διαθέτει ρυθμιστική έγκριση,
  • αν υπάρχουν επαρκή δεδομένα ασφαλείας σε ανθρώπους,
  • και αν παράγεται μέσα σε αυστηρά ελεγχόμενη φαρμακευτική αλυσίδα.

Για να αξιολογήσει κανείς όσα ακούει ή διαβάζει γύρω από τα πεπτίδια, είναι χρήσιμο να ξεχωρίζει τρεις βασικές κατηγορίες:

1.Εγκεκριμένα πεπτιδικά φάρμακα

Σκευάσματα που έχουν ολοκληρώσει κλινικές δοκιμές, διαθέτουν έγκριση από ρυθμιστικές αρχές όπως ο FDA και ο EMA και διατίθενται νόμιμα μέσω φαρμακείων και ιατρικής συνταγογράφησης όπου απαιτείται.

2.Πειραματικές ουσίες

Ουσίες που βρίσκονται ακόμη υπό κλινική διερεύνηση και δεν έχουν λάβει έγκριση για θεραπευτική χρήση στον άνθρωπο.

3.Σκευάσματα της γκρίζας αγοράς

Προϊόντα που πωλούνται διαδικτυακά ως «research chemicals» ή «μόνο για ερευνητική χρήση», χωρίς εγγυημένη καθαρότητα, χωρίς ουσιαστικό ποιοτικό έλεγχο και εκτός κάθε σταθερής ρυθμιστικής εποπτείας.

Αυτή η διάκριση αποτελεί τον πυρήνα της συζήτησης. Χωρίς αυτήν, όλα τα «πεπτίδια» παρουσιάζονται λανθασμένα σαν να ανήκουν στην ίδια κατηγορία αξιοπιστίας.

Το BPC-157: Από ερευνητικό πεπτίδιο σε wellness trend

Λίγες ουσίες έχουν αποκτήσει τόσο έντονο hype στον χώρο του biohacking όσο το BPC-157.

Σε online κοινότητες wellness και αποκατάστασης τραυματισμών, παρουσιάζεται συχνά ως ουσία που μπορεί να επιταχύνει την επούλωση μυών, τενόντων, συνδέσμων ή ακόμη και του γαστρεντερικού συστήματος.

Το αφήγημα που συνοδεύει το προϊόν είναι απλό και ιδιαίτερα ελκυστικό. Ταχύτερη αποκατάσταση, λιγότερος χρόνος εκτός προπόνησης και μια υποτιθέμενη «βιολογική ενίσχυση» της επούλωσης.

Το BPC-157 (Body Protection Compound-157) είναι ένα συνθετικό πεπτίδιο που βασίστηκε σε τμήμα πρωτεΐνης σχετιζόμενης με το γαστρικό υγρό. Η μέχρι σήμερα βιβλιογραφία περιλαμβάνει κυρίως προκλινικές μελέτες, δηλαδή έρευνα σε ζωικά μοντέλα και εργαστηριακά περιβάλλοντα.

Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών είναι ο λόγος που η ουσία τράβηξε το ενδιαφέρον τόσο της ερευνητικής κοινότητας όσο και της αγοράς του biohacking.

Ωστόσο, το κρίσιμο σημείο είναι άλλο: τα δεδομένα σε ανθρώπους παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένα.

Παρότι υπάρχει καταχωρημένη κλινική μελέτη στο ClinicalTrials.gov για οξύ τραυματισμό στους οπίσθιους μηριαίους, δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα επαρκείς, μεγάλες και καλά σχεδιασμένες κλινικές δοκιμές που να τεκμηριώνουν αποτελεσματικότητα και ασφάλεια για ευρεία θεραπευτική χρήση στον άνθρωπο.

Αυτό σημαίνει ότι το BPC-157 παραμένει ουσία υπό διερεύνηση και όχι εγκεκριμένη θεραπεία.

Η Αμερικανική Υπηρεσία Αντιντόπινγκ (USADA) αναφέρει ξεκάθαρα ότι το BPC-157 δεν διαθέτει έγκριση από μεγάλες ρυθμιστικές αρχές όπως ο FDA ή ο EMA για ανθρώπινη θεραπευτική χρήση.

Παράλληλα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Αντιντόπινγκ (WADA) το έχει κατατάξει στην κατηγορία S0 («Μη Εγκεκριμένες Ουσίες») της λίστας απαγορευμένων ουσιών.

Αυτό σημαίνει ότι η χρήση του απαγορεύεται για αθλητές που υπόκεινται σε ελέγχους αντιντόπινγκ, ανεξάρτητα από τον σκοπό χρήσης.

Η γκρίζα αγορά: Το πραγματικό ρίσκο δεν είναι μόνο αν «δουλεύει»

Ακόμη κι αν κάποιος αγνοήσει την απουσία επαρκών κλινικών δεδομένων, το βασικό πρόβλημα δεν είναι μόνο το αν το BPC-157 είναι αποτελεσματικό.

Το βασικό ερώτημα είναι πολύ πιο απλό: τι ακριβώς περιέχει το φιαλίδιο που αγοράζει;

Ο FDA έχει εκφράσει ανησυχίες για τη χρήση του BPC-157, ιδιαίτερα όταν παρασκευάζεται εκτός εγκεκριμένης φαρμακευτικής διαδικασίας.

Οι προβληματισμοί αφορούν:

  • πιθανή ανοσογονικότητα,
  • παρουσία προσμίξεων ή βιολογικά ενεργών υποπροϊόντων,
  • και έλλειψη επαρκών δεδομένων ασφαλείας για τις οδούς χορήγησης που προωθούνται online.

Ακόμη όμως και αυτές οι ανησυχίες αφορούν περιβάλλοντα που διαθέτουν κάποιο επίπεδο φαρμακευτικής εποπτείας.

Τα προϊόντα που διακινούνται μέσω ιστοσελίδων, social media ή ανεπίσημων online καταστημάτων στη γκρίζα αγορά δεν παρέχουν ούτε αυτή τη στοιχειώδη διασφάλιση.

Ο κίνδυνος είναι τριπλός:

Καθαρότητα: Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι το προϊόν περιέχει πράγματι τη δηλωμένη ουσία ή ότι βρίσκεται στη σωστή συγκέντρωση.

Προσμίξεις: Ακόμη κι αν η δραστική ουσία είναι σωστή, άγνωστα υποπροϊόντα ή επιμολύνσεις μπορεί να προκαλέσουν βιολογικές αντιδράσεις που δεν έχουν μελετηθεί ποτέ.

Καθυστέρηση σωστής θεραπείας: Άτομα που επιχειρούν αυτοθεραπεία με πειραματικές ουσίες συχνά καθυστερούν την αναγκαία ιατρική αξιολόγηση.

Σε τραυματισμούς που απαιτούν απεικονιστικό έλεγχο, εξειδικευμένη αποκατάσταση ή χειρουργική αντιμετώπιση, αυτή η καθυστέρηση μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη.

Τι ισχύει στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, το ρυθμιστικό πλαίσιο γύρω από τα φαρμακευτικά προϊόντα είναι σαφές.

Σύμφωνα με τις οδηγίες και τις ανακοινώσεις του ΕΟΦ:

  • Η διαδικτυακή διάθεση συνταγογραφούμενων ή μη εγκεκριμένων φαρμάκων απαγορεύεται.
  • Τα εγκεκριμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα διατίθενται αποκλειστικά μέσω της νόμιμης φαρμακευτικής αλυσίδας και, όπου απαιτείται, με ιατρική συνταγή.
  • Ο ΕΟΦ έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι παράνομα σκευάσματα που διακινούνται μέσω διαδικτύου μπορεί να περιέχουν λανθασμένες ή επικίνδυνες ουσίες.
  • Η διαφήμιση μη εγκεκριμένων ή συνταγογραφούμενων φαρμάκων προς το ευρύ κοινό υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η αγορά ενός online φιαλιδίου BPC-157 στην Ελλάδα δεν ισοδυναμεί απλώς με χρήση μιας πειραματικής ουσίας.

Πρόκειται για αγορά προϊόντος εκτός εγκεκριμένης φαρμακευτικής αλυσίδας, χωρίς εγγυήσεις ποιότητας, περιεχομένου ή νομικής λογοδοσίας.

Σε ορισμένες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, η διακίνηση τέτοιων ουσιών πραγματοποιείται συχνά μέσα από ένα σύνθετο και αμφιλεγόμενο δίκτυο wellness clinics και compounding pharmacies.

Στην ελληνική πραγματικότητα, αυτή η «ενδιάμεση» αγορά πρακτικά δεν υφίσταται με οργανωμένο και νόμιμο τρόπο.

Placebo, διάγνωση και anti-doping

Ειδικοί της αθλητιατρικής επισημαίνουν τρεις βασικές παραμέτρους που συχνά υποτιμώνται στη συζήτηση γύρω από τα μη εγκεκριμένα πεπτίδια.

1.Η δύναμη του placebo

Στην αποκατάσταση τραυματισμών, η αίσθηση ότι κάποιος κάνει κάτι ενεργά για την υγεία του μπορεί να επηρεάσει θετικά την ψυχολογία και τη συμμόρφωση στο πρόγραμμα αποκατάστασης. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο ιστός επουλώνεται ταχύτερα λόγω της ίδιας της ουσίας.

2.Η αυτοθεραπεία συχνά καθυστερεί τη διάγνωση

Ένας από τους σημαντικότερους κινδύνους είναι ότι άτομα με σοβαρές τενοντοπάθειες, ρήξεις ή άλλες μυοσκελετικές βλάβες μπορεί να χάσουν πολύτιμο χρόνο πειραματιζόμενα μόνα τους αντί να υποβληθούν σε σωστή ιατρική αξιολόγηση και θεραπεία.

3.Η καθαρότητα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη

Ακόμη κι αν κάποια ουσία αποδειχθεί στο μέλλον αποτελεσματική, αυτό δεν σημαίνει ότι το προϊόν που διακινείται σήμερα στη γκρίζα αγορά ταυτίζεται με το υλικό που χρησιμοποιήθηκε σε ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες.

Για τους αθλητές υπάρχει και μια επιπλέον διάσταση: η ανίχνευση ουσιών που ανήκουν στην κατηγορία S0 της WADA μπορεί να οδηγήσει σε κυρώσεις ανεξάρτητα από την πρόθεση ή τον λόγο χρήσης.

Τρία φίλτρα πριν από κάθε υπόσχεση

Η βιομηχανία του wellness θα συνεχίσει να παράγει νέες ουσίες, νέα trends και νέες υποσχέσεις γύρω από το performance, την αποκατάσταση και τη μακροζωία.

Η ουσιαστική προστασία απέναντι σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι ο φόβος ούτε η δαιμονοποίηση της έρευνας. Είναι η κριτική αξιολόγηση των δεδομένων.

Πριν εμπιστευτεί κανείς οποιαδήποτε ουσία που υπόσχεται «healing», «performance» ή «longevity», αξίζει να περάσει τρεις βασικούς ελέγχους:

1.Ρυθμιστική έγκριση

Υπάρχει έγκριση από αναγνωρισμένη ρυθμιστική αρχή για τη συγκεκριμένη χρήση;

Αν όχι, πρόκειται για πειραματική ουσία και όχι για καθιερωμένη θεραπεία.

2.Ανθρώπινα κλινικά δεδομένα

Υπάρχουν επαρκείς, δημοσιευμένες και καλά σχεδιασμένες κλινικές μελέτες σε ανθρώπους;

Τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε ζωικά μοντέλα δεν αρκούν για να τεκμηριώσουν ασφάλεια και αποτελεσματικότητα στον άνθρωπο.

3.Νόμιμη και ελεγχόμενη διάθεση

Το προϊόν διακινείται μέσω νόμιμης και εποπτευόμενης φαρμακευτικής αλυσίδας;

Στην Ελλάδα, αυτό σημαίνει εγκεκριμένο φαρμακείο και, όπου απαιτείται, ιατρική συνταγή. Αν μια ουσία δεν περνά και τα τρία αυτά φίλτρα, δεν αποτελεί «έξυπνο biohack». Αποτελεί ένα πείραμα με αβέβαιο όφελος, άγνωστο ρίσκο και μοναδικό πεδίο δοκιμής το ίδιο το ανθρώπινο σώμα.

Share.

Comments are closed.