Η επτανησιακή κουζίνα είναι ίσως η πιο αδικημένη γαστρονομική παράδοση της Ελλάδας, απόρροια μιας διαδεδομένης παρεξήγησης: ότι η ελληνική κουζίνα ταυτίζεται αποκλειστικά με το Αιγαίο, το ελαιόλαδο, την ντομάτα και την κλασική ψαροταβέρνα. Στα Επτάνησα, ωστόσο, το φαγητό ακολούθησε μια εντελώς διαφορετική διαδρομή. Τέσσερις αιώνες βενετσιάνικης κυριαρχίας, γαλλικές και βρετανικές επιρροές, και μια αστική κουλτούρα που διατήρησε αδιάλειπτη τη σχέση της με τη Δυτική Ευρώπη, διαμόρφωσαν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα. Το αποτέλεσμα αποτυπώνεται στο πιάτο: βούτυρο που συνυπάρχει με το ελαιόλαδο, μπαχαρικά με ιταλική φινέτσα, σάλτσες με βαθιά νοστιμιά και κρασιά που προορίζονται για αρμονικά ταιριάσματα και όχι απλώς για να γεμίζουν την καράφα. Παστιτσάδα, σοφρίτο, σαβόρο, τσιτσιμπίρα — πιάτα που διηγούνται την ιστορία ενός σταυροδρομίου πολιτισμών, μακριά από κάθε τουριστική απλοποίηση.