Δεν χρειάζεται να χάσεις την περιουσία σου στις φλόγες για να νιώσεις ότι χάνεις κάτι πολύτιμο — αρκεί η οδυνηρή συνειδητοποίηση ότι ο τόπος σου ίσως να μην είναι εκεί αύριο. Αυτόν ακριβώς τον φόβο περιγράφει ο όρος “eco-anxiety” (οικολογικό άγχος): ένα χρόνιο, επίμονο στρες που δεν πυροδοτείται απαραίτητα από μια προσωπική καταστροφή, αλλά από τη βαθιά διαπίστωση ότι το φυσικό περιβάλλον γύρω μας αλλάζει μη αναστρέψιμα. Στην Ελλάδα, κάθε καλοκαίρι, αυτή η πραγματικότητα γίνεται όλο και πιο δύσκολο να αγνοηθεί.