Αν ο Αύγουστος στο Αιγαίο είναι συνώνυμος της επίδειξης, ο Σεπτέμβριος στην Κάρπαθο και την Κάσο ανήκει στην ουσία. Η διαφορά αυτή δεν είναι απλώς ρητορική· είναι βαθιά γεωγραφική. Δύο νησιά στις νότιες εσχατιές των Δωδεκανήσων —το ένα ορεινό, τραχύ και επιβλητικό, το άλλο μικροσκοπικό και αυθεντικά ναυτικό— δεν χρειάστηκε ποτέ να ποζάρουν για κανέναν αλγόριθμο. Ο Σεπτέμβριος δεν τα κάνει απαραίτητα φθηνότερα ή πιο εύκολα, αλλά τα κάνει πιο προσιτά στην αληθινή τους φύση. Οι ηπιότερες καιρικές συνθήκες, η απουσία της αυγουστιάτικης πολυκοσμίας και το φως του φθινοπώρου που αρχίζει να γλυκαίνει, επιτρέπουν στον πραγματικό τους χαρακτήρα να αναδειχθεί χωρίς φίλτρα και μεσολαβήσεις.