Είναι αρχές Ιουλίου, δεν έχεις πατήσει καν το πόδι σου στο πλοίο, κι όμως κάτι μέσα σου μετράει ήδη αντίστροφα — σαν να πενθείς διακοπές που δεν έχουν καν ξεκινήσει. Αυτό που νιώθεις δεν είναι ούτε γκρίνια ούτε υπερβολή. Έχει ακριβές ψυχολογικό όνομα, συνδέεται άρρηκτα με τον τρόπο που δουλεύουμε και ξεκουραζόμαστε, και —το σημαντικότερο— μπορεί να αντιμετωπιστεί, αρκεί να πάψεις να φορτώνεις ένα καλοκαιρινό δεκαπενθήμερο με αποστολή σωτηρίας.