Στο νησί τρώγαμε καλύτερα. Η εξήγηση, ωστόσο, δεν κρύβεται σε κάποια ρομαντική ψευδαίσθηση, αλλά σε καθαρά πρακτικούς λόγους: πιο αργοί ρυθμοί, απλούστερα πιάτα, λιγότερη έκθεση σε πρόχειρο φαγητό, περισσότερος χρόνος γύρω από το τραπέζι. Η επιστροφή στην Αθήνα δεν χρειάζεται να ταυτίζεται με την «έξωση» από αυτόν τον γαστρονομικό παράδεισο. Απαιτεί απλώς σύστημα αντί για παρόρμηση της στιγμής —και την κατανόηση ότι οι σωστές καλοκαιρινές συνήθειες μεταφέρονται στην πόλη με οργάνωση, όχι με αυτοτιμωρία.