Ο ανδρισμός σήμερα δεν βιώνει απλώς μια κρίση ταυτότητας — βιώνει μια κρίση λεξιλογίου. Εκατομμύρια νέοι άνδρες εγκλωβίζονται καθημερινά ανάμεσα σε δύο αντικρουόμενες εντολές: από τη μία, την αισθητικοποίηση της ισχύος, που τους επιτάσσει να γίνουν σκληροί, πλούσιοι και συναισθηματικά αδιαπέραστοι· και από την άλλη, μια αόριστη αποδόμηση που αμφισβητεί αν η ίδια η έννοια του «ανδρισμού» έχει πλέον λόγο ύπαρξης. Στο τεράστιο κενό μεταξύ αυτών των δύο άκρων, η αρχαία ελληνική φιλοσοφία παρεμβαίνει πιο πειστικά από οποιονδήποτε αλγόριθμο. Και η πρότασή της δεν είναι διόλου νοσταλγική: υπενθυμίζει ότι ο ώριμος ανδρισμός ήταν ανέκαθεν ζήτημα χαρακτήρα και πράξης, όχι θεατρινισμού.