Αυτοί πρωταγωνιστές του κινηματογράφου δεν είναι απλά χαρακτήρες που βιώνουν μοναξιά. Είναι βαθιά σκεπτόμενα άτομα που βρίσκονται σε μια διαρκή αναζήτηση νοήματος, σκοπού και ταυτότητας. Κάθε ένας από αυτούς προσπαθεί να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του, ενώ ταυτόχρονα παλεύει με τις εσωτερικές του συγκρούσεις. Είτε απομονώνονται από την κοινωνία λόγω τραυμάτων, είτε επιλέγουν τη μοναξιά ως τρόπο ζωής, αυτοί οι ήρωες μας δείχνουν τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής όταν αντιμετωπίζει την εσωτερική κενότητα.

Η δύναμη αυτών των χαρακτήρων έγκειται στην ικανότητά τους να εκφράζουν καθολικές ανθρώπινες εμπειρίες. Οι θεατές ταυτίζονται μαζί τους, αναγνωρίζοντας τις δικές τους αδυναμίες και φόβους στους ήρωες αυτούς. Οι ταινίες που τους παρουσιάζουν συχνά είναι γεμάτες από σιωπές, εσωτερικούς μονολόγους και σκηνές που αποτυπώνουν την ανθρώπινη απομόνωση με έναν συγκινητικό και κάποιες φορές ωμό τρόπο.

Δείτε παρακάτω τους πιο εμβληματικούς μοναχικούς ήρωες της κινηματογραφικής ιστορίας και τις ταινίες που τους έκαναν θρύλους.

Τράβις Μπικλ από το “Taxi Driver” (1976)

Ο Τράβις Μπικλ, τον οποίο ενσαρκώνει ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, είναι ίσως ο πιο εμβληματικός μοναχικός ήρωας στην ιστορία του κινηματογράφου. Ένας βετεράνος του Βιετνάμ, αποξενωμένος από την κοινωνία της Νέας Υόρκης, οδηγεί ταξί τη νύχτα, διασχίζοντας τους σκοτεινούς δρόμους της πόλης. Ο Τράβις ζει σε πλήρη απομόνωση, με μόνη του παρέα τις σκέψεις του, οι οποίες γίνονται όλο και πιο βίαιες και απελπισμένες. Η ταινία αποτυπώνει την καθοδική πορεία της ψυχικής του κατάστασης, καθώς οδηγείται σε μια ακραία πράξη βίας, την οποία θεωρεί κάθαρση.

Άντονι Φλέτσερ από το “There Will Be Blood” (2007)

Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις ενσαρκώνει έναν από τους πιο αδίστακτους και μοναχικούς χαρακτήρες του κινηματογράφου. Ο Άντονι Φλέτσερ, ένας πετρελαιοπαραγωγός στις αρχές του 20ού αιώνα, είναι η επιτομή της απληστίας και της αποξένωσης. Η ταινία ακολουθεί την πορεία του από την ανέχεια στην αμύθητη πλούτη, και την ταυτόχρονη απομόνωσή του από τους ανθρώπους γύρω του. Η εμμονή του με την επιτυχία και τον έλεγχο τον οδηγεί σε έναν ατελείωτο κύκλο προδοσίας, βίας και απόλυτης μοναξιάς.

Άλεξ Ντελάρτζ από το “A Clockwork Orange” (1971)

Ο Μάλκολμ ΜακΝτάουελ υποδύεται τον Άλεξ, έναν νεαρό άνδρα που ζει σε ένα μελλοντικό δυστοπικό Λονδίνο. Ο Άλεξ είναι ένας χαρισματικός αλλά βαθιά διαταραγμένος χαρακτήρας, που βιώνει την απομόνωση μέσα από τη βία και την αντικοινωνική συμπεριφορά. Μετά από μια σειρά εγκλημάτων, συλλαμβάνεται και υποβάλλεται σε μια αμφιλεγόμενη θεραπεία που αποσκοπεί να τον κάνει ακίνδυνο. Η ταινία εξερευνά τη σύγκρουση ανάμεσα στην ελεύθερη βούληση και την κοινωνική επιβολή, με τον Άλεξ να βιώνει την απόλυτη μοναξιά στην απώλεια της προσωπικότητάς του.

Ρικ Ντέκαρτ από το “Blade Runner” (1982)

Ο Χάρισον Φορντ ενσαρκώνει τον Ρικ Ντέκαρτ, έναν κυνηγό ανδροειδών, σε ένα μελλοντικό Λος Άντζελες. Ο Ντέκαρτ, αν και περιτριγυρισμένος από ανθρώπους και μηχανές, βιώνει μια έντονη εσωτερική απομόνωση. Καθώς κυνηγά τους ανδροειδείς που έχουν ξεφύγει, αρχίζει να αμφισβητεί τη δική του ανθρωπιά και τον σκοπό της αποστολής του. Η ταινία θέτει υπαρξιακά ερωτήματα για την ταυτότητα, τη συνείδηση και τη μοναξιά σε έναν τεχνολογικά προηγμένο αλλά πνευματικά άδειο κόσμο.

Τσαρλς Φόστερ Κέιν από το “Citizen Kane” (1941)

Ο Τσαρλς Φόστερ Κέιν, τον οποίο υποδύεται ο Όρσον Γουέλς, είναι ένας από τους πιο περίπλοκους και τραγικούς χαρακτήρες στην ιστορία του κινηματογράφου. Η ταινία ακολουθεί τη ζωή του, από την παιδική του ηλικία έως την απόλυτη δύναμη και πλούτη, και τελικά στην απομόνωσή του σε ένα τεράστιο, κενό παλάτι. Παρά την επιτυχία και την επιρροή του, ο Κέιν είναι βαθιά μοναχικός, αναζητώντας συνεχώς την αγάπη και την αποδοχή που ποτέ δεν κατάφερε να αποκτήσει πλήρως. Η τελευταία του λέξη, “Rosebud”, παραμένει ένα μυστήριο που αποκαλύπτει τη βαθιά του απογοήτευση και το χαμένο του όνειρο.

Διαβάστε επίσης: Η σειρά “The Gentlemen” του Γκάι Ρίτσι επιστρέφει με 2η σεζόν

The post Μοναχικοί, αλύγιστοι, αθάνατοι: Οι ήρωες που σημάδεψαν τον κινηματογράφο appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Πρόκειται για ταινίες που περιέχουν κάποιο κοινωνικό ή δραματικό στοιχείο, και όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους αφήνουν αντίκτυπο στο κοινό. Μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά δραματικά έργα στον κινηματογράφο που συνδέονται με κάποιο υποείδος, είναι o “Νονός” (αστυνομικό δράμα), η “Καζαμπλάνκα” (αισθηματικό δράμα), και “Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι” (κωμικό δράμα).

Δείτε παρακάτω 25 από τις καλύτερες δραματικές ταινίες όλων των εποχών.

1. Ο Νονός (1972)

Ο Νονός θεωρείται μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών και όχι άδικα. Βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Μάριο Πούτζο και την σκηνοθέτησε ο Φράνσις Φορντ Κόπολα. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει την εξαρετική ερμηνεία του Μάρλον Μπράντο και φυσικά την ατάκα “I’m going to make him an offer he can’t refuse” (Θα του κάνω μια προσφορά την οποία δεν θα μπορεί να αρνηθεί), η οποία ψηφίστηκε ως η δεύτερη πιο αξιομνημόνευτη φράση στην ιστορία του κινηματογράφου.

2. Καζαμπλάνκα (1942)

Η Καζαμπλάνκα αποτελεί ταινία – σταθμό για τον αμερικανικό κινηματογράφο που έμεινε στην ιστορία τόσο για τις δυνατές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Ίνγκριντ Μπέργκμαν, όσο και για τις ατάκες–ορόσημο του χολιγουντιανού ρομάντζου.

Πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού Everybody comes to Rick’s σε σκηνοθεσία Michael Curtiz που έσπασε ταμεία, με τις εισπράξεις να αγγίζουν τα 3,7 εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία βρέθηκε στην 7η θέση των εμπορικότερων κινηματογραφικών παραγωγών του 1943, ενώ πλέον αποτελεί ξεκάθαρα ένα από τα κλασσικά αριστουργήματα της έβδομης τέχνης. Το 2006 το Αμερικανικό Συνδικάτο Σεναριογράφων κατέταξε το σενάριο της στην πρώτη θέση των καλύτερων όλων των εποχών.

3. Οι 12 ένορκοι (1957)

Η ταινία ανήκει στο είδος του δικαστικού δράματος αφού επικεντρώνεται στη διαδικασία της λήψης της τελικής απόφασης του σώματος των ενόρκων, σε μια δίκη για φόνο εκ προμελέτης. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο γνωστός Αμερικανός σκηνοθέτης Σίντνεϊ Λουμέτ, και σεναριογράφος ο επίσης Αμερικανός (τηλεοπτικός κυρίως σεναριογράφος) Ρέτζιναλντ Ρόουζ, ενώ ο πιο αναγνωρίσιμος από τους 12 πρωταγωνιστές της ταινίας, είναι ο Χένρι Φόντα, στο ρόλο του ενόρκου που θα σπείρει τις αμφιβολίες για την ενοχή του κατηγορουμένου.

4. Τα Φώτα της Πόλης (1931)

Ο άνεργος Σαρλό ερωτεύεται μια τυφλή πωλήτρια λουλουδιών, η οποία πιστεύει ότι είναι πλούσιος. Ταυτόχρονα κάνει παρέα μ’ έναν αλκοολικό δισεκατομμυριούχο, που τον έχει στις περιποιήσεις όσο είναι μεθυσμένος, αλλά τον πετά κακήν-κακώς από το σπίτι του κάθε φορά που ξεμεθά. Η πιο ολοκληρωμένη σκηνοθετικά ταινία του Τσάπλιν συνδυάζει αρμονικά τη σάτιρα με το μελόδραμα. Έχει ένα από τα ωραιότερα φινάλε στην ιστορία της έβδομης τέχνης.

5. Πολίτης Κέιν (1941)

Η ταινία “Πολίτης Κέιν” είναι δράμα παραγωγής 1941, σε σκηνοθεσία Όρσον Γουέλς. Ήταν η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε ο Γουέλς κι εκτός από τη σκηνοθεσία ανέλαβε την παραγωγή, συνέγραψε το σενάριο μαζί με τον Χέρμαν Μάνκιεβιτς και πρωταγωνίστησε. Η ταινία έλαβε 9 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και κέρδισε Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Επί σειρά 5 δεκαετιών λάμβανε την πρώτη θέση στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών που θεσπίζεται από τους μεγαλύτερους κριτικούς από όλο τον κόσμο σε ψηφοφορία που διοργανώνει το περιοδικό Sight & Sound.

6. Pulp Fiction (1994)

Το Pulp Fiction είναι αμερικανική αστυνομική νεο-νουάρ ταινία μαύρης κωμωδίας του 1994 που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον μοναδικό Κουέντιν Ταραντίνο. Η πλοκή της ταινίας αφορά τις διασταυρούμενες ιστορίες συμμοριτών, ατόμων του υποκόσμου, μικροεγκληματιών και ενός μυστηριώδους χαρτοφύλακα.

7. Η Λίστα του Σίντλερ (1993)

Η αληθινή ιστορία του Οσκαρ Σίντλερ, ενός Γερμανού βιομηχάνου, που έσωσε 1.300 Εβραίους από το γκέτο της Βαρσοβίας, παρουσιάζοντάς τους ως απαραίτητους για το Τρίτο Ράιχ ειδικευμένους εργάτες. Ο Στίβεν Σπίλµπεργκ δεν θίγει θεμελιώδη ζητήματα της ναζιστικής θηριωδίας προκαλώντας την «οργή» των Εβραίων και όσων ξεχνούν πως ο κινηματογράφος είναι τέχνη και όχι ιστορία. Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών κι όχι μόνο στο πολεμικό είδος.

8. Σκοτεινοί Δολοφόνοι (1957)

Δράμα και φιλμ νουάρ παραγωγής 1957 σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Μακέντρικ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Μπαρτ Λάνκαστερ, ο Τόνι Κέρτις, η Σούζαν Χάρισον και ο Μάρτιν Μίλνερ. Παρά το γεγονός ότι η ταινία δεν είχε εμπορική απήχηση στο κοινό του 1957, με την πάροδο των χρόνων έλαβε αναγνώριση από τους κριτικούς και το 1993 επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.

9. Όλα για την Εύα (1950)

Πρωταγωνιστές αυτής της κλασσικής ταινίας της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ είναι η Μπέτι Ντέιβις, η Αν Μπάξτερ, ο Τζορτζ Σάντερς, η Σελέστ Χολμ και η Μέριλιν Μονρόε σε έναν απ’τους πρώτους της ρόλους. Η ταινία προτάθηκε για 14 βραβεία Όσκαρ (ρεκόρ υποψηφιοτήτων, το οποίο διατηρεί μέχρι και σήμερα μαζί με τη ταινία Τιτανικός και το La La Land) και απέσπασε έξι. Το 1997 το “Όλα για την Εύα” έλαβε την 16η θέση ως μιά από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.

10. Ο θησαυρός της Σιέρα Μάντρε (1948)

Η ταινία “Ο Θησαυρός της Σιέρα Μάντρε” είναι δραματική περιπέτεια παραγωγής 1948, σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Τιμ Χολτ και Μπρους Μπένετ που υποδύονται μια ομάδα Αμερικανών τυχοδιωκτών που κατά τη δεκαετία του ’20 βρίσκονται στο Μεξικό, έχοντας ως σκοπό την ανεύρεση χρυσού. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μ. Τρέιβεν, το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη ο ίδιος ο Τζον Χιούστον.

Προτάθηκε για τέσσερα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, κερδίζοντας τρία (Όσκαρ Σκηνοθεσίας, Β΄ Ανδρικού Ρόλου και Διασκευασμένου Σεναρίου). Η ταινία παρέμεινε πιστή στο μυθιστόρημα και το 1990 επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική[

11. Ο Νονός : Part II (1974)

Η κύρια ιστορία, συνεχίζοντας τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, επικεντρώνεται στον Μάικλ Κορλεόνε, τον νέο Δον της μαφιόζικης φαμίλιας των Κορλεόνε, ο οποίος προσπαθεί να κρατήσει ενωμένες τις επαγγελματικές δραστηριότητες του από το 1958 ως το 1959· η άλλη είναι μια σειρά από flashback που εξιστορούν την πορεία του πατέρα του, Βίτο Κορλεόνε, από τα παιδικά του χρόνια στην Σικελία το 1901 ως την δημιουργία της φαμίλιας των Κορλεόνε στην Νέα Υόρκη.

12. Notorious (1946)

Ψυχολογικό θρίλερ παραγωγής 1946, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι o Κάρι Γκραντ, η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, ο Κλοντ Ρέινς κι ο Αλέξης Μινωτής. Η ταινία σύμφωνα με τους κριτικούς σηματοδοτεί καλλιτεχνική ωρίμανση, όσον αφορά τη θεματολογία του σκηνοθέτη. Ο βιογράφος του Ντόναλντ Σπότο, γράφει ότι αποτελεί την πρώτη απόπειρα του Χίτσκοκ να δημιουργήσει μια σοβαρή ερωτική ιστορία.

Το 2006 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.

13. Το Άγγιγμα του Κακού (1958)

Αμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Όρσον Γουέλς με πρωταγωνιστές τους Όρσον Γουέλς, Τσάρλτον Ίστον, Τζάνετ Λι, Μάρλεν Ντίτριχ, Ζαζά Γκαμπόρ και Ακιμ Ταμίροφ. Όσον αφορά την υπόθεση, ένας Μεξικανός κι ένας Αμερικανός αστυνομικός προσπαθούν να εξιχνιάσουν την υπόθεση μιας έκρηξης βόμβας που έγινε στα σύνορα των δύο χωρών, η οποία τους φέρνει αντιμέτωπους με το οργανωμένο έγκλημα και την αστυνομική διαφθορά.

14. Όσα Παίρνει ο Άνεμος (1939)

Το “Όσα Παίρνει ο Άνεμος” είναι ταινία του 1939, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάργκαρετ Μίτσελ του 1936 και σε σκηνοθεσία Βίκτορ Φλέμινγκ. Η επική αυτή ταινία είχε πρωταγωνιστές τη Βίβιαν Λι, τον Κλαρκ Γκέιμπλ, τον Λέσλι Χάουαρντ και την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ και αποτελεί τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών.

Η ιστορία λαμβάνει χώρα από την άνοιξη του 1861 μέχρι την περίοδο της Ανασυγκρότησης στον Αμερικανικό Νότο. Η ταινία βραβεύτηκε με 8 βραβεία Όσκαρ, ένα ρεκόρ που διατήρησε για είκοσι χρόνια. Το 1998 κατατάχθηκε τέταρτΗ στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου με τις 100 καλύτερες αμερικανικές ταινίες όλων των εποχών, αν και το 2007 μετακινήθηκε στην έκτη θέση.

15. Αποκάλυψη Τώρα (1979)

Το 1976, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα γυρίζει στις Φιλιππίνες, το «Αποκάλυψη Τώρα», την ταινία που έμελλε να αποτελέσει σταθμό στην ιστορία του κινηματογράφου. Η ταινία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ και ακολουθεί τον κεντρικό χαρακτήρα, τον λοχαγό Μπέντζαμιν Λ. Γουίλαρντ (Μάρτιν Σιν), σε μια μυστική αποστολή για να δολοφονήσει τον αποστάτη και θεωρούμενο παράφρονα συνταγματάρχη Γουόλτερ Ε. Κουρτζ (Μάρλον Μπράντο). Έχουν περάσει 40 χρόνια από την κυκλοφορία της ταινίας, ωστόσο, δεν είναι τυχαίο ότι εξακολουθεί να γοητεύει τα ακροατήρια.

16. Λεωφορείον ο Πόθος (1951)

Το “Λεωφορείον ο Πόθος” είναι ταινία του σκηνοθέτη Ελία Καζάν γυρισμένη το 1951. Βασίζεται στο ομώνυμο δράμα του Τένεσι Ουίλιαμς. Η ταινία έλαβε 12 υποψηφιότητες και βραβεύτηκε με 4 βραβεία Όσκαρ.

Το 1997, το “Λεωφορείον ο Πόθος” έλαβε την 45η θέση, ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Το 1999 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

17. Μισαλλοδοξία (1916)

“Μισαλλοδοξία” είναι ο τίτλος βωβής ταινίας παραγωγής 1916 σκηνοθεσίας Ντ. Γ. Γκρίφιθ με πρωταγωνιστές τους Λίλιαν Γκις, Μέι Μαρς και Φρανκ Γουντς. Η επική αυτή ταινία έχει χαρακτηριστεί από τους κριτικούς ως ένα από τα μεγάλα αριστουργήματα του βωβού κινηματογράφου και αποτελείται από τέσσερα επεισόδια που αναφέρονται σε διαφορετικές περιόδους της ιστορίας της ανθρωπότητας. Ο Γκρίφιθ δημιούργησε την ταινία εν μέρει για να απαντήσει στις κατηγορίες που τον ήθελαν ρατσιστή, εφόσον με την προηγούμενη ταινία του “Η Γέννηση ενός Έθνους” προσπάθησε να δικαιολογήσει τις ενέργειες της Κου Κλουξ Κλαν.

18. 12 Χρόνια Σκλάβος (2013)

H ταινία “12 Χρόνια Σκλάβος” αποτελεί μια μυθιστορηματική προσαρμογή της αυτοβιογραφίας Twelve Years a Slave του Σόλομον Νόρθαπ, ενός ελεύθερου μαύρου άνδρα που απήχθη στη Γουάσινγκτον το 1841 και πουλήθηκε στη σκλαβιά. Εργάστηκε σε φυτείες στη Λουιζιάνα για 12 χρόνια πριν την απελευθέρωσή του.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών στις 18 Οκτωβρίου 2013 και σε ευρύτερη διανομή την 1η Νοεμβρίου 2013. Απέσπασε διθυραμβικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε 9 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσίας, Α΄ Ανδρικού Ρόλου, Β΄ Ανδρικού Ρόλου, Β’ Γυναικείου Ρόλου και Διασκευασμένου Σεναρίου, κερδίζοντας στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας, Διασκευασμένου Σεναρίου και Β’ Γυναικείου Ρόλου.

19. Ταξιτζής (1976)

Ο Ταξιτζής είναι ψυχολογικό νεο-νουάρ θρίλερ παραγωγής 1976, σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε και σε σενάριο Πολ Σρέιντερ. Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο στο ρόλο του Τράβις Μπικλ, ενός απόστρατου που υπηρέτησε στον Πόλεμο του Βιετνάμ, ο οποίος πάσχει από κατάθλιψη και για να καταπολεμήσει τις αϋπνίες του εργάζεται τα βράδια ως ταξιτζής.

20. Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι (1989)

Στην Ατλάντα του 1948, όταν μια ηλικιωμένη εβραία χήρα η Ντέιζι (Τζέσικα Τάντι) καταστρέφει τον περίτεχνο κήπο της γειτόνισσάς της με το αυτοκίνητό της, ο γιος της, Μπούλι (Νταν Ακρόιντ), επιμένει να της προσλάβει έναν οδηγό παρά τις αντιρρήσεις της. Προσλαμβάνει λοιπόν γι’ αυτήν ένα σοφέρ, τον «έγχρωμο» Χόουκ (Μόργκαν Φρίμαν). Αρχικά η Ντέιζι αρνείται κάθε είδους συναναστροφή με το Χόουκ. Σιγά σιγά όμως ο Χόουκ, καταφέρνει να την κερδίσει με τους καλούς του τρόπους. Το πέρασμα του χρόνου χτίζει μια βαθειά σχέση συνεννόησης και φιλίας μεταξύ τους. Υστερα από 25 χρόνια, η κυρία Ντέιζι συνειδητοποιεί πως αυτός ο άνθρωπος υπήρξε ο καλύτερός της φίλος.

21. Moonlight (2016)

Το Moonlight είναι αμερικανική δραματική ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Μπάρι Τζένκινς. Βασίζεται στο θεατρικό ημι-αυτοβιογραφικό έργο In Moonlight Black Boys Look Blue του Τάρελ Άλβιν. Κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας στην 89η απονομή της Ακαδημίας.

22. Chinatown (1974)

Η “Chinatown” είναι νεο-νουάρ ταινία παραγωγής 1974, σε σκηνοθεσία Ρόμαν Πολάνσκι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Τζακ Νίκολσον, η Φέι Ντάναγουεϊ κι ο Τζον Χιούστον. Η υπόθεσή της διαδραματίζεται στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του ’30, την περίοδο του πόλεμου για το νερό στην Νότια Καλιφόρνια.

Η ταινία θεωρείται από πολλούς κριτικούς του κινηματογράφου ως μια από τις καλύτερες όλων των εποχών και το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει 2η στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες μυστηρίου όλων των εποχών. Η ταινία έλαβε 11 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας κερδίζοντας τελικά μόνο Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου.

23. Η Ζωή Είναι Ωραία (1997)

Ένας Ιταλοεβραίος προσπαθεί να πείσει τον πεντάχρονο γιο του ότι ο εγκλεισμός τους σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης δεν είναι παρά μέρος ενός παιχνιδιού με σκληρούς όρους και έπαθλο ένα αληθινό τανκ! Μια ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι με τον ίδιο στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία κέρδισε τρία Όσκαρ και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες. Ο τίτλος προέρχεται από φράση του Λέων Τρότσκι. Εξόριστος στο Μεξικό, γνωρίζοντας ότι θα δολοφονηθεί από ανθρώπους του Στάλιν, είδε τη σύζυγό του στον κήπο και έγραψε ότι “η ζωή είναι ωραία”.

24. Το Εξπρές του Μεσονυχτίου (1978)

Το Εξπρές του Μεσονυχτίου είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 1978, σε σκηνοθεσία Άλαν Πάρκερ. Το σενάριο έγραψε ο Όλιβερ Στόουν και είναι βασισμένο στο ομότιτλο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Μπίλι Χέιζ.

Αν και η ταινία είναι βασισμένη σε πραγματικά περιστατικά, ο ίδιος ο Μπίλι Χέιζ έχει υποστηρίξει 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία της ταινίας ότι η κινηματογραφική εκδοχή είναι υπερβολική και σε αρκετά σημεία πλασματική σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στη φυλακή. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Μάλτα, μετά από άρνηση της άδειας που ζήτησε η παραγωγή να γίνουν τα γυρίσματα στην Κωνσταντινούπολη, όπου και η ιστορία είναι στην πραγματικότητα τοποθετημένη. Το αρχικό σενάριο του Όλιβερ Στόουν ήθελε τον Μπίλι να δραπετεύει στα βουνά αλλά ο μικρός προϋπολογισμός της ταινίας δεν επέτρεψε να γυριστεί η συγκεκριμένη σκηνή

25. Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ (1994)

Στην ταινία περιγράφεται η ιστορία του Άντι Ντιφρένς, ενός τραπεζίτη, ο οποίος μένει στην κρατική φυλακή Shawshank για σχεδόν δύο δεκαετίες κατηγορούμενος άδικα για το φόνο της γυναίκας του και του εραστή της. Εκεί αναπτύσσει φιλία με ένα συγκρατούμενο με το όνομα Έλις Ρέντινγκ και ανακαλύπτουν τη δύναμη της φιλίας ώσπου φτάνουν και οι δύο στη λύτρωση.

Διαβάστε επίσης: 13 κορυφαίες ταινίες που είχαν απίστευτα απρόβλετη πλοκή

The post 25 ταινίες που σε αγγίζουν βαθιά – και δεν τις ξεχνάς ποτέ appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Ας δούμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες όπου το μίσος κυριαρχεί στην πλοκή και ξεχειλίζει από την οθόνη.

American History X (1998)

Μία από τις πιο συγκλονιστικές ταινίες που εξετάζουν την άνοδο του ρατσιστικού μίσους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Έντουαρντ Νόρτον, σε έναν από τους καλύτερους ρόλους της καριέρας του, ενσαρκώνει έναν νεοναζί που, μέσα από την εμπειρία του στη φυλακή, προσπαθεί να αλλάξει. Η ταινία παρουσιάζει με ωμό τρόπο πώς το φυλετικό μίσος μπορεί να καταστρέψει οικογένειες και ζωές, αλλά ταυτόχρονα προβάλλει και την ελπίδα για τη λύτρωση. Οι σκηνές βίας και μίσους είναι έντονες και απεικονίζονται χωρίς καμία ωραιοποίηση, καθιστώντας την ταινία ένα πραγματικό μάθημα για το πόσο καταστροφικό μπορεί να είναι το μίσος.

Oldboy (2003)

Αυτή η νοτιοκορεάτικη ταινία θρίλερ είναι μια ωδή στο μίσος και την εκδίκηση. Ο πρωταγωνιστής, αφού φυλακίζεται για 15 χρόνια χωρίς να γνωρίζει το γιατί, απελευθερώνεται και προσπαθεί να εκδικηθεί τον άνθρωπο που τον κράτησε αιχμάλωτο. Το μίσος και η οργή κυριαρχούν καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, ενώ το τέλος της προκαλεί σοκ και ανατρέπει κάθε προσδοκία. Η ταινία δεν επικεντρώνεται μόνο στη βία, αλλά και στην ψυχολογική καταστροφή που προκαλεί το μίσος.

Inglourious Basterds (2009)

Στο σύμπαν του Ταραντίνο, η βία και το μίσος βρίσκουν πάντα μια θέση. Το “Inglourious Basterds” είναι μια φανταστική αναδιήγηση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου η εκδίκηση και το μίσος κατά των Ναζί κατευθύνουν τις πράξεις των χαρακτήρων. Ο Κρίστοφ Βαλτς στον ρόλο του Χανς Λάντα είναι το πρόσωπο του καθαρού μίσους, καθώς ενσαρκώνει έναν απειλητικό και ψυχρό αξιωματούχο των SS. Η ταινία αποδίδει με κωμικοτραγικό τρόπο την καταστροφή που φέρνει το μίσος, ενώ η βία είναι πάντα παρούσα.

Taxi Driver (1976)

Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο ενσαρκώνει έναν μοναχικό βετεράνο του Βιετνάμ που ζει σε μια Νέα Υόρκη γεμάτη διαφθορά και εγκληματικότητα. Το μίσος του για την κοινωνία και την αδικία σταδιακά τον οδηγεί στην τρέλα, καθιστώντας τον μια επικίνδυνη φιγούρα που προσπαθεί να “καθαρίσει” την πόλη. Η ταινία αυτή είναι μια ψυχολογική σπουδή στον ψυχισμό του μίσους και της αλλοτρίωσης, με σκηνές που προκαλούν σφίξιμο στο στομάχι.

There Will Be Blood (2007)

Η ταινία αυτή δεν είναι μόνο μια ιστορία για την απληστία, αλλά και για το μίσος που τροφοδοτείται από τη φιλοδοξία και τη διαμάχη για την εξουσία. Ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις ερμηνεύει έναν μεγιστάνα του πετρελαίου, του οποίου το μίσος για τους αντιπάλους του τον οδηγεί σε φρικιαστικές πράξεις. Η κεντρική σύγκρουση ανάμεσα στον πρωταγωνιστή και τον νεαρό ιερέα (που υποδύεται ο Πολ Ντάνο) είναι γεμάτη ένταση, καθιστώντας την ταινία μια από τις πιο σκοτεινές ιστορίες μίσους του σύγχρονου κινηματογράφου.

Joker (2019)

Το “Joker” εξερευνά το μίσος και την περιθωριοποίηση μέσα από τα μάτια ενός άνδρα που βιώνει συνεχείς απογοητεύσεις και αποκλεισμούς από την κοινωνία. Ο Άρθουρ Φλεκ, ο χαρακτήρας που γίνεται ο Τζόκερ, είναι ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει τη βία και το μίσος από το περιβάλλον του, ώσπου τελικά αυτά τα συναισθήματα τον κατακλύζουν και τον μεταμορφώνουν σε έναν από τους πιο εμβληματικούς κακούς της ποπ κουλτούρας. Η ταινία παρουσιάζει μια σκληρή και ρεαλιστική εικόνα της μετάβασης από την απόγνωση στο μίσος.

Blue Ruin (2013)

Το “Blue Ruin” είναι μια ιστορία εκδίκησης που βασίζεται στην απλότητα και τη σιωπηλή ένταση. Ο πρωταγωνιστής επιστρέφει για να εκδικηθεί τη δολοφονία των γονιών του, σε μια αποστολή που οδηγείται αποκλειστικά από το μίσος και την ανάγκη για δικαιοσύνη. Η ταινία εξετάζει τις καταστροφικές συνέπειες του μίσους, με ένα χαμηλών τόνων αλλά εξαιρετικά έντονο αποτέλεσμα.

Amores Perros (2000)

Μια σπουδή στη βία και το μίσος, αυτή η μεξικανική ταινία συνδυάζει τρεις παράλληλες ιστορίες ανθρώπων που συνδέονται μέσα από την τραγωδία. Η ταινία αποκαλύπτει πώς οι ζωές διαφορετικών ανθρώπων μπορούν να αλληλεπιδράσουν με ολέθριες συνέπειες, όπου το μίσος είναι η κινητήριος δύναμη πίσω από πολλές από τις πράξεις τους. Είναι μια βαθιά και ωμή ταινία για την ανθρώπινη φύση και τα σκοτεινά πάθη που συχνά τη διακατέχουν.

Fight Club (1999)

Το “Fight Club” δεν είναι απλώς μια ταινία για το χάος και την αναρχία, αλλά και για το μίσος που πηγάζει από την καταπίεση της σύγχρονης κοινωνίας. Ο πρωταγωνιστής, μέσα από τον δικό του εσωτερικό πόλεμο, καλλιεργεί μια βαθιά απέχθεια για την καταναλωτική κουλτούρα, με καταστροφικές συνέπειες. Το μίσος εδώ παίρνει τη μορφή ενός αποσυντονισμένου χαρακτήρα που εκφράζει τη βία ως μέσο απελευθέρωσης.

Διαβάστε επίσης: Οι 15 καλύτερες ταινίες που αναδεικνύουν τον ρατσισμό

The post 9 ταινίες που στάζουν μίσος και ένταση appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Πρόκειται για ταινίες που προκαλούν έντονα συναισθήματα, ανεξάρτητα αν έχουν happy ending ή όχι, καθώς καταφέρνουν μέσα από τις ιστορίες τους – ειδικά να είναι βασισμένες σε αληθινά γεγονότα – να αγγίξουν ευαίσθητες χορδές, και ακόμα και αν δεν σας κάνουν να δακρύσετε, σίγουρα θα σας στεναχωρήσουν.

Το Κυνήγι της Ευτυχίας

Το “Κυνήγι της Ευτυχίας” είναι ένας ύμνος στο αμερικανικό όνειρο, εμπνευσμένο από την ιστορία του υπαρκτού Κρις Γκάρντνερ. Ενός σύγχρονου Ιώβ που υπομένει καρτερικά όλα τα κακά της μοίρας, αλλά στο τέλος, ως διά μαγείας, βρίσκει μια θέση στον ήλιο.

Το ζητούμενο σε αυτήν την ταινία είναι η ευτυχία, η οποία πλανιέται σαν φάντασμα σε μια Αμερική όπου η μεσαία τάξη να τρέμει στην ιδέα ενός νέου κραχ και γράφεται ανορθόγραφα στον αυθεντικό τίτλο «Τhe pursuit of happyness». Happyness αντί για happiness, σαν ένας διακριτικός υπαινιγμός για την απόσταση που χωρίζει την αληθινή ζωή από τη σαπουνόπερα.

Ιστορία Γάμου

Ο υποψήφιος για Όσκαρ κινηματογραφιστής Νόα Μπάουμπακ σκηνοθετεί αυτήν τη δυνατή, ανθρώπινη ιστορία για τη διάλυση ενός γάμου και την διατήρηση μιας οικογένειας. Πρωταγωνιστούν οι Σκάρλετ Τζοχάνσον και Άνταμ Ντράιβερ, ενώ σε δευτερεύοντες ρόλους παίζουν ηθοποιοί όπως η Λόρα Ντερν, ο Άλαν Άλντα, ο Ρέι Λιότα, η Τζούλι Χάγκερντι και η Μέρι Γουέβερ.

Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ

Μπορείτε να σχεδιάσετε ένα ουράνιο τόξο για κάποιον που δεν το έχει δει ποτέ, και να κάνετε εξαιρετική δουλειά περιγράφοντάς το, αλλά το να του το δείξετε είναι εντελώς διαφορετική εμπειρία. Αυτό ακριβώς συνέβη με την κινηματογραφική εκδοχή της νουβέλας του Στίβεν Κινγκ “Rita Hayworth and Shawshank Redemption”. Μία ιστορία που ήταν υπέροχη στο χαρτί, αλλά προκαλούσε δέος να τη βλέπεις να ζωντανεύει.

Η ταινία εξιστορεί τη ζωή του Άντι Ντουφρέιν, ενός τραπεζίτη, ο οποίος περνάει άδικα δύο δεκαετίες στη φυλακή Σώσανκ. Εκεί αναπτύσσει φιλία με τον λαθροδιακινητή Ρεντ, εργάζεται για τον διεφθαρμένο διευθυντή Σάμιουελ Νόρτον, και μαθαίνει να προσαρμόζεται στη σκληρή ζωή της φυλακής.

Marley & Me

Το να βλέπεις κατοικίδια να πεθαίνουν σε ταινίες, πολλές φορές είναι πιο σπαρακτικό από το να βλέπεις ανθρώπους, και η ταινία “Μάρλεϊ, Ένας Μεγάλος Μπελάς” είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα. Αν και είναι μια ρομαντική κομεντί που θα απολάμβανες μια Παρασκευή βράδυ, τελικά καταλήγεις να κλαις με λυγμούς, καθώς το ανυπότακτο και αξιολάτρευτο λαμπραντόρ ενός νιόπαντρου ζευγαριού, το οποίο τους συντροφεύει για χρόνια, γερνάει και κάποια στιγμή τους αφήνει. Πρόκειται για μια λαμπρή ταινία για τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου.

Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο “Βασιλιάς των Λιονταριών” είναι αναμφισβήτητα η πιο εξαιρετική ταινία της Disney και παρουσιάζει έναν από τους πιο τραγικούς κινηματογραφικούς θανάτους όλων των εποχών. Ο Μουφάσα, Βασιλιάς και πατέρας του Σίμπα, είναι ένας εξαιρετικός ηγέτης και πατέρας, ο οποίος διδάσκει στον γιο του τον Κύκλο της Ζωής και τις υπευθυνότητες που θα έχει ως μελλοντικός βασιλιάς. Ο Σκαρ, ο μικρότερος αδελφός του Μουφάσα, σχεδιάζει να σκοτώσει τον Μουφάσα και τον Σίμπα, έτσι ώστε να μπορέσει να κυβερνήσει, παρασύροντας τον Σίμπα σε ένα φαράγγι λέγοντάς του ότι ο Μουφάσα του έχει μια έκπληξη. Αφήνοντάς τον εκεί, ο Σκαρ πάει να φέρει τον Μουφάσα. Οι ύαινες, με εντολή του Σκαρ, προξενούν πανικό σε ένα μεγάλο κοπάδι γκνου, οδηγώντας το στο φαράγγι που βρίσκεται ο Σίμπα με σκοπό να τον σκοτώσουν. Ο Σίμπα τρέχει να σωθεί ενώ ο Μουφάσα φτάνει και τον σώζει, βγάζοντάς τον από τον δρόμο των γκνου. Καθώς ο Μουφάσα προσπαθεί να σώσει και τον εαυτό του, σκαρφαλώνοντας στους τοίχους του φαραγγιού, ο Σκαρ τον πετάει πίσω στο αφηνιασμένο κοπάδι, σκοτώνοντας τον.

Forrest Gump

Τα μάτια του Forrest Gump, δεν είναι άλλα από τα μάτια ενός παιδιού παγιδευμένου στο σώμα ενός ενήλικα, με IQ που μετά βίας αγγίζει το 75 και μια αξιολάτρευτη αθωότητα που μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο ολόκληρο. Μεγαλώνοντας λοιπόν και κερδίζοντας εμπειρίες, θα βρεθεί σ’ όλες τις σημαντικές εκείνες στιγμές που στιγμάτισαν την αμερικάνικη ιστορία και θ’ αποτελέσει σημαντικό κομμάτι τους. Θα γυρίσει τον κόσμο, θα γνωρίσει νέους ανθρώπους, επηρεάζοντας τη ζωή τους, έχοντας πάντα συντροφιά στην σκέψη του την αγαπημένη του Τζένι.

Ο Πιανίστας

Για τον σκηνοθέτη Ρόμαν Πολάνσκι, ο οποίος γεννήθηκε από Πολωνούς γονείς Εβραϊκής καταγωγής, η ιστορία του Πολωνό-Εβραίου μουσικού που αγωνίζεται να παραμένει ζωντανός μετά την εισβολή των Ναζί στην Πολωνία, ήταν προσωπική υπόθεση, καθώς ξέφυγε από το γκέτο της Κρακοβίας όντας παιδί, μετά τον θάνατο της μητέρας του. Τελικά έζησε στον αχυρώνα ενός αγρότη μέχρι το τέλος του πολέμου. Ο πατέρας του άγγιξε τον θάνατο στα στρατόπεδα, αλλά τελικά επανενώθηκε με τον γιο του μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ταινία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ των Καννών με τον Χρυσό Φοίνικα, ενώ διεκδίκησε επτά Όσκαρ, ανάμεσα στα οποία και αυτό της καλύτερης ταινίας. Τελικά κέρδισε τρία: Καλύτερης σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου και Α’ Ανδρικού Ρόλου, με τον Έντριαν Μπρόντι να αποτελεί το νεαρότερο ηλικιακά ηθοποιό που έχει λάβει το βραβείο αυτό.

Η Ζωή είναι Ωραία

Ένας Ιταλοεβραίος προσπαθεί να πείσει τον πεντάχρονο γιο του ότι ο εγκλεισμός τους σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης δεν είναι παρά μέρος ενός παιχνιδιού με σκληρούς όρους και έπαθλο ένα αληθινό τανκ! Μια ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι με τον ίδιο στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία κέρδισε τρία Όσκαρ και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες. Ο τίτλος προέρχεται από φράση του Λέων Τρότσκι. Εξόριστος στο Μεξικό, γνωρίζοντας ότι θα δολοφονηθεί από ανθρώπους του Στάλιν, είδε τη σύζυγό του στον κήπο και έγραψε ότι “η ζωή είναι ωραία”.

Πράσινο Μίλι

Η ταινία διηγείται τη ζωή του Πωλ Έτζκομπ (Τομ Χανκς) ως δεσμοφύλακα της πτέρυγας των θανατοποινίτων κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Οικονομικής Ύφεσης του 1929 στις Ηνωμένες Πολιτείες και των υπερφυσικών γεγονότων στα οποία υπήρξε μάρτυρας.

Οι Ώρες

Η ταινία αφηγείται την ιστορία τριών γυναικών, σε διαφορετικές εποχές, των οποίων οι ζωές επηρεάζονται από το βιβλίο Κυρία Νταλαγουέι (Mrs. Dalloway) της Βιρτζίνια Γουλφ. Οι τρεις γυναίκες είναι: η Κλαρίσα Βόγκαν, μια Νεοϋορκέζα που ετοιμάζει ένα πάρτι για τον άρρωστο φίλο της που πάσχει από aids, το 2001, η Λόρα Μπράουν, μια έγκυος νοικοκυρά που ζει στην Καλιφόρνια της δεκαετίας του ’50, εγκλωβισμένη σε ένα γάμο που την κάνει δυστυχισμένη και η Βιρτζίνια Γουλφ στην Αγγλία της δεκαετίας του ’20, που προσπαθεί να γράψει το βιβλίο της, ενώ παλεύει να ξεπεράσει την κατάθλιψη.

Κράμερ εναντίον Κράμερ

Το Κράμερ εναντίον Κράμερ είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 1979 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Μπέντον, η οποία βραβεύτηκε με 5 Βραβεία Όσκαρ. Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός παντρεμένου ζευγαριού και τον αντίκτυπο που έχει το διαζύγιό τους στο περιβάλλον τους και ιδιαίτερα στο μικρό τους γιο.

Το Όνομα μου είναι Σαμ

Ο Σαμ, αν και διανοητικά καθυστερημένος, μεγαλώνει ένα 7χρονο κοριτσάκι. Η κοινωνική πρόνοια, ωστόσο, θέλει να το δώσει για υιοθεσία, κάτι που οδηγεί τον Σαμ να ζητήσει τη βοήθεια μιας διακεκριμένης δικηγόρου. Πώς όμως μπορεί να πειστεί ένα δικαστήριο ότι ένα άτομο με νοημοσύνη 7χρονου παιδιού μπορεί να γίνει σωστός πατέρας;

Χορεύοντας στο σκοτάδι

Η Σέλμα, μια σχεδόν τυφλή Τσέχα μετανάστρια στις ΗΠΑ του 1964, συγκεντρώνει χρήματα για να χειρουργηθεί το παιδί της που πάσχει από την ίδια πάθηση. Όταν, όμως, ένας γείτονας κλέψει τις οικονομίες της, η αντίδρασή της θα οδηγήσει σε τραγικές εξελίξεις.

Χάτσικο: Η ιστορία ενός σκύλου

Ο Πάρκερ είναι ένας καθηγητής, ο οποίος βρίσκει στο δρόμο έναν σκύλο της σπάνιας ράτσας των ακίτα. Αρχικά, αναζητά τους ιδιοκτήτες του για να τον επιστρέψει όμως καταλήγει να δένεται μαζί του και αποφασίζει να τον κρατήσει. Κάθε μέρα τον ακολουθεί μέχρι να πάρει το τρένο για την δουλειά του και τον περιμένει το απόγευμα, την ώρα που επιστρέφει. Κάποια μέρα, όμως, ο Πάρκερ δεν επιστρέφει. Ο Χάτσικο δείχνει την αφοσίωσή του καθώς για τα επόμενα εννέα χρόνια και παρά τις πολλές προσπάθειες δεν αλλάζει την συνήθειά του αυτή, να τον περιμένει να γυρίσει.

Φήμες λένε ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που είδε αυτή την ταινία και δεν έκλαψε!

Moonlight

Το Moonlight είναι αμερικανική δραματική ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Μπάρι Τζένκινς. Βασίζεται στο θεατρικό ημι-αυτοβιογραφικό έργο In Moonlight Black Boys Look Blue του Τάρελ Άλβιν. Κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας στην 89η απονομή της Ακαδημίας.

Διαβάστε επίσης: 25 δραματικές ταινίες που άφησαν εποχή!

The post Κινηματογραφικές στιγμές που μας έκαναν να λυγίσουμε appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Σε έναν κόσμο όπου η πλειοψηφία των ανθρώπων αντιμετωπίζει καθημερινές προκλήσεις και προβλήματα, αυτές οι ταινίες μας θυμίζουν ότι υπάρχουν καταστάσεις πολύ χειρότερες από τις δικές μας. Εξερευνώντας θέματα όπως η φτώχεια, ο πόλεμος, η ασθένεια και η κοινωνική αδικία, οι δημιουργοί τους καταφέρνουν να δημιουργήσουν έργα που όχι μόνο προβληματίζουν, αλλά και αφυπνίζουν. Καθώς παρακολουθούμε τις ιστορίες των χαρακτήρων τους, νιώθουμε τον πόνο και τη θλίψη τους, και παράλληλα μαθαίνουμε να εκτιμάμε τη δική μας ζωή λίγο περισσότερο.

Παρακάτω παρουσιάζουμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες που αποτυπώνουν την πραγματική δυστυχία με έναν τρόπο τόσο βαθύ και συγκλονιστικό, που θα σας κάνουν να πείτε “Δόξα τω Θεώ, καλά είμαι”.

Η Λίστα του Σίντλερ (1993)

Αυτή η ταινία εξιστορεί την πραγματική ιστορία του Όσκαρ Σίντλερ, ενός Γερμανού επιχειρηματία που έσωσε πάνω από χίλιους Πολωνούς Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Με καθηλωτικές εικόνες και έντονη αφήγηση, η ταινία αποτυπώνει την απόλυτη φρίκη του πολέμου και του ρατσισμού.

Η Πόλη του Θεού (2002)

Μια ματιά στην καθημερινή ζωή στις φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου η βία και η εγκληματικότητα είναι μέρος της καθημερινότητας. Η ταινία παρουσιάζει την πραγματικότητα των παιδιών που μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον όπου η επιβίωση είναι συνεχής μάχη.

12 Χρόνια Σκλάβος (2013)

Η ιστορία του Σόλομον Νόρθαπ, ενός ελεύθερου μαύρου άνδρα που απήχθη και πωλήθηκε ως σκλάβος στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Η ταινία είναι μια ωμή και συγκινητική απεικόνιση της σκλαβιάς και των ανείπωτων δεινών που υπέστησαν οι Αφροαμερικανοί.

Γκλόρια (1980)

Ακολουθώντας τη ζωή μιας γυναίκας που προσπαθεί να προστατέψει ένα παιδί από τη μαφία, η ταινία αποτυπώνει την αδυναμία και τον φόβο των ατόμων που βρίσκονται παγιδευμένα σε έναν κόσμο γεμάτο βία και ανασφάλεια.

Τα Φώτα της Πόλης (1931)

Μια κωμική αλλά ταυτόχρονα τραγική ταινία που εξιστορεί την αγάπη ενός άστεγου άνδρα για μια τυφλή γυναίκα. Παρόλο που έχει κωμικά στοιχεία, οι σκηνές της φτώχειας και της απόγνωσης είναι εξαιρετικά δυνατές.

Το Κυνήγι της Ευτυχίας (2006)

Το “Κυνήγι της Ευτυχίας” είναι ένας ύμνος στο αμερικανικό όνειρο, εμπνευσμένο από την ιστορία του υπαρκτού Κρις Γκάρντνερ. Ενός σύγχρονου Ιώβ που υπομένει καρτερικά όλα τα κακά της μοίρας, αλλά στο τέλος, ως διά μαγείας, βρίσκει μια θέση στον ήλιο.

Πράσινο Μίλι (1999)

Η ταινία διηγείται τη ζωή του Πωλ Έτζκομπ (Τομ Χανκς) ως δεσμοφύλακα της πτέρυγας των θανατοποινίτων κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Οικονομικής Ύφεσης του 1929 στις Ηνωμένες Πολιτείες και των υπερφυσικών γεγονότων στα οποία υπήρξε μάρτυρας.

Χορεύοντας στο σκοτάδι (2000)

Η Σέλμα, μια σχεδόν τυφλή Τσέχα μετανάστρια στις ΗΠΑ του 1964, συγκεντρώνει χρήματα για να χειρουργηθεί το παιδί της που πάσχει από την ίδια πάθηση. Όταν, όμως, ένας γείτονας κλέψει τις οικονομίες της, η αντίδρασή της θα οδηγήσει σε τραγικές εξελίξεις.

Το Όνομα μου είναι Σαμ (2001)

Ο Σαμ, αν και διανοητικά καθυστερημένος, μεγαλώνει ένα 7χρονο κοριτσάκι. Η κοινωνική πρόνοια, ωστόσο, θέλει να το δώσει για υιοθεσία, κάτι που οδηγεί τον Σαμ να ζητήσει τη βοήθεια μιας διακεκριμένης δικηγόρου. Πώς όμως μπορεί να πειστεί ένα δικαστήριο ότι ένα άτομο με νοημοσύνη 7χρονου παιδιού μπορεί να γίνει σωστός πατέρας;

Η Ζωή είναι Ωραία (1998)

Ένας Ιταλοεβραίος προσπαθεί να πείσει τον πεντάχρονο γιο του ότι ο εγκλεισμός τους σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης δεν είναι παρά μέρος ενός παιχνιδιού με σκληρούς όρους και έπαθλο ένα αληθινό τανκ! Μια ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι με τον ίδιο στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία κέρδισε τρία Όσκαρ και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες. Ο τίτλος προέρχεται από φράση του Λέων Τρότσκι. Εξόριστος στο Μεξικό, γνωρίζοντας ότι θα δολοφονηθεί από ανθρώπους του Στάλιν, είδε τη σύζυγό του στον κήπο και έγραψε ότι “η ζωή είναι ωραία”.

Αυτές οι ταινίες, ανάμεσα σε πολλές άλλες, μας δείχνουν την ανθρώπινη δυστυχία με τρόπο που μας κάνει να νιώθουμε ευγνώμονες για όσα έχουμε. Αν και μπορεί να είναι δύσκολες στην παρακολούθηση, μας βοηθούν να κατανοήσουμε και να εκτιμήσουμε περισσότερο τη ζωή μας.

Διαβάστε επίσης: Οι κινηματογραφικές ανατροπές που έμειναν στην ιστορία

The post 10 φιλμ που θα σε κάνουν να λες “ευτυχώς υπάρχω” appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Ακολουθούν οι καλύτερες ταινίες που επικεντρώνονται στη δυναμική μεταξύ πατέρα και παιδιού, εξερευνώντας την αγάπη, την αντοχή και τις προκλήσεις αυτής της ιδιαίτερης σχέσης.

Το Κυνήγι της Ευτυχίας (2006)

Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός πατέρα, του Κρις Γκάρντνερ, που παλεύει να προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον για τον γιο του, παρά τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες. Η ταινία αναδεικνύει τη δύναμη της θέλησης και την αγάπη του πατέρα προς το παιδί του, καθώς ο Κρις δεν παραιτείται ποτέ, ακόμα και όταν όλα φαίνονται αδύνατα.

Interstellar (2014)

Στον πυρήνα της, αυτή η ταινία επιστημονικής φαντασίας κρύβει μια συγκινητική ιστορία πατέρα και κόρης. Ο Κούπερ, ένας πρώην πιλότος, αναγκάζεται να αφήσει τη γη και την κόρη του πίσω, για να σώσει την ανθρωπότητα. Η σύνδεση μεταξύ τους, παρά τις αποστάσεις και τον χρόνο, αποτελεί τον συναισθηματικό πυρήνα της ταινίας, αναδεικνύοντας την αγάπη που ξεπερνά τα σύνορα του σύμπαντος.

Ψάχνοντας τον Νέμο (2003)

Αυτή η ταινία κινουμένων σχεδίων της Pixar ακολουθεί τον Μάρλιν, έναν υπερπροστατευτικό πατέρα που προσπαθεί να βρει τον γιο του, τον Νέμο, αφού αυτός χάθηκε στη θάλασσα. Μέσα από αυτή τη γεμάτη περιπέτειες ιστορία, η ταινία υπογραμμίζει τη σημασία της εμπιστοσύνης και της αγάπης μεταξύ πατέρα και παιδιού, με ένα συγκινητικό μήνυμα για την ανεξαρτησία και την αποδοχή.

Ο Μπαμπάς της Νύφης (1991)

Αυτή η ρομαντική κωμωδία φέρνει στο προσκήνιο τη σχέση ενός πατέρα με την κόρη του που ετοιμάζεται να παντρευτεί. Μέσα από κωμικά και συναισθηματικά επεισόδια, η ταινία διερευνά τα συναισθήματα του πατέρα που συνειδητοποιεί ότι η κόρη του μεγαλώνει και πρέπει να την αφήσει να φύγει.

Κράμερ εναντίον Κράμερ (1979)

Μια από τις πιο εμβληματικές ταινίες που εξερευνά τη σχέση μεταξύ πατέρα και παιδιού μέσα από το πρίσμα της διαμάχης για την επιμέλεια. Ο Τεντ Κράμερ, αφού η σύζυγός του τον εγκαταλείπει, αναλαμβάνει μόνος του να μεγαλώσει τον γιο τους. Η ταινία αναδεικνύει τις προκλήσεις, τις θυσίες και τη βαθιά αγάπη που αναπτύσσεται στη σχέση τους, ενώ παράλληλα εξερευνά το θέμα της πατρότητας.

Big Fish (2003)

Γνωστός αλλά και αγαπητός στο περιβάλλον του ως μεγάλος μυθοπλάστης, ο Έντουαρντ Μπλουμ, αν και βρίσκεται στη δύση της ζωής του, επιμένει να αφηγείται φανταστικές ιστορίες. Ο απόμακρος όμως γιος του, ο Γουίλ, δεν μπορεί να διακρίνει το αληθινό βίωμα από τον μύθο. Όταν ανακαλύπτει όμως ότι ο πατέρας του πεθαίνει, ξεκινάει ένα ταξίδι που θα τον οδηγήσει να μάθει ποιος είναι ο πατέρας του πραγματικά.

The Road (2009)

Αυτή η μεταποκαλυπτική ταινία ακολουθεί έναν πατέρα και τον γιο του καθώς προσπαθούν να επιβιώσουν σε έναν καταστραμμένο κόσμο. Η ένταση και η συναισθηματική φόρτιση της σχέσης τους είναι το κεντρικό θέμα της ταινίας, με τον πατέρα να κάνει τα πάντα για να προστατεύσει το παιδί του σε μια απάνθρωπη πραγματικότητα.

He Got Game (1998)

Η ταινία ακολουθεί τη σχέση μεταξύ του Τζέικ Σάτερσγουορθ και του γιου του, ενός εξαιρετικού ταλέντου στο μπάσκετ. Ο Τζέικ, φυλακισμένος, προσπαθεί να αποκαταστήσει τη σχέση του με τον γιο του και να τον καθοδηγήσει σε μια κρίσιμη καμπή της ζωής του, ενώ παράλληλα πρέπει να αντιμετωπίσει τους δαίμονες του παρελθόντος.

Η Ζωή Είναι Ωραία (1997)

Σε αυτή τη δραματική κωμωδία που εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ένας Ιταλοεβραίος προσπαθεί να προστατεύσει τον πεντάχρονο γιο του πείθοντας τον ότι ο εγκλεισμός τους σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης δεν είναι παρά μέρος ενός παιχνιδιού με σκληρούς όρους και έπαθλο ένα αληθινό τανκ! Μια ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι με τον ίδιο στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Κλέφτης Ποδηλάτων (1948)

Ένας άντρας βρίσκει δουλειά ως αφισοκολλητής, αλλά την πρώτη μέρα του κλέβουν το ποδήλατο. Καθώς είναι αδύνατον να δουλέψει χωρίς αυτό, ξεκινά με τον μικρό γιο του μια απελπισμένη αναζήτηση στους δρόμους της Ρώμης.

Διαβάστε επίσης: Γιατί τα θύματα bullying πρέπει να μιλούν

The post 10 σπουδαίες κινηματογραφικές ταινίες για την σχέση πατέρα-παιδιού appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Η Λίστα του Σίντλερ

Μια από τις πιο δυνατές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, η οποία αφηγείται την πραγματική ιστορία του Όσκαρ Σίντλερ, ενός επιχειρηματία που σώζει περισσότερους από χίλιους Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Η ωμή απεικόνιση της ανθρώπινης βαρβαρότητας και η ηρωική πράξη της διάσωσης αθώων ψυχών καθιστούν την ταινία ένα από τα πιο συγκινητικά έργα που θα δεις.

Το Κυνήγι της Ευτυχίας

Το “Κυνήγι της Ευτυχίας” είναι ένας ύμνος στο αμερικανικό όνειρο, εμπνευσμένο από την αληθινή ιστορία του Κρις Γκάρντνερ. Ενός σύγχρονου Ιώβ που υπομένει καρτερικά όλα τα κακά της μοίρας, αλλά στο τέλος, ως διά μαγείας, βρίσκει μια θέση στον ήλιο. Πρόκειται για ένα αριστούργημα γεμάτο ελπίδα και αντοχή

Χάτσικο: Η Ιστορία ενός Σκύλου

Η ιστορία του Χάτσικο, ενός πιστού σκύλου που περιμένει τον αφεντικό του καθημερινά στον σιδηροδρομικό σταθμό, ακόμη και μετά τον θάνατό του, δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Η αληθινή αυτή ιστορία δείχνει την αγάπη και την αφοσίωση, αποδεικνύοντας ότι το δέσιμο ανάμεσα στον άνθρωπο και τον σκύλο είναι ανυπέρβλητο.

Η Ζωή είναι Ωραία

Αυτή η ιταλική ταινία καταφέρνει να βρει το φως ακόμη και στα πιο σκοτεινά σημεία της ζωής. Παρουσιάζει έναν πατέρα που χρησιμοποιεί το χιούμορ και τη φαντασία για να προστατέψει τον γιο του από τις φρίκες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μετατρέποντας τον τρόμο σε ένα παιχνίδι. Πρόκειται για έναν συγκλονιστικό ύμνο στην αγάπη και τη θυσία.

Το Πράσινο Μίλι

Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Στίβεν Κινγκ, η ταινία ακολουθεί τη σχέση ενός σωφρονιστικού υπαλλήλου και ενός φυλακισμένου που καταδικάζεται σε θάνατο, αν και είναι αθώος. Το παράξενο χάρισμα του φυλακισμένου φέρνει στη ζωή των χαρακτήρων και του θεατή μια θύελλα συγκίνησης και προβληματισμού για την ανθρώπινη φύση.

Μάρλεϊ, Ένας Μεγάλος Μπελάς

Αυτή η συγκινητική κωμωδία παρουσιάζει τη ζωή ενός ζευγαριού που μεγαλώνει μαζί με τον σκύλο τους, τον Μάρλεϊ. Η ταινία ακολουθεί τη ζωή τους μέσα από τα χρόνια και αποκαλύπτει τις στιγμές που ο Μάρλεϊ φέρνει χαρά αλλά και τον πόνο του αποχωρισμού.

Διαβάστε επίσης: Τα πιο διάσημα τετράποδα της μεγάλης οθόνης

The post Συγκλονιστικές ταινίες που θα λυγίσουν ακόμα και τον πιο σκληρό άντρα appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Παρακάτω σας παρουσιάζουμε μια λίστα με 18 θαυμάσιες ταινίες, οι οποίες είναι για γερά στομάχια και είναι δύσκολο να τις παρακολουθήσεις και δεύτερη φορά.

Salò {120 Days of Sodom}

Το 120 μέρες στα Σόδομα, γνωστό και ως Σαλό, 120 μέρες στα Σόδομα (πρωτότυπος τίτλος: Salò ο le 120 giornate di Sodoma, διεθνής τίτλος: Salò, or the 120 Days of Sodom) είναι ιταλογαλλική σινεφίλ ταινία, του 1975. Η σκηνοθεσία υπογράφηκε από τον Πιερ Πάολο Παζολίνι, ενώ ο ίδιος έγραψε και το σενάριο. Το σενάριο βασίζεται στο βιβλίο “120 Μέρες των Σοδόμων” του Μαρκήσιου ντε Σαντ.

Η δομή του θυμίζει τη Θεία Κωμωδία του Δάντη. Η ιστορία του έργου διαδραματίζεται στην Δημοκρατία του Σαλό, ένα εικονικό κρατίδιο που είχαν ιδρύσει οι φασίστες του Μουσολίνι κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι φασίστες ανακοινώνουν ότι θα αναλάβουν την διαπαιδαγώγηση 9 κοριτσιών και 9 αγοριών, και αφού τους παραλαμβάνουν με την συγκατάθεση των οικογενειών τους, τους μεταμορφώνουν σε δούλους.

The Birth of a Nation (1915)

Η Ένωση της Προώθησης των Δικαιωμάτων των Μαύρων διαμαρτυρήθηκε μετά την πρεμιέρα της ταινίας ξεκινώντας μια εκστρατεία εθνικής αφύπνισης δημοσιεύοντας άρθρα που καταδίκαζαν την ταινία για τις ιστορικές της ανακρίβειες. Η προβολή της ταινίας προκάλεσε αντιδράσεις και εξεγέρσεις στη Βοστώνη, τη Φιλαδέλφεια και άλλες μεγάλες πόλεις των Η.Π.Α., ενώ σε άλλες πόλεις όπως το Σικάγο και το Κάνσας Σίτι απαγορεύτηκε η προβολή. Η ταινία ώθησε πολλούς λευκούς άνδρες να δημιουργήσουν σπείρες που επιτίθονταν σε μαύρους.

The Machinist (2004)

Ο Ρέζνικ, εργάτης σε τόρνο, οστεωμένος από την αϋπνία που τον βασανίζει εδώ κι ένα χρόνο, νιώθει να απειλείται από μια συνωμοσία που υφαίνεται γύρω του, καθώς έχει χάσει τον έλεγχο της πραγματικότητας και η ζωή του θυμίζει έναν “ξύπνιο” εφιάλτη. Ψυχολογικό θρίλερ με ντοστογιεφκικές προεκτάσεις. Εντυπωσιακός ο Κρίστιαν Μπέιλ που έχασε πάρα πολλά κιλά για τις ανάγκες του ρόλου.

Υπάρχουν ανατροπές, υπάρχει δομή, και τέλος υπάρχει η παρουσία του Μπέιλ, που από την μια μεριά προκαλεί αποστροφή, από την άλλη σε κάνει να τον λυπάσαι.

Elephant (2003)

Αμερικανική δραματική ταινία του 2003, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Γκας Βαν Σαντ. Λαμβάνει χώρα στο φανταστικό Watt High School, στα προάστια του Πόρτλαντ, Όρεγκον, και εξιστορεί τα γεγονότα που περιβάλλουν μια σφαγή σε ένα σχολείο, βασισμένη εν μέρει στη σφαγή στο λύκειο Κολουμπάιν το 1999. Η ταινία ξεκινά λίγο πριν συμβεί η σφαγή, ακολουθώντας τις ζωές πολλών χαρακτήρων τόσο εντός όσο και εκτός σχολείου, οι οποίοι αγνοούν το τι πρόκειται να ξεδιπλωθεί.

Jude (1996)

Δύο μεγάλοι ερμηνευτές συμπληρώνουν το παζλ, που έχει απλώσει ένας από τους μεγαλύτερους Βρετανούς λογοτέχνες του 19ου αιώνα, ο νατουραλιστής Τόμας Χάρντι. Κι εκεί που πιστεύεις πως η ταινία στα έχει δώσει όλα, έρχεται ένα σοκαριστικό φινάλε για να σε αφήσει άναυδο Δεν είναι απλά η καλύτερη ταινία που έκανε ποτέ ο ταλαντούχος Μάικλ Γουίντερμποτομ, αλλά και μία από τις καλύτερες σύγχρονες βρετανικές παραγωγές.

Breaking the Waves (1996)

Με το «Δαμάζοντας τα κύματα», ο Λαρς φον Τρίερ δημιούργησε μια ταινία που κινείται ανάμεσα στον ουρανό και τη γη. Μια ταινία που μιλά για τη θυσία ενός ανθρώπινου πλάσματος για ένα άλλο, στο όνομα της αγάπης. Μια σπουδαία ταινία που μιλά για ένα θαύμα. Μια καταπληκτική ταινία που αν την δεις δεν πρόκειται να την ξεχάσεις ποτέ.

The Revenant (2015)

Σε μια αποστολή στην άγρια φύση της Αμερικής, ο θρυλικός εξερευνητής Χιου Γκλας δέχεται επίθεση από μια αρκούδα και εγκαταλείπεται από τα μέλη της ομάδας του, οι οποίοι τον θεωρούν νεκρό. Προσπαθώντας να επιβιώσει, ο Γκλας υπομένει τις αφάνταστες δυσκολίες, καθώς και την προδοσία του έμπιστου ανθρώπου του, Τζον Φιτζέραλντ. Με οδηγό του την δύναμη της θέλησης και την αγάπη για την οικογένειά του, ο Γκλας πρέπει να αντέξει τον βαρύ χειμώνα σε μια ανελέητη προσπάθεια να ζήσει και να βρει λύτρωση.

The Elephant Man (1980)

“Η ιστορία του Ανθρώπου Ελέφαντα αναφέρεται σε κάποιον που εξωτερικά ήταν ένα τέρας, μέσα του όμως, ήταν ένας όμορφος και φυσιολογικός άνθρωπος, τον οποίο ερωτευόσουν. Ήταν ένα τέρας που δεν ήταν στ’ αλήθεια τέρας. Μου αρέσουν οι ανθρώπινες καταστάσεις που είναι παραμορφωμένες. Κάνουν το φυσιολογικό να ξεχωρίζει.” – Ντέιβιντ Λιντς

Dead Man Walking (1995)

Δυνατό κοινωνικό δράμα που βασίζεται σε πραγματική ιστορία και δεν θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο, το “Dead Man Walking” είναι μία ταινία-καταγγελία της θανατικής ποινής η οποία δηλώνει ένα σκηνοθέτη με ιδεολογική και αισθητική συνέπεια. Όσκαρ ερμηνείας για τη Σούζαν Σάραντον.

Boys Don’t Cry (1999)

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία το “Boys Don’t Cry” είναι μια ταινία για την ενηλικίωση και το θάρρος που χρειάζεται για να αποδεχτούμε τον εαυτό μας. Μέσα σε μια οπισθοδρομική Αμερική και με ένα υπέροχα ταιριαστό soundtrack, η ανεξάρτητη ταινία μιλάει για την κρίση της σεξουαλικής ταυτότητας της Τίνα και στον αντίποδα την υποκρισία και τον πουριτανισμό της δήθεν φυσιολογικής ζωής των υπόλοιπων πρωταγωνιστών. Η αντίθεση της φυσικής ερωτικής σκηνής με τη σκληρότητα της βίας δείχνει μια χώρα, άμυαλη και ανίκανη να αποδεχθεί τον έρωτα απλά και μόνο επειδή διαφέρει από το κοινωνικό τους κατεστημένο.

Biutiful (2010)

Ο Ινιαρίτου συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον βραβευμένο με Όσκαρ ηθοποιό Χαβιέ Μπαρδέμ, στην αριστουργηματική δραμταική ταινία Biutiful, όπου ο Ουξμπάλ (Μπαρδέμ) ανακαλύπτει πως του απομένουν μόνο μερικοί μήνες ζωής και αποφασίζει να βάλει σε τάξη το χάος της ζωής του. Κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του αυτής, περιπλανιέται στις φτωχογειτονιές και στον υπόκοσμο της Βαρκελώνης, ανάμεσα σε μετανάστες, συμμορίες και εμπόρους ναρκωτικών.

12 Years a Slave (2013)

Η ταινία αποτελεί μια μυθιστορηματική προσαρμογή της αυτοβιογραφίας “Twelve Years a Slave” του Σόλομον Νόρθαπ, ενός ελεύθερου μαύρου άνδρα που απήχθη στη Γουάσινγκτον το 1841 και πουλήθηκε στη σκλαβιά. Εργάστηκε σε φυτείες στη Λουιζιάνα για 12 χρόνια πριν την απελευθέρωσή του.

Straw Dogs (1971)

Το “Straw Dogs” είναι ταινία του 1971 του σκηνοθέτη Σαμ Πέκινπα και πρωταγωνιστές τον Ντάστιν Χόφμαν και την Σούζαν Τζωρτζ. Είναι ένα σκοτεινό, ψυχολογικό δράμα καθημερινότητας βασισμένο στο μυθιστόρημα του Γκόρντον Γουίλιαμς με τίτλο “Η πολιορκία της φάρμας του Τρέντσερ”. Είναι μια ταινία αμφισβητούμενη μέχρι σήμερα, λόγω των σκηνών βιασμού τις οποίες οι κριτικοί δείχνουν ως παράδειγμα για την υποτίμηση των γυναικών από τον Πέκινπα και το Χόλιγουντ. Πρωτοπαίχτηκε το ίδιο έτος μαζί με “Το κουρδιστό πορτοκάλι”, τον “Γαλλικό σύνδεσμο” και τον “Επιθεωρητή Κάλαχαν”, και προκάλεσε θερμές διαμάχες περί της κλιμάκωσης της βίας στον κινηματογράφο.

Lilya 4-Ever (2002)

Η 16χρονη Λίλια, εγκαταλελειμμένη από τη μητέρα της, μένει σε ένα άθλιο διαμέρισμα σε ρωσική κωμόπολη, γίνεται φίλη με έναν 11χρονο που ο μέθυσος πατέρας του έχει διώξει από το σπίτι και φεύγει για τη Σουηδία, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο μέλλον, για να πέσει σε ένα αδίστακτο κύκλωμα πορνείας ανηλίκων. Ένα σκληρό πορτρέτο της ζωής στη Ρωσία της μετα-σοβιετικής εποχής, ιδωμένη μέσα από την οπτική των εφήβων. 5 μεγάλα βραβεία στα σουηδικά όσκαρ και ερμηνεία-αποκάλυψη από τη νεοφερμένη Οξάνα Ακινσίνα.

Requiem for a Dream (2000)

Το “Requiem for a Dream” είναι ταινία που κυκλοφόρησε το 2000 και αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά της ομώνυμης νουβέλας του Χιούμπερτ Σέλμπι. Η ταινία απεικονίζει τέσσερις διαφορετικές μορφές εθισμού στα ναρκωτικά, που οδηγούν τους πρωταγωνιστές στον εγκλεισμό σε ένα φανταστικό κόσμο αυταπάτης και αυτοκαταστροφικής απόγνωσης που στη συνέχεια ξεπερνιέται από την πραγματικότητα, αφήνοντας τους ως κοίλα κελύφη του πρώην εαυτού τους.

Irreversible (2002)

Μια γυναίκα βιάζεται κτηνωδώς έπειτα από ένα πάρτυ. Ο άντρας της και ένας φίλος του αναζητούν τον ένοχο σε ένα γκέι μπαρ και λιώνουν τα μούτρα ενός πελάτη, σε μια «μη αναστρέψιμη» ιστορία που βλέπουμε από το τέλος προς την αρχή. Μια ταινία που έγινε για να προκαλέσει το θεατή, με σκηνές απίστευτης ωμότητας και βίας, όπως ο 8λεπτος σε διάρκεια βιασμός της ηρωίδας.

Funny Games (1997)

Το 1997 ο Μίκαελ Χάνεκε γυρίζει στην Αυστρία το “Funny Games”. Αφού προκάλεσε ρίγη ανατριχίλας στην επίσημη πρεμιέρα της στο φεστιβάλ των Καννών, η ταινία έμελλε να συγκλονίσει κοινό και κριτικούς, καταξιώνοντας τον δημιουργό της. 21 χρόνια μετά την πρεμιέρα του, το Funny Games παραμένει μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και γνήσια τρομακτικές κινηματογραφικές απόπειρες ενδοσκόπησης στην βία και στο έγκλημα και σίγουρα όχι τυχαία…

The Passion of the Christ (2014)

Τα “Πάθη του Χριστού” είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία του 2004 σε σκηνοθεσία του Μελ Γκίμπσον. Είναι επική δραματική ταινία με θέμα τα Πάθη του Ιησού Χριστού, με τον Τζιμ Καβίζελ στον ομώνυμο ρόλο. Βασίζεται κυρίως στα 4 Ευαγγέλια και επιπροσθέτως σε άλλα θρησκευτικά κείμενα.

Η ταινία καλύπτει βασικά τις τελευταίες 12 ώρες της ζωής του Ιησού, αρχίζοντας με την προσευχή στον κήπο στη Γεθσημανή, την αγρυπνία και τη θλίψη της Παναγίας, και τελειώνοντας με μία σύντομη περιγραφή της Αναστάσεως.

Διαβάστε επίσης: 6 αριστουργηματικές ταινίες που τα στούντιο “φοβόντουσαν” να κυκλοφορήσουν

The post Βρήκαμε 18 ταινίες που απευθύνονται σε “γερά” στομάχια! appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.