Η Κέρος δεν έχει ανάγκη από υπερβολές για να εντυπωσιάσει· αρκεί η αλήθεια των ευρημάτων της. Αυτό που τεκμηριώνει η αρχαιολογική έρευνα δεκαετιών δεν είναι ένας συμβατικός «ναός» με την κλασική έννοια, αλλά το αρχαιότερο γνωστό θαλάσσιο ιερό του Αιγαίου. Πρόκειται για ένα πανκυκλαδικό κέντρο τελετουργικής συνάθροισης, το οποίο άκμασε κατά την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (περίπου 2750-2300 π.Χ.). Κάτι πιο αρχέγονο, πιο σύνθετο και, σύμφωνα με τους ερευνητές, ριζικά ανατρεπτικό. Ένας ακατοίκητος, άνυδρος βράχος στις Μικρές Κυκλάδες —χωρίς τουριστικές υποδομές ή καν μόνιμη αποβάθρα— που μας αναγκάζει να αναθεωρήσουμε την ωριμότητα του κυκλαδικού κόσμου, τεσσερισήμισι χιλιετίες πριν από την εποχή μας.