Σεπτέμβριος σημαίνει τρύγος, και η Ελλάδα παράγει πλέον μερικά από τα πιο συναρπαστικά κρασιά στον κόσμο. Αυτός είναι ένας πρακτικός οδηγός για τον σύγχρονο άνδρα που θέλει να αφήσει πίσω του το απλοϊκό δίλημμα «κόκκινο ή λευκό» και να παραγγέλνει με γνώση, άποψη και σιγουριά.
Ο τρύγος ξεκινά και μαζί του αλλάζει το ποτήρι στο τραπέζι. Από ένα mineral Ασύρτικο…
Η αληθινή αξία ενός κρασιού —όπως ακριβώς και ενός μηχανικού ρολογιού— δεν εξαντλείται ποτέ στην πρώτη ύλη ή στο ηχηρό όνομα. Πηγάζει από την αδιάρρηκτη σχέση του με τον τόπο, τη μέθοδο και την τέχνη του περιορισμού. Στην υψηλή ωρολογοποιία, αυτή η συνθήκη ονομάζεται *manufacture*· στο κρασί, *terroir*. Κι αν υπάρχει ένα σημείο στο Αιγαίο όπου αυτές οι δύο έννοιες μπορούν να συναντηθούν αρμονικά, αυτό είναι ένα τραπέζι με θέα στις Κυκλάδες. Ένα τραπέζι σαν αυτό του Pilōs, του γαστρονομικού χώρου του Stamna Sifnos στην Απολλωνία, όπου η βραδιά «Almyra» επιχειρεί ακριβώς αυτόν τον εκλεπτυσμένο διάλογο ανάμεσα στο κυκλαδίτικο κρασί και την καλλιεργημένη απόλαυση.