Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του, ας δούμε τις ταινίες που καθόρισαν την πορεία του και τον έκαναν θρύλο.

La Dolce Vita (1960)

Ένα κινηματογραφικό αριστούργημα που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του Φελίνι. Μέσα από την ιστορία του Μαρτσέλο, ενός δημοσιογράφου που περιπλανιέται στον κόσμο της ιταλικής ελίτ, ο Φελίνι καταγράφει την παρακμή και την κενότητα της κοσμικής ζωής. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη θρυλική σκηνή με την Ανίτα Έκμπεργκ στη Φοντάνα ντι Τρέβι; Το “La Dolce Vita” είναι ταυτόχρονα ένα σχόλιο για την εποχή και μια βαθιά υπαρξιακή αναζήτηση.

8½ (1963)

Ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της αυτοαναφορικής τέχνης. Ο Φελίνι σκηνοθετεί την ιστορία ενός σκηνοθέτη (που υποδύεται ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι) σε δημιουργικό και προσωπικό αδιέξοδο. Μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, το “8½” είναι ένα ονειρικό ταξίδι στην ψυχή του δημιουργού. Η ταινία απέσπασε δύο Όσκαρ (Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και Κοστουμιών) και καθιερώθηκε ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

La Strada (1954)

Η πρώτη ταινία που χάρισε στον Φελίνι διεθνή αναγνώριση. Η ιστορία της αθώας Τζελσομίνα (Τζουλιέτα Μασίνα) και του σκληρού Ζαμπανό (Άντονι Κουίν) είναι γεμάτη συγκίνηση και τραγικότητα. Ο Φελίνι συνδυάζει την ποίηση με τον ρεαλισμό, δημιουργώντας μια αλληγορία για την ανθρώπινη ύπαρξη. Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, ανοίγοντας τον δρόμο για την παγκόσμια αναγνώριση του Ιταλού δημιουργού.

Amarcord (1973)

Η πιο προσωπική ταινία του Φελίνι, ένα νοσταλγικό πορτρέτο της παιδικής του ηλικίας στη Ρίμινι. Ο τίτλος, που σημαίνει “Θυμάμαι” στη διάλεκτο της περιοχής, αντικατοπτρίζει τη διάθεση της ταινίας. Το “Amarcord” είναι γεμάτο από χιούμορ, μελαγχολία και μοναδικούς χαρακτήρες, σκιαγραφώντας την κοινωνία της φασιστικής Ιταλίας. Το έργο κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα του φιλμογραφία του.

Nights of Cabiria (1957)

Μια από τις πιο συγκινητικές ταινίες του Φελίνι, με πρωταγωνίστρια την Τζουλιέτα Μασίνα σε έναν από τους καλύτερους ρόλους της καριέρας της. Η Καμπίρια, μια πόρνη της Ρώμης, αναζητά την αγάπη και την ευτυχία, παρά τις δυσκολίες και τις απογοητεύσεις. Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, και ο χαρακτήρας της Καμπίρια έγινε σύμβολο ελπίδας και ανθεκτικότητας.

Satyricon (1969)

Βασισμένο στο αρχαίο έργο του Πετρώνιου, το “Satyricon” είναι μια εκκεντρική και τολμηρή ταινία που απεικονίζει την παρακμή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Με έντονη αισθητική και πρωτόγνωρο ύφος, ο Φελίνι δημιουργεί ένα κινηματογραφικό όνειρο γεμάτο σουρεαλιστικά στοιχεία και συμβολισμούς. Μια ταινία που παραμένει αμφιλεγόμενη και αξιοθαύμαστη για την τόλμη της.

Roma (1972)

Ένα κινηματογραφικό γράμμα αγάπης στη Ρώμη, την πόλη που υπήρξε το κέντρο της ζωής και της έμπνευσης του Φελίνι. Η ταινία συνδυάζει αυτοβιογραφικά στοιχεία, αναμνήσεις και παρατηρήσεις για την κοινωνία, δημιουργώντας ένα μοναδικό μωσαϊκό εικόνων και συναισθημάτων.

Διαβάστε επίσης: 20 κινηματογραφικά διαμάντια που αντέχουν στον χρόνο

The post Φεντερίκο Φελίνι: Οι καλύτερες ταινίες του μάγου του ιταλικού σινεμά appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Το “τρομερό παιδί” του ισπανικού σινεμά γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1951 σε ένα μικρό χωριό της Ισπανίας. Γιος ενός αγωγιάτη, που έλειπε αρκετό καιρό από το σπίτι λόγω δουλειάς, και μιας μητέρας που επηρέασε σημαντικά τόσο τη ζωή, όσο και τις δημιουργίες του. Άλλωστε η μητρική φιγούρα είναι καθοριστική στις περισσότερες ταινίες του.

Η καριέρα του Αλμοδόβαρ ξεκίνησε τη δεκαετία του ’80, με την πρώτη του ταινία, “Pepi, Luci, Bom” (1980). Ωστόσο, οι ταινίες του πραγματικά απογειώθηκαν με το “Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης” (1988), που τον καθόρισε ως μια φωνή του ισπανικού κινηματογράφου.

Δείτε παρακάτω μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες του.

Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης (1988)

Οι “Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης” ήταν η ταινία που έκανε ευρέως γνωστό τον Αλμοδόβαρ. “Με αυτή την ταινία προσπάθησα να μιλήσω για την εγκατάλειψη, την έλλειψη κατανόησης ανάμεσα στις γυναίκες και τους άντρες… Ήθελα να βρω έναν τρόπο να αστειευτώ με τα δικά μου προβλήματα. Το νόημα ήταν να πάρω μια επώδυνη κατάσταση και να την μετατρέψω σε κάτι κωμικό και αστείο”, είχε πει ο Αλμοδόβαρ για την ταινία, η οποία απέσπασε το βραβείο σεναρίου στο φεστιβάλ Βενετίας και ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Όλα για τη Μητέρα Μου (1999)

Έντεκα χρόνια μετά το “Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης”, ο Αλμοδόβαρ επέστρεψε με μια αριστουργηματική ταινία, η οποία ασχολείται με το θέμα του AIDS, τον επαναπροσδιορισμό φύλου, της αναζήτησης σεξουαλικής ταυτότητας, φύλου, θρησκείας, πίστης και λόγου ύπαρξης και τα σχολιάζει με ένα κωμικοτραγικό τρόπο και μια έντονη αίσθηση μαύρου χιούμορ. Η ταινία άνοιξε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1999, όπου ο Αλμοδόβαρ απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας, ενώ κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Έχει διακριθεί επίσης με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, BAFTA Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και Σκηνοθεσίας και 7 βραβεία Goya.

Μίλα της (2002)

Το “Μίλα της” πραγματεύεται το πως δύο άντρες, με γνώμονα τη μοναξιά, συνδέονται με βαθιά φιλία, όταν συναντιούνται στο νοσοκομείο, όπου ο καθένας έχει εκεί σε κώμα την αγαπημένη του. Η απήχηση της ταινίας, ιδιαίτερα στο εξωτερικό, ήταν θετική, όπου απέσπασε το Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου, Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και BAFTA καλύτερης μη αγγλόφωνης ταινίας. Θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ταινίες του 21ου αιώνα.

Κακή εκπαίδευση (2004)

Η ταινία περιγράφει την ιστορία δύο νεαρών αγοριών στην Ισπανία της δεκαετίας του ’60, που ανακαλύπτουν την αγάπη, υπό το άγρυπνο βλέμμα του πάτερ Μανόλο, ο οποίος διευθύνει το εκκλησιαστικό σχολείο όπου φοιτούν και τους έχει κακοποιήσει σεξουαλικά. Ένα τρίγωνο θα σχηματιστεί, με παράλληλες ιστορίες που θα μείνουν καλά κρυμμένες στο σκοτάδι. Οι τρεις τους θα ξανασυναντηθούν αργότερα κάτω από διαφορετικές συνθήκες ερωτικής και οικονομικής εξουσίας, με το “νόμο του πόθου” να τους οδηγεί σε αλόγιστες πράξεις.

Γύρνα πίσω (2006)

Η ταινία επικεντρώνεται σε μία εκκεντρική οικογένεια που ζει σε μία νότια περιοχή στη Μαδρίτη και αποτελείται μόνο από γυναίκες. Τα θέματα της θίγουν τη σεξουαλική κακοποίηση, τη μοναξιά και τον θάνατο, αναμιγνύοντας διάφορα καλλιτεχνικά είδη, όπως τη φάρσα, το μελόδραμα, την τραγωδία και τον μαγικό ρεαλισμό. Η πρωταγωνίστρια, Πενέλοπε Κρουζ, υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Ά’ Γυναικείου Ρόλου, πράγμα που την καθιστά την πρώτη Ισπανίδα ηθοποιό που λαμβάνει υποψηφιότητα σε αυτήν την κατηγορία από την Αμερικανική Ακαδημία.

Το Δέρμα που Κατοικώ (2011)

Το “Δέρμα που Κατοικώ” είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ, το οποίο βασίζεται στο μυθιστόρημα Tarantula του Τιερί Ζονκέ. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Αντόνιο Μπαντέρας, ο οποίος υποδύεται έναν πλαστικό χειρουργό, που κυνηγημένος από τα οικογενειακά τραύματα του παρελθόντος, προσπαθεί να δημιουργήσει ένα άφθαρτο δέρμα, κάνοντας πειράματα σε μια νέα γυναίκα την οποία κρατά αιχμάλωτη.

Το Διπλανό Δωμάτιο (2024)

Το “Διπλανό Δωμάτιο” σημειώνει μια ενδιαφέρουσα αλλαγή στην πορεία του Πέδρο Αλμοδόβαρ: είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του στα αγγλικά, βασισμένη στο μυθιστόρημα What Are You Going Through της Σίγκριντ Νούνεζ. Πρωταγωνιστούν η Τίλντα Σουίντον ως Μάρθα, μια πολεμική ανταποκρίτρια που διαγιγνώσκεται με τελικό στάδιο καρκίνου, και η Τζούλιαν Μουρ ως Ίνγκριντ, μια συγγραφέας που καλείται να αντιμετωπίσει την επιθυμία της Μάρθα να επιλέξει τον τρόπο και τον χρόνο του τέλους της ζωής της. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας 2024, όπου τιμήθηκε με το Χρυσό Λέοντα.

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ παραμένει μια αναγνωρίσιμη μορφή του κινηματογράφου, με ταινίες που προκαλούν, εμπνέουν και συχνά αγγίζουν βαθιές ανθρώπινες αλήθειες. Μέσω του έργου του, συνεχίζει να εξερευνά την ανθρώπινη ψυχή και την πολυπλοκότητα των σχέσεων, αφήνοντας μια ανεξίτηλη σφραγίδα στην παγκόσμια κινηματογραφική σκηνή.

Διαβάστε επίσης: “Μονομάχος 2”: Νέο τρέιλερ για το πολυαναμενόμενο σίκουελ

The post Πέδρο Αλμοδόβαρ: Ένας κόσμος γεμάτος χρώμα, πάθος και μυστικά appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Γεννημένος το 1936, ο Ρέντφορντ έγινε το απόλυτο σύμβολο του αμερικανικού σινεμά των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Με το χαρακτηριστικό του βλέμμα και την αβίαστη γοητεία του, κατέκτησε το κοινό, χωρίς ποτέ να περιοριστεί στον ρόλο του “όμορφου πρωταγωνιστή”. Υποδύθηκε χαρακτήρες με βάθος, συχνά αντισυμβατικούς, ενώ αργότερα πέρασε πίσω από την κάμερα, αποδεικνύοντας το ταλέντο του και ως σκηνοθέτης.

Από το αξέχαστο “Butch Cassidy and the Sundance Kid” δίπλα στον Πολ Νιούμαν, μέχρι το πολιτικό θρίλερ “All the President’s Men” που αποτύπωσε με τόλμη τη δύναμη της δημοσιογραφίας, και από το ρομαντικό “The Way We Were” ως τη βραβευμένη με Όσκαρ σκηνοθεσία του στο “Ordinary People”, ο Ρέντφορντ σφράγισε το σινεμά με έργα που παραμένουν ζωντανά ακόμα και σήμερα.

Το πέρασμάα του ήταν πάντα συνώνυμο ποιότητας και κύρους. Οι επιλογές του δεν καθόριζαν μόνο την καριέρα του, αλλά συχνά και ολόκληρες εποχές στον κινηματογράφο. Με την απώλεια του κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο για την 7η τέχνη, αφήνοντας όμως πίσω του μια φιλμογραφία που θα συνεχίσει να εμπνέει γενιές θεατών και δημιουργών.

Σε αυτό το αφιέρωμα θυμόμαστε τις καλύτερες ταινίες του Ρόμπερτ Ρέντφορντ – ταινίες που τον καθιέρωσαν, τον ανέδειξαν και τελικά τον έκαναν αιώνιο.

Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969)

Η ταινία που τον εκτόξευσε στη δόξα. Στον ρόλο του Sundance Kid, δίπλα στον Πολ Νιούμαν, ο Ρέντφορντ δημιούργησε ένα ακαταμάχητο δίδυμο που έγραψε ιστορία στα γουέστερν και πέρασε στη συλλογική μνήμη.

Jeremiah Johnson (1972)

Μια λιτή, σχεδόν ποιητική ταινία για έναν άνδρα που επιλέγει να ζήσει απομονωμένος στα βουνά. Ο Ρέντφορντ με ελάχιστους διαλόγους αποδεικνύει ότι η σιωπή μπορεί να είναι πιο δυνατή από τις λέξεις.

The Way We Were (1973)

Ρομαντισμός στο απόγειο του. Η ιστορία αγάπης με την Μπάρμπρα Στρέιζαντ έγινε ένα από τα πιο διαχρονικά love stories του κινηματογράφου και ανέδειξε τη μελαγχολική πλευρά του Ρέντφορντ.

The Sting (1973)

Ξανά μαζί με τον Πολ Νιούμαν, σε μία από τις πιο απολαυστικές ταινίες απατεώνων. Κομψότητα, χιούμορ και αξεπέραστη χημεία σε μια κλασική ταινία που κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Three Days of the Condor (1975)

Συναρπαστικό πολιτικό θρίλερ με τον Ρέντφορντ ως αναλυτή της CIA που βρίσκεται στο μάτι μιας σκοτεινής συνομωσίας. Μια ερμηνεία γεμάτη αγωνία και αληθοφάνεια.

All the President’s Men (1976)

Μαζί με τον Ντάστιν Χόφμαν, ο Ρέντφορντ υποδύεται τον Μπομπ Γούντγουορντ στην αποκάλυψη του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ. Μια ταινία-ορόσημο για τη δημοσιογραφία και την πολιτική.

Ordinary People (1980)

Η πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης και ένα αριστούργημα που του χάρισε Όσκαρ. Ένα συγκλονιστικό δράμα για μια οικογένεια που παλεύει με την απώλεια και την ενοχή.

The Natural (1984)

Μια μπαλάντα για το μπέιζμπολ και τον μύθο του αθλητή-ήρωα. Ο Ρέντφορντ δίνει μια ερμηνεία γεμάτη νοσταλγία και μεγαλείο, χαρίζοντας κινηματογραφική μαγεία σε ένα αμερικανικό παραμύθι.

Out of Africa (1985)

Ένα από τα πιο επικά ρομαντικά δράματα όλων των εποχών. Δίπλα στη Μέριλ Στριπ, ο Ρέντφορντ είναι ο ιδανικός σύντροφος σε μια ιστορία γεμάτη πάθος και εξωτική ομορφιά.

Quiz Show (1994)

Με το διεισδυτικό του βλέμμα πίσω από την κάμερα, ο Ρέντφορντ σκηνοθετεί την αληθινή ιστορία ενός τηλεοπτικού σκανδάλου. Μια κομψή, καλοφτιαγμένη ταινία για την αλήθεια και την εξαπάτηση.

All Is Lost (2013)

Ο Ρέντφορντ ολομόναχος στη θάλασσα, παλεύοντας με τα στοιχεία της φύσης. Μια από τις πιο απαιτητικές και θαρραλέες ερμηνείες της καριέρας του – σχεδόν χωρίς λόγια, αλλά γεμάτη ένταση.

The Old Man & the Gun (2018)

Η τελευταία του ερμηνεία πριν την αποχώρηση. Στον ρόλο ενός ηλικιωμένου ληστή, ο Ρέντφορντ μας αποχαιρετά με τον πιο ταιριαστό τρόπο: με χάρη, χιούμορ και ακαταμάχητη γοητεία.

Διαβάστε επίσης: Κλασικές ταινίες που αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου

The post Ρόμπερτ Ρέντφορντ: Το τελευταίο χειροκρότημα στον αιώνιο γόη του Χόλιγουντ appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Για όσους βρίσκονται στον επιχειρηματικό κόσμο ή φιλοδοξούν να φτάσουν εκεί, αυτές οι ταινίες δεν είναι απλώς ψυχαγωγία, αλλά και πηγή έμπνευσης, προσφέροντας πολύτιμα μαθήματα για την επιτυχία και τα όριά της. Εάν είστε έτοιμοι να γυρίσετε στο γραφείο με νέα οπτική και ενέργεια, αυτές οι ταινίες είναι το ιδανικό ξεκίνημα. Ας δούμε λοιπόν 10 σπουδαίες ταινίες που αποτυπώνουν την ουσία του χρήματος, της εξουσίας και της επιχειρηματικής δόξας.

Wall Street (1987)

Η απόλυτη ταινία για τον κόσμο των χρηματιστηρίων και της απληστίας. Ο Γκόρντον Γκέκο, ένας από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες του κινηματογράφου, ενσαρκώνει το σύνθημα ότι η απληστία είναι καλή και μας δείχνει τα όρια (ή την έλλειψη αυτών) του ανθρώπινου πλεονεκτήματος στον κόσμο του χρήματος.

The Wolf of Wall Street (2013)

Η ταινία αφηγείται την ιστορία του χρηματιστή Τζόρνταν Μπέλφορτ. Από το αμερικανικό όνειρο στην εταιρική απληστία, ο Μπέλφορτ πηγαίνει από τις μετοχές και τη δικαιοσύνη σε δημόσιες εγγραφές και μια ζωή διαφθοράς στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Η περίσσεια επιτυχία και ευημερία στα είκοσι του ως ιδρυτής της χρηματιστηριακής εταιρίας Στράτον Όκμοντ δικαιολογημένα του έδωσε τον τίτλο “Ο Λύκος της Wall Street”. Χρήματα, δύναμη, γυναίκες, ναρκωτικά. Οι πειρασμοί ήταν αμέτρητοι και η απειλή των αρχών ήταν άνευ σημασίας. Για τον Μπέλφορτ και τη “συμμορία” του, η σεμνότητα γρήγορα θεωρήθηκε υπερτιμημένη και το περισσότερο δεν ήταν ποτέ αρκετό.

Glengarry Glen Ross (1992)

Βασισμένη στο βραβευμένο με Πούλιτζερ έργο του Ντέιβιντ Μάμετ, η ταινία αυτή αποτυπώνει τον αδυσώπητο κόσμο των πωλήσεων ακινήτων, όπου οι άνδρες πρέπει να παλέψουν για την επιβίωσή τους σε ένα περιβάλλον γεμάτο πίεση και αμείλικτους ανταγωνισμούς.

The Big Short (2015)

Ένα έξυπνο και σαρκαστικό δράμα που περιγράφει πώς λίγοι διορατικοί επενδυτές κατάφεραν να προβλέψουν και να κερδίσουν από την οικονομική κρίση του 2008. Η ταινία δείχνει τον κίνδυνο της απληστίας και της άγνοιας στον χρηματοοικονομικό κόσμο.

Boiler Room (2000)

Μια συναρπαστική ματιά στον σκιερό κόσμο των επενδυτικών γραφείων που υπόσχονται γρήγορα κέρδη, αλλά καταλήγουν σε σκάνδαλα και καταστροφές. Η ταινία εστιάζει στη διαφθορά και την ηθική σύγκρουση στον επιχειρηματικό κόσμο.

Moneyball (2011)

Αν και με διαφορετική προσέγγιση, αυτή η ταινία δείχνει πώς οι αναλυτές δεδομένων και οι έξυπνες επενδύσεις μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο του επαγγελματικού αθλητισμού, προσφέροντας πολύτιμα μαθήματα για την καινοτομία και τον τρόπο διαχείρισης πόρων.

Margin Call (2011)

Μια συγκλονιστική ματιά στα 24 ώρες που προηγήθηκαν της οικονομικής κρίσης του 2008, μέσα από τα μάτια των υπαλλήλων μιας μεγάλης επενδυτικής τράπεζας. Η ταινία αποτυπώνει με ρεαλιστικό τρόπο την ηθική διάσταση των αποφάσεων που οδήγησαν στην παγκόσμια οικονομική κατάρρευση.

American Psycho (2000)

Ενώ είναι περισσότερο θρίλερ παρά καθαρά ταινία για τον κόσμο των επιχειρήσεων, αυτή η ταινία δείχνει τη σκοτεινή πλευρά της υπερβολικής φιλοδοξίας και της ψυχοπάθειας που μπορεί να γεννήσει ο κόσμος του χρήματος και της εξουσίας.

Jerry Maguire (1996)

Η ιστορία ενός επιτυχημένου αθλητικού μάνατζερ που αποφασίζει να αφήσει πίσω του την απληστία και να χτίσει την καριέρα του πάνω σε ηθικές αξίες. Η ταινία δείχνει πώς η αληθινή επιτυχία έρχεται όταν συνδυάζονται το πάθος, η τιμιότητα και η ανθρώπινη σύνδεση.

The Social Network (2010)

Η ιστορία της δημιουργίας του Facebook και η άνοδος του Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ενός από τους πιο ισχυρούς επιχειρηματίες της εποχής μας. Η ταινία δείχνει τον τρόπο με τον οποίο η φιλοδοξία και η καινοτομία μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά και το προσωπικό κόστος της επιτυχίας.

Διαβάστε επίσης: Οι 7 πιο ζεν χαρακτήρες της μεγάλης οθόνης

The post 10 ταινίες που αποτυπώνουν την ουσία του χρήματος και της εξουσίας appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Ο Ρίτσι μπήκε δυνατά στη βιομηχανία με το “Lock, Stock and Two Smoking Barrels” (1998), μια γκανγκστερική κωμωδία χαμηλού μπάτζετ που έμελλε να γίνει σημείο αναφοράς τη δεκαετία του ’90. Μετά ήρθε το “Snatch” (2000), το οποίο τον καθιέρωσε διεθνώς. Πολυπρόσωπες ιστορίες, τρελοί διάλογοι και ο Μπραντ Πιτ σε έναν αξέχαστο ρόλο Ιρλανδού πυγμάχου.

Η μετάβαση στο Χόλιγουντ ήταν αναπόφευκτη. Με τα “Sherlock Holmes” (2009, 2011) παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική ματιά στον θρυλικό ντετέκτιβ, αναμειγνύοντας μυστήριο με θεαματική δράση. Παράλληλα, πειραματίστηκε με πιο στυλάτες δουλειές, όπως το “The Man from U.N.C.L.E.” (2015), μια κατασκοπική περιπέτεια που απέκτησε cult κοινό με τον καιρό.

Οι ταινίες που αξίζει να ξαναδούμε

Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998)

Η ταινία-σταθμός που τον έβαλε δυναμικά στο χάρτη. Τέσσερις φίλοι μπλέκουν με έναν αδίστακτο τοκογλύφο και σύντομα βρίσκονται μπλεγμένοι σε έναν φαύλο κύκλο από μπραβιλίκια, όπλα και ξεκαρδιστικά λάθη. Ένα φιλμ που αποτυπώνει τον σφυγμό του Λονδίνου της εποχής, με ωμότητα αλλά και αστείρευτο χιούμορ.

Snatch (2000)

Το απόλυτο δείγμα γραφής του Γκάι Ρίτσι. Πολύπλοκες ιστορίες που μπλέκονται αριστοτεχνικά, ένας ανεκτίμητος κλεμμένος διαμάντι, μαφιόζοι που δεν καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον και φυσικά ο Μπραντ Πιτ στον πιο αλλόκοτο και απολαυστικό ρόλο της καριέρας του. Ένα καλειδοσκόπιο από γκάφες, ανατροπές και ατάκες που έγραψαν ιστορία.

RocknRolla (2008)

Μετά από μερικά χρόνια σιωπής, ο Ρίτσι επιστρέφει στο γνώριμο του έδαφος: τους λονδρέζικους δρόμους. Το RocknRolla είναι μια ιστορία για την άνοδο και την πτώση στον υπόκοσμο, γεμάτη ροκ ενέργεια, διεφθαρμένους εργολάβους, Ρώσους μαφιόζους και μικροαπατεώνες που ονειρεύονται το μεγάλο κόλπο. Εδώ, ο Ρίτσι δείχνει την πιο ώριμη εκδοχή του γκανγκστερικού του στυλ, με χαρακτήρες όπως ο “One Two” (Τζέραρντ Μπάτλερ) και τον σαγηνευτικό Τομ Χάρντι σε έναν από τους πρώτους σημαντικούς του ρόλους. Είναι ίσως η πιο «χαοτική» αλλά και πιο ελκυστική επιστροφή του στις ρίζες.

Sherlock Holmes (2009) & A Game of Shadows (2011)

Ο Ρίτσι παίρνει τον πιο διάσημο ντετέκτιβ του κόσμου και τον μεταμορφώνει σε action hero. Με τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και τον Τζουντ Λο να δίνουν χημεία και σπιρτάδα, οι ταινίες αυτές συνδυάζουν το μυστήριο με θεαματικές σεκάνς μάχης και κινηματογραφική φινέτσα. Ένα mainstream στοίχημα που πέτυχε απόλυτα.

The Man from U.N.C.L.E. (2015)

Ένα κατασκοπικό φιλμ εποχής που θυμίζει τις κλασικές ταινίες του Ψυχρού Πολέμου, αλλά με την παιχνιδιάρικη ματιά του Ρίτσι. Η χημεία ανάμεσα στους Χένρι Κάβιλ, Άρμι Χάμερ και Άλις Βικάντερ δίνει ζωντάνια σε μια κομψή, στyλάτη περιπέτεια που δεν φοβάται να φλερτάρει με την ειρωνεία.

The Gentlemen (2020)

Επιστροφή στις ρίζες, αλλά με περισσότερη ωριμότητα και πονηρό χιούμορ. Ο Μάθιου Μακόναχι υποδύεται έναν αμερικανό μεγιστάνα της μαριχουάνας που θέλει να αποσυρθεί, όμως τα σχέδιά του μπλέκουν μια σειρά από σκανδαλιάρηδες και επίδοξους διαδόχους. Ένα φιλμ που αποδεικνύει ότι ο Ρίτσι ξέρει ακόμα να γράφει το πιο καλογυαλισμένο γκανγκστερικό “χαμόγελο”.

Wrath of Man (2021)

Η πιο σκοτεινή ίσως ταινία του. Ο Τζέισον Στέιθαμ πρωταγωνιστεί σε μια ιστορία εκδίκησης, γεμάτη βία, σκληρότητα και αγωνία. Εδώ, ο Ρίτσι αφήνει στην άκρη το χιούμορ και ποντάρει σε μια πιο ατμοσφαιρική, “καταπιεστική” αφήγηση. Το αποτέλεσμα είναι μια διαφορετική, αλλά άκρως δυνατή πλευρά του.

Operation Fortune: Ruse de Guerre (2023)

Ο Ρίτσι ξαναπιάνει το spy-action, αυτή τη φορά με ελαφρότητα και κωμικότητα. Ο Στέιθαμ, η Όμπρεϊ Πλάζα και ο Χιου Γκραντ δίνουν ένα απολαυστικό τρίο που μετατρέπει την ταινία σε μια περιπέτεια γεμάτη έξυπνα γκαγκ και καλοστημένες σκηνές δράσης.

Διαβάστε επίσης: Χρόνια πολλά στον Χιου Γκραντ, τον αιώνιο τζέντλεμαν του κινηματογράφου!

The post Ο Γκάι Ρίτσι και το “τρελό” κινηματογραφικό του σύμπαν appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Σίγουρα είναι δύσκολο να δημιουργήσει κανείς μια μικρή λίστα με ταινίες που έχουν αποτυπωθεί τόσο έντονα στο μυαλό και την κουλτούρα μας, για τις οποίες θα συνεχίσουμε να μιλάμε πολλά χρόνια ακόμα, ωστόσο δεν είναι ακατόρθωτο. Παρακάτω λοιπόν, σας παρουσιάζουμε 20 υπέροχες ταινίες που δεν θα βαρεθούμε όσα χρόνια και να περάσουν!

Bullitt

Πολλοί ήταν οι ηθοποιοί που συνδέθηκαν με τα αυτοκίνητα που οδηγούσαν στις ταινίες τους, αλλά ποτέ ένας ηθοποιός δεν ταυτίστηκε τόσο απόλυτα με το αυτοκίνητο του, όπως ο Στιβ ΜακΚουίν με τη Mustang στη θρυλική ταινία “Bullitt”, στην οποία υποδυόταν τον αστυνομικό Frank Bullitt που αναλαμβάνει την προστασία ενός μάρτυρα σε δίκη κατά της Μαφίας, αλλά εκτελεστές εισβάλλουν στην κρυψώνα τους.

The Big Lebowski

Ο Jeff “The Dude” Lebowski (Τζεφ Μπρίτζες), δέχεται την επίσκεψη δυο μπράβων. Αφού κατουράνε μέχρι και στο χαλί του διαπιστώνουν ότι κοπανάγανε λάθος Lebowski και αποχωρούν. Ο Dude, τύπος αραχτός από άποψη και ο φίλος του Walter, βετεράνος του Βιετνάμ και… Εβραίος από άποψη, αποφασίζουν να μη το αφήσουν να περάσει έτσι. Πρόεκιται για μια cult ταινία, την οποία χαρακτηρίζουν οι διάλογοι της, η στάση ζωής των ηρώων της, η μουσική της και οι σκηνές των ονείρων του Dude.

Σημαδεμένος

Το επικό γκανγκστερικό φιλμ του Μπράιαν Ντε Πάλμα δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Ο Αλ Πατσίνο έδωσε μια από τις πιο αξιομνημόνυετες ερμηνείες του ως ο “βασιλιάς της κοκαΐνης” Τόνι Μοντάνα και συγκλόνισε τα ακροατήρια και τους κριτικούς εκείνη την εποχή λόγω της έντονης βίας και της χρήσης ναρκωτικών.

Pulp Fiction

Το “Pulp Fiction” είναι αμερικανική αστυνομική νεο-νουάρ ταινία μαύρης κωμωδίας του 1994 που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον μοναδικό Κουέντιν Ταραντίνο. Η πλοκή της ταινίας αφορά τις διασταυρούμενες ιστορίες συμμοριτών, ατόμων του υποκόσμου, μικροεγκληματιών και ενός μυστηριώδους χαρτοφύλακα.

Leon The Professional

Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Leon,ενός μοναχικού πληρωμένου δολοφόνου και της 12χρονης γειτόνισσάς του Ματίλντα, οι οποίοι έρχονται κοντά μετά την δολοφονία της οικογένειας της. Η συμβίωση τους θα προκαλέσει μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τους,άβολη προς τον μέχρι τότε εσωστρεφή Leon. Εκείνος θα την μυήσει στην εκτελεστική τέχνη,θα την προστατεύσει και θα την βοηθήσει ώστε να πάρει εκδίκηση για την οικογένεια της.

Fight Club

Το “Fight Club” είναι ταινία του 1999 σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Φίντσερ, με πρωταγωνιστές τους Μπραντ Πιτ, Έντουαρντ Νόρτον και Έλενα Μπόναμ Κάρτερ. Ο Νόρτον παίζει έναν ανώνυμο πρωταγωνιστή, που είναι δυσαρεστημένος με τη δουλειά γραφείου που κάνει. Οργανώνει ένα κλαμπ πάλης (“fight club”) με έναν κατασκευαστή σαπουνιών, τον Τάιλερ Ντέρντεν, τον οποίο υποδύεται ο Μπραντ Πιτ. Στο κλαμπ τους συμμετέχουν κι άλλοι άντρες που θέλουν να παλέψουν για λόγους αναψυχής. Ο αφηγητής εμπλέκεται σε μια σχέση με τον Ντέρντεν και μία παράξενη γυναίκα, τη Μάρλα Σίνγκερ, την οποία παίζει η Μπόναμ Κάρτερ.

Δύο Καπνισμένες Κάννες

Μια από τις καλύτερες underground κωμωδίες εγκλήματος του Γκάι Ρίτσι, στην οποία ο Τζέισον Στέιθαμ έκανε την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση. Οι “Δυο Καπνισμένες Κάννες” είναι ίσως η αρτιότερη ταινία του Ρίτσι μέχρι στιγμής, δεδομένου ότι έχει στο ενεργητικό του την “Αρπαχτή” και την σειρά ταινιών “Σέρλοκ Χολμς”.

Reservoir Dogs

Το “Reservoir Dogs” είναι αμερικανική ταινία εγκλήματος, ανεξάρτητης παραγωγής, του 1992 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κουέντιν Ταραντίνο. Είναι η πρώτη ταινία του σκηνοθέτη. Τα μεταξύ τους άγνωστα μέλη μιας συμμορίας συγκεντρώνονται σε ένα γκαράζ, μετά από μια αποτυχημένη ληστεία και προσπαθούν να βρουν ποιος τους πρόδωσε.

Ξένοιαστος Καβαλάρης

Ανάμεσα στις ταινίες που σημάδεψαν τη ζωή των ανθρώπων, γέννησαν μια ολόκληρη κουλτούρα και έμειναν θρυλικές, είναι ο “Ξενοιαστος Καβαλάρης” (1969) του Ντένις Χόπερ, με τους Πίτερ Φόντα, Ντένις Χόπερ, και ο Τζακ Νίκολσον. Αυτά που πρωταγωνιστούν στην ταινία-ορόσημο του σύγχρονου αμερικανικού κινηματογράφου που περιγράφει τον μποέμικο τρόπο ζωής δύο νέων στην Αμερική, η σκηνοθετική αμεσότητα, οι αληθινοί αντιήρωες, η ροκ μουσική και φυσικά η μηχανή τσόπερ.

Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει

Η ταινία ακολουθεί τον αξιωματικό αστυνομίας της Νέας Υόρκης Τζον Μακλέιν καθώς τα βάζει με μια ομάδα εξαιρετικά οργανωμένων εγκληματιών με επικεφαλής τον Χανς Γκρούμπερ, οι οποίοι εκτελούν μια ληστεία υπό το πρόσχημα τρομοκρατικής επίθεσης και κρατούν ομήρους, συμπεριλαμβανομένης και της συζύγου του Μακλέιν, για να αποτρέψουν την αστυνομία από το να τους σταματήσουν. Πρωταγωνιστούν οι Μπρους Γουίλις, Άλαν Ρίκμαν, Αλεξάντερ Γκοντούνοβ και Μπόνι Μπεντίλια.

Το Κεντρί

Η ταινία “Το Κεντρί” είναι γκανγκστερική περιπέτεια παραγωγής 1973, σε σκηνοθεσία Τζορτζ Ρόι Χιλ. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι ο Πολ Νιούμαν, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ κι ο Ρόμπερτ Σω. Η ταινία γυρίστηκε με σκοπό να επανενώσει τον Πωλ Νιούμαν, το Ρόμπερτ Ρέντφορντ και τον Τζορτζ Ρόι Χιλ, που είχαν συνεργαστεί ξανά με μεγάλη επιτυχία το 1969 για λογαριασμό της ταινίας Οι Δυο Ληστές (Butch Cassidy and the Sundance Kid).

Όσον αφορά την υπόθεση, ο Τζόνι Χούκερ (Ρόμπερτ Ρέντφορντ) είναι ένας μικροαπατεώνας από το Ιλινόις, ο οποίος με τη βοήθεια των φίλων του Λούθερ Κόουλμαν (Ρόμπερτ Ερλ Τζόουνς) και Τζο Ίρι (Τζακ Κίχοου) καταφέρνει να κλέψει στα χαρτιά 11.000 δολάρια από ανύποπτο θύμα. Ο Λούθερ αποφασίζει να παρατήσει τις κομπίνες και συμβουλεύει τον Τζόνι να πάει στο Σικάγο για να συναντήσει τον Χένρι Γκόντορφ (Πολ Νιούμαν) να τον διδάξει τα κόλπα για μεγάλες κομπίνες.

Ο Νονός

Ο “Νονός” θεωρείται μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών και όχι άδικα. Βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Μάριο Πούτζο και την σκηνοθέτησε ο Φράνσις Φορντ Κόπολα. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει την εξαρετική ερμηνεία του Μάρλον Μπράντο και φυσικά την ατάκα “I’m going to make him an offer he can’t refuse” (Θα του κάνω μια προσφορά την οποία δεν θα μπορεί να αρνηθεί), η οποία ψηφίστηκε ως η δεύτερη πιο αξιομνημόνευτη φράση στην ιστορία του κινηματογράφου.

Αποκάλυψη Τώρα

Το 1976, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα γυρίζει στις Φιλιππίνες, το “Αποκάλυψη Τώρα”, την ταινία που έμελλε να αποτελέσει σταθμό στην ιστορία του κινηματογράφου. Η ταινία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ και ακολουθεί τον κεντρικό χαρακτήρα, τον λοχαγό Μπέντζαμιν Λ. Γουίλαρντ (Μάρτιν Σιν), σε μια μυστική αποστολή για να δολοφονήσει τον αποστάτη και θεωρούμενο παράφρονα συνταγματάρχη Γουόλτερ Ε. Κουρτζ (Μάρλον Μπράντο). Έχουν περάσει 40 χρόνια από την κυκλοφορία της ταινίας, ωστόσο, δεν είναι τυχαίο ότι εξακολουθεί να γοητεύει τα ακροατήρια.

Λεωφορείον ο Πόθος

Το “Λεωφορείον ο Πόθος” είναι ταινία του σκηνοθέτη Ελία Καζάν γυρισμένη το 1951. Βασίζεται στο ομώνυμο δράμα του Τένεσι Ουίλιαμς. Η ταινία έλαβε 12 υποψηφιότητες και βραβεύτηκε με 4 βραβεία Όσκαρ.

Το 1997, το “Λεωφορείον ο Πόθος” έλαβε την 45η θέση, ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Το 1999 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Rocky

Η ιστορία εστιάζει στη ζωή του Ρόκυ Μπαλμπόα, ενός ερασιτέχνη πυγμάχου που ζει σε μια φτωχογειτονιά και βιοπορίζεται εισπράττοντας οφειλές για λογαριασμό του τοπικού “τοκογλύφου” Γκάτσο ενώ παλεύει σε μια τοπική λέσχη όπου βγάζει και εκεί ένα μικρό μερίδιο. Μια μέρα πριν την Ημέρα των Ευχαριστιών, ο Απόλο Κριντ σκέφτηκε να δώσει μια ευκαιρία σε έναν ερασιτέχνη πυγμάχο, ο οποίος τυχαίνει να είναι ο Ρόκυ. Ο βετεράνος πυγμάχος και νυν προπονητής Μίκι Γκόλντμιλ, αναλαμβάνει την καριέρα του Ιταλοαμερικανού. Του αναθέτει να κάνει σκληρή γυμναστική και αναπτερώνει τη δύναμη της θέλησής του.

Τα Καλά Παιδιά

Τα “Καλά Παιδιά” είναι αμερικανική βιογραφική αστυνομική ταινία του 1990, σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορτσέζε. Το σενάριο το έγραψε ο ίδιος ο Σκορτσέζε, σε συνεργασία με τον Νίκολας Πιλέγκι, το οποίο βασίστηκε σε βιβλίο του τελευταίου, το Wiseguy. Πρωταγωνιστούν οι Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζο Πέσι και Ρέι Λιότα. Η ταινία εξιστορεί την άνοδο και την καθόδο της μαφίας, στην οποία συμμετείχε ο Χένρι Χιλ.

Κάποτε στην Αμερική

Το “Κάποτε στην Αμερική” του Σέρτζιο Λεόνε, ακολουθεί την πορεία μιας παρέας Εβραίων γκάνγκστερ στην Νέα Υόρκη. Από την ζωή και την φιλία τους ως έφηβοι στα γκέτο της Νέας Υόρκης την εποχή της ποτοαπαγόρευσης -στην δεκαετία του 1920-, την επανένωσή τους μερικά χρόνια αργότερα και την ζωή ενός εξ αυτών σε μεγάλη ηλικία. Η ταινία εστιάζει, κυρίως, στον χαρακτήρα του Ρόμπερτ Ντε Νίρο, καθώς τον παρακολουθούμε σε 3 φάσεις της ζωής του – ως έφηβο, μεσήλικα και ηλικιωμένο.

Και οι 7 ήταν Υπέροχοι

Ένας σκληροτράχηλος κυνηγός επικηρυγμένων και άλλοι έξι πιστολέρο αναλαμβάνουν να απελευθερώσουν ένα μικρό μεξικάνικο χωριό από την καταπίεση ενός αδίστακτου επιχειρηματία, ο οποίος έχει στη διάθεση του έναν ολόκληρο στρατό μισθοφόρων. Πρωταγωνιστούν οι Γιουλ Μπρίνερ, Ίλαϊ Γουάλακ, Στιβ ΜακΚουίν, Τσαρλς Μπρόνσον, Ρόμπερτ Βον, Τζέιμς Κόμπερν, Χορστ Μπούχολτζ και Μπραντ Ντέξτερ. Η ταινία είναι ριμέικ των Επτά Σαμουράι του 1954 σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα.

Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος

Ο “Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος” είναι ένα ιταλικό Σπαγκέτι Γουέστερν παραγωγής 1966, σκηνοθετημένο από τον Σέρτζιο Λεόνε, με πρωταγωνιστές τον Κλιντ Ίστγουντ, τον Λι Βαν Κλιφ και τον Ίλαϊ Γουάλακ στους αντίστοιχους ρόλους. Το σενάριο γράφτηκε από τους Έιτζ & Σκαρπέλι, Λουτσιάνο Βιντσεντζόνι και τον Λεόνε, και περιστρέφεται γύρω από τρεις τυχοδιώκτες πιστολέρο που αναζητούν ένα σεντούκι χρυσού της Συνομοσπονδίας, μέσα στο χάος της βίας των μαχών του Εμφύλιου πολέμου και τα στρατόπεδα αιχμαλώτων.

Enter the Dragon

Το “Enter the Dragon” είναι μια ταινία πολεμικών τεχνών Αμερικανικής και Ασιατικής παραγωγής του 1973 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Κλάους με πρωταγωνιστές τους Μπρους Λι, Τζον Σάξον και Τζιμ Κέλι. Είναι η τελευταία τανία που πρωταγωνιστήσε ο Μπρους Λι, πριν από το ξαφνικό θάνατό του στις 20 Ιουλίου 1973 σε ηλικία 32 ετών και έκανε πρεμιέρα στο Λος Άντζελες στις 19 Αυγούστου 1973, ένα μήνα μετά το θάνατο του.

Θεωρείται ως η καλύτερη ταινία πολεμικών τεχνών όλων των εποχών και οι εισπράξεις από την προβολή της διεθνώς απέφεραν συνολικά 90 εκατομμύρια δολάρια. Το 2004 η βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κονγκρέσου την επέλεξε για να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου χαρακτηρίζοντας την ως ιστορικά, αισθητικά και πολιτισμικά σημαντική.

Διαβάστε επίσης: Οι 15 από τις καλύτερες ταινίες κατασκοπείας όλων των εποχών!

The post Κλασικές ταινίες που αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Πρόκειται για έναν σκηνοθέτη που κατάφερε να μετατρέψει το διαφορετικό σε μαγεία και το αλλόκοτο σε ποίηση, αφήνοντας πίσω του μια φιλμογραφία που συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει.

Δείτε παρακάτω μερικές από τις καλύτερες ταινίες του:

Edward Scissorhands (1990)

Ανάμεσα στις πιο εμβληματικές στιγμές της καριέρας του ξεχωρίζει ο “Ψαλιδοχέρης”, μια σύγχρονη παραβολή για τον αποκλεισμό και την αγάπη, που χάρισε στον Τζόνι Ντεπ τον ρόλο που τον καθιέρωσε και έφερε δάκρυα σε εκατομμύρια θεατές.

Beetlejuice (1988)

Μια μακάβρια κωμωδία γεμάτη ενέργεια, που χάρισε στον κόσμο έναν από τους πιο αξέχαστους χαρακτήρες της ποπ κουλτούρας. Σκοτεινό χιούμορ, εντυπωσιακά σκηνικά και ανεξάντλητη φαντασία.

Ed Wood (1994)

Το “Ed Wood” απέδειξε ότι ο Μπάρτον μπορεί να παντρέψει το χιούμορ με τη συγκίνηση, δημιουργώντας ένα τρυφερό πορτρέτο του “χειρότερου σκηνοθέτη στην ιστορία του Χόλιγουντ”.

Big Fish (2003)

Μια αλληγορική ιστορία για τη σχέση πατέρα και γιου. Γεμάτη παραμυθένιες εικόνες, συμβολισμούς και συγκίνηση, η ταινία αγγίζει βαθιά το κοινό και παραμένει από τα πιο συναισθηματικά έργα του.

Corpse Bride (2005)

Με stop-motion αισθητική και γοτθική ατμόσφαιρα, η “Νεκρή Νύφη” υφαίνει μια ιστορία αγάπης που υπερβαίνει ακόμη και τον θάνατο. Ένα παραμύθι σκοτεινό και συνάμα τρυφερό.

Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

Το μακάβριο μιούζικαλ του Μπάρτον, με τον Τζόνι Ντεπ και την Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, αποτελεί ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και τολμηρά έργα του, όπου το αίμα και η μουσική γίνονται τέχνη.

Batman (1989) & Batman Returns (1992)

Οι ταινίες που έδωσαν νέα ταυτότητα στον κινηματογραφικό ήρωα. Ο Μπάρτον μετέφερε τον Batman σε ένα σκοτεινό, στιλιζαρισμένο σύμπαν, καθορίζοντας την αισθητική του χαρακτήρα για τις επόμενες γενιές.

Frankenweenie (2012)

Μια τρυφερή ιστορία για ένα αγόρι και το σκυλάκι του, που ανασταίνεται μέσα από την επιστημονική φαντασία και το γοτθικό χιούμορ. Ένα από τα πιο προσωπικά stop-motion εγχειρήματα του.

Alice in Wonderland (2010)

Ένα οπτικά φαντασμαγορικό ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων, με το αναγνωρίσιμο σκοτεινό ύφος του σκηνοθέτη να δίνει νέα πνοή στην κλασική ιστορία.

Διαβάστε επίσης: Επτά ταινίες για τα πρώτα φθινοπωρινά βράδια

The post Ο σκηνοθέτης που έκανε το σκοτάδι παραμύθι – Χρόνια πολλά Τιμ Μπάρτον appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Με αφορμή τα γενέθλιά του, θυμόμαστε τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του μέσα από τις ταινίες που άφησαν εποχή.

Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969)

Η ταινία που τον εκτόξευσε στη δόξα. Στον ρόλο του Sundance Kid, δίπλα στον Πολ Νιούμαν, ο Ρέντφορντ δημιούργησε ένα ακαταμάχητο δίδυμο που έγραψε ιστορία στα γουέστερν και πέρασε στη συλλογική μνήμη.

Jeremiah Johnson (1972)

Μια λιτή, σχεδόν ποιητική ταινία για έναν άνδρα που επιλέγει να ζήσει απομονωμένος στα βουνά. Ο Ρέντφορντ με ελάχιστους διαλόγους αποδεικνύει ότι η σιωπή μπορεί να είναι πιο δυνατή από τις λέξεις.

The Way We Were (1973)

Ρομαντισμός στο απόγειο του. Η ιστορία αγάπης με την Μπάρμπρα Στρέιζαντ έγινε ένα από τα πιο διαχρονικά love stories του κινηματογράφου και ανέδειξε τη μελαγχολική πλευρά του Ρέντφορντ.

The Sting (1973)

Ξανά μαζί με τον Πολ Νιούμαν, σε μία από τις πιο απολαυστικές ταινίες απατεώνων. Κομψότητα, χιούμορ και αξεπέραστη χημεία σε μια κλασική ταινία που κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Three Days of the Condor (1975)

Συναρπαστικό πολιτικό θρίλερ με τον Ρέντφορντ ως αναλυτή της CIA που βρίσκεται στο μάτι μιας σκοτεινής συνομωσίας. Μια ερμηνεία γεμάτη αγωνία και αληθοφάνεια.

All the President’s Men (1976)

Μαζί με τον Ντάστιν Χόφμαν, ο Ρέντφορντ υποδύεται τον Μπομπ Γούντγουορντ στην αποκάλυψη του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ. Μια ταινία-ορόσημο για τη δημοσιογραφία και την πολιτική.

Ordinary People (1980)

Η πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης και ένα αριστούργημα που του χάρισε Όσκαρ. Ένα συγκλονιστικό δράμα για μια οικογένεια που παλεύει με την απώλεια και την ενοχή.

The Natural (1984)

Μια μπαλάντα για το μπέιζμπολ και τον μύθο του αθλητή-ήρωα. Ο Ρέντφορντ δίνει μια ερμηνεία γεμάτη νοσταλγία και μεγαλείο, χαρίζοντας κινηματογραφική μαγεία σε ένα αμερικανικό παραμύθι.

Out of Africa (1985)

Ένα από τα πιο επικά ρομαντικά δράματα όλων των εποχών. Δίπλα στη Μέριλ Στριπ, ο Ρέντφορντ είναι ο ιδανικός σύντροφος σε μια ιστορία γεμάτη πάθος και εξωτική ομορφιά.

Quiz Show (1994)

Με το διεισδυτικό του βλέμμα πίσω από την κάμερα, ο Ρέντφορντ σκηνοθετεί την αληθινή ιστορία ενός τηλεοπτικού σκανδάλου. Μια κομψή, καλοφτιαγμένη ταινία για την αλήθεια και την εξαπάτηση.

All Is Lost (2013)

Ο Ρέντφορντ ολομόναχος στη θάλασσα, παλεύοντας με τα στοιχεία της φύσης. Μια από τις πιο απαιτητικές και θαρραλέες ερμηνείες της καριέρας του – σχεδόν χωρίς λόγια, αλλά γεμάτη ένταση.

The Old Man & the Gun (2018)

Η τελευταία του ερμηνεία πριν την αποχώρηση. Στον ρόλο ενός ηλικιωμένου ληστή, ο Ρέντφορντ μας αποχαιρετά με τον πιο ταιριαστό τρόπο: με χάρη, χιούμορ και ακαταμάχητη γοητεία.

Διαβάστε επίσης: Ρόμαν Πολάνσκι: Τα αριστουργήματα μιας αμφιλεγόμενης ιδιοφυΐας

The post Ρόμπερτ Ρέντφορντ: Οι καλύτερες ταινίες του αιώνιου γόη του Χόλιγουντ appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Τα 80’s ήταν επίσης μια χρυσή περίοδος για τον κινηματογράφο, καθώς εκείνη την εποχή πολλοί σκηνοθέτες κατόρθωσαν και δημιούργησαν σπουδαίες ταινίες, οι οποίες καθόρισαν την μετέπειτα πορεία του κινηματογράφου, και φυσικά έκαναν την εμφάνιση τους πολλοί από τους αγαπημένους μας ηθοποιούς.

Ήταν αρκετά δύσκολο να καταλήξουμε σε μια λίστα με τις καλύτερες ταινίες των 80’s,  και έτσι αποφασίσαμε να σας υπενθυμίσουμε μερικές ταινίες που πρέπει να δείτε μια φορά στην ζωή σας ή να παρακολουθήσετε ξανά.

Σημαδεμένος

Το επικό γκανγκστερικό φιλμ του Μπράιαν Ντε Πάλμα δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Ο Αλ Πατσίνο έδωσε μια από τις πιο αξιομνημόνευτες ερμηνείες του ως ο “βασιλιάς της κοκαΐνης” Τόνι Μοντάνα και συγκλόνισε τα ακροατήρια και τους κριτικούς εκείνη την εποχή λόγω της έντονης βίας και της χρήσης ναρκωτικών.

Η ταινία δεν πήγε καλά εισπρακτικά και υπήρξαν πολλοί που έφυγαν από τον κινηματογράφο καθώς δεν άντεχαν την βία και χαρακτήρισαν “κακόγουστο” το όραμα του Ντε Πάλμα. Οι κριτικοί θεώρησαν υπερβολική την ημερομηνία του Πατσίνο, κάτι που ο ίδιος απορρίπτει και δηλώνει πολύ περήφανος για την ταινία.

Στάσου Πλάι Μου

Με πρωταγωνιστή τον πολύ νεαρό Ρίβερ Φίνιξ και τον Κίφερ Σάδερλαντ, το “Στάσου Πλάι Μου” του Ρομπ Ράινερ, έγινε μια από τις καθοριστικές ταινίες της εποχής. Αφηγείται την ιστορία του Γκόρντι, ενός συγγραφέα που θυμάται τα παλιά χρόνια της εφηβείας του όταν μαζί με τρεις φίλους του ξεκίνησαν να βρουν το πτώμα ενός εξαφανισμένου αγοριού που θεωρούνταν νεκρό.

Η ταινία βασίστηκε στην νουβέλα “The Body” του Στίβεν Κινγκ και διευκόλυνε στην μεταφορά της νουβέλας “Rita Hayworth and Shawshank Redemption” του συγγραφέα στην μεγάλη οθόνη.

Full Metal Jacket

Οι βετεράνοι του πολέμου στο Βιετνάμ που παρακολούθησαν την ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, «Full Metal Jacket», δήλωσαν ότι ήταν η πιο ρεαλιστική απεικόνιση που είχαν δει. Ο Κιούμπρικ κατάφερε να δείξει με ακρίβεια τη σκοτεινότερη πλευρά του πολέμου του Βιετνάμ, όπου οι επίδοξοι νεαροί στρατιώτες σε ένα εφιαλτικό στρατόπεδο μετατρέπονται σε πολεμικές μηχανές.

Φυσικά κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον Ρ. Λι Έρμι στον ρόλο του βίαιου λοχία Χάρτμαν, ο οποίος ήταν στην πραγματικότητα πρώην πεζοναύτης με ειδίκευση στην εκπαίδευση νεοσύλλεκτων, και μάλλον πήρε τον ρόλο κατά τύχη, αφού είχε προσληφθεί στην ταινία ως τεχνικός σύμβουλος.

Οργισμένο Είδωλο

Το “Οργισμένο Είδωλο” είναι μια από τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του ’80. Το δίδυμο Σκορσέζε – Ντε Νίρο ήταν ένας εξαιρετικός συνδυασμός και κατάφεραν με μοναδικό τρόπο να απεικονίσουν την ζωή του Τζέικ ΛαΜότα, ενός πυγμάχου μεσαίων βαρών που με την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, την υπέρμετρη οργή, τη σεξουαλική ζήλεια και τη ζωώδη του όρεξη κατέστρεψε τη σχέση του με τη σύζυγό του και αποξενώθηκε από την οικογένειά του.

Με την πάροδο των χρόνων η ταινία απέκτησε θρυλική υπόσταση και θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

Wall Street

Μια ταινία με αρκετά γρήγορους ρυθμούς η οποία απεικονίζει το αμερικάνικο οικονομικό σύστημα της δεκαετίας του ’80. Το κεντρικό θέμα είναι σχετικά με το πόσο υψηλά μπορεί να φτάσει ένας χρηματιστής, καθώς και το ότι είναι πρόθυμος να ανέβει ψηλά με κάθε τρόπο, ακόμα και δια μέσου της παρανομίας.

Η ταινία είχε σημαντικό αντίκτυπο και στην ίδια την Γουόλ Στριτ, αφού έγινε ακόμα πιο διάσημη σε σύγκριση με πριν. Η εκπληκτική ερμηνεία του Μάικλ Ντάγκλας ως Γκόρντον Γκέκο, του κέρδισε το Όσκαρ ‘Α Ανδρικού Ρόλου.

Ε.Τ. ο Εξωγήινος

Η θρυλική sci-fi περιπέτεια του Στίβεν Σπίλμπεργκ, ξέφευγε από τα συνηθισμένα και ήταν το τέλειο αντίδοτο στις ταινίες που εμφάνιζαν εξωγήινους που διψούσαν για αίμα. Έγινε τεράστια εισπρακτική επιτυχία, ξεπέρασε το ρεκόρ της ταινίας “Ο Πόλεμος των Άστρων” και έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών, έναν τίτλο που κράτησε για 11 χρόνια.

Μια συνέχεια της ταινίας ήταν αρχικά σε εξέλιξη, ωστόσο ο Σπίλμπεργκ επέλεξε να μην προχωρήσει καθώς πίστεψε ότι θα επηρέαζε την φήμη της πρωτότυπης ταινίας. Καλή κίνηση.

Πολύ σκληρός για να πεθάνει

Το “Πολύ σκληρός για να πεθάνει” ήταν το αδιαμφισβήτητο highlight της δεκαετίας όσον αφορά τις ταινίες δράσης. Στην ταινία βλέπουμε τον “σκληρό” αστυνομικό Τζον ΜαΚλέιν, το οποίο υποδύεται ο Μπρους Γουίλις, καθώς τα βάζει με μια ομάδα εξαιρετικά οργανωμένων εγκληματιών.

Η ταινία απέσπασε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία με συνολικά έσοδα 140,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ.

Karate Kid

Δεν υπάρχει κανείς που να μην θυμάται τον “Ντάνιελ Σαν” και φυσικά τον “Μίστερ Μιγιάγκι” στην ταινία του 1984, η οποία είχε τεράστια απήχηση στο νεανικό κοινό. Η ταινία προβλήθηκε στις αμερικανικές αίθουσες στις 22 Ιουνίου 1984. Κόστισε μόλις 8 εκατομμύρια δολάρια και τα κέρδη της μόνο στην Αμερική ξεπέρασαν τα 100 εκατομμύρια.

Ο Εξολοθρευτής

Αν και το κοινό είχε ήδη δει τον Αυστριακό bodybuiler Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ στο “Κόναν ο Βάρβαρος, η χαμηλού προϋπολογισμού sci-fi ταινία δράσης του Τζέιμς Κάμερον, ήταν αυτή που εκτόξευσε την καριέρα του. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε έναν cyborg εκτελεστή, ο οποίος έχει σταλθεί από το μέλλον (2029), στο παρόν (1984), ώστε να σκοτώσει την Σάρα Κόνορ, η οποία μελλοντικά θα γεννήσει τον αρχηγό της επανάστασης κατά των μηχανών.

Η ταινία έκανε τεράστια εμπορική επιτυχία και κατέστησε τον Κάμερον μετρ στο είδος του.

Top Gun

Όταν η ταινία “Top Gun” του Τόνι Σκοτ, έκανε πρεμιέρα στις μεγάλες οθόνες τον Μάϊο του 1986, ο 24χρονος Τομ Κρουζ, ο οποίος ενσάρκωνε τον “Μάβερικ”, έγινε μεγάλο όνομα στο Χόλιγουντ και έκανε όλες τις γυναίκες του πλανήτη να καρδιοχτυπούν. Η ταινία γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, με συνολικές εισπράξεις 353,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε 5 υποψηφιότητες για Όσκαρ.

Οι πωλήσεις των Ray-Ban εκείνη της εποχή αυξήθηκαν κατακόρυφα ενώ το σάουντρακ της ταινίας “Take My Breath Away” έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές.

Οι αδιάφθοροι

Μια καθηλωτική ταινία από τον Μπράιαν Ντε Πάλμα, στην οποία πρωταγωνιστούν οι Κέβιν Κόστνερ, Σον Κόνερι, Τσαρλς Μάρτιν Σμιθ, Άντι Γκαρσία και Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Η ταινία αφηγείται τα αληθινά γεγονότα που συνέβησαν στο Σικάγο την εποχή της ποτοαπαγόρευσης και περιγράφει την προσπάθεια του πράκτορα Έλιοτ Νες και των συνεργατών του να οδηγήσουν τον διαβόητο κακοποιό Αλ Καπόνε στη φυλακή.

Διαβάστε επίσης: 9 ταινίες που έχουν γραφτεί με “χρυσά γράμματα” στην ιστορία του κινηματογράφου!

The post 11 ταινίες για καλοκαιρινές νύχτες χωρίς κλιματιστικό appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Ακολουθούν μερικές από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του:

Memento (2000)

Η ταινία που έβαλε τον Νόλαν στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη. Με ένα σενάριο που ξετυλίγεται… ανάποδα, ο θεατής βιώνει τη σύγχυση του πρωταγωνιστή, που πάσχει από βραχυπρόθεσμη αμνησία. Ένα αριστούργημα αφήγησης που παραμένει σημείο αναφοράς.

The Dark Knight (2008)

Ίσως η καλύτερη ταινία υπερηρώων όλων των εποχών. Ο Νόλαν έδωσε βάθος και ρεαλισμό στον μύθο του Batman, ενώ ο αείμνηστος Χιθ Λέτζερ χάρισε μία από τις πιο αξέχαστες ερμηνείες ως Joker. Μια ταινία που άλλαξε για πάντα το είδος.

Inception (2010)

Μια κινηματογραφική εμπειρία που έφερε τα όνειρα στη μεγάλη οθόνη με τρόπο πρωτοποριακό. Το Inception ισορροπεί ανάμεσα στο sci-fi, τη δράση και την ψυχολογική δραματουργία, αφήνοντας το κοινό να αναρωτιέται: “Ζει ή ονειρεύεται;”.

Interstellar (2014)

Ένα οπτικοακουστικό έπος που εξερευνά τα όρια του διαστήματος, του χρόνου και πάνω απ’ όλα της ανθρώπινης αγάπης. Με επιστημονική βάση και συγκλονιστικές εικόνες, παραμένει μία από τις πιο συναισθηματικές δουλειές του Νόλαν.

Dunkirk (2017)

Μια πολεμική ταινία που αποδομεί τις κλασικές αφηγηματικές φόρμες, παρουσιάζοντας την επιχείρηση διάσωσης της Δουνκέρκης από τρεις διαφορετικές χρονικές προοπτικές. Μια καθηλωτική εμπειρία που αποδεικνύει ότι ο Νόλαν δεν φοβάται την καινοτομία.

Oppenheimer (2023)

Η πιο πρόσφατη μεγαλειώδης δημιουργία του, που χάρισε στον Νόλαν το πρώτο του Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας. Η ιστορία του “πατέρα της ατομικής βόμβας” παρουσιάζεται μέσα από μια έντονα δραματική και ηθικά φορτισμένη αφήγηση, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά τη μαεστρία του σκηνοθέτη.

Αξίζει να σημειώσουμε πως η ταινία “The Odyssey” του Νόλαν, η οποία βασίζεται στο ομηρικό έπος, συζητιέται έντονα αυτό το διάστημα, καθώς για πρώτη φορά στην ιστορία του κινηματογράφου τα εισιτήρια για τις προβολές σε IMAX 70 mm άνοιξαν ένα πλήρες χρόνο πριν την επίσημη πρεμιέρα στις 17 Ιουλίου του 2026 και σχεδόν εξαντήθηκαν.

Διαβάστε επίσης: Η “Οδύσσεια” του Κρίστοφερ Νόλαν: Το έπος ξαναγράφεται στη μεγάλη οθόνη

The post Κρίστοφερ Νόλαν: Μερικές απο τις καλύτερες ταινίες του εμβληματικού σκηνοθέτη appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.