O ανεξήγητος θάνατος του Jimi Hendrix

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Το μεσημέρι της 18ης Σεπτεμβρίου του 1970 ανακοινώθηκε ο θάνατος του θρυλικού Jimi Hendrix. Ήταν μόλις 27 χρόνων, όπως και άλλοι μεγάλοι ροκ καλλιτέχνες που «έφυγαν» στην ίδια ηλικία. Ο θάνατός του αποδόθηκε σε ναρκωτικές ουσίες, αλλά οι ακριβείς συνθήκες θανάτου δεν εξακριβώθηκαν ποτέ.

«Δεν είμαι σίγουρος ότι θα ζήσω για να γίνω 28» φέρεται να είχε πει σε φίλους του ο Hendrix. Επαναλάμβανε συνέχεια ότι επρόκειτο να πεθάνει πριν κλείσει τα 30, θυμάται η φίλη του Colette Mimram. Φεύγοντας από τη Νέα Υόρκη, τον Αύγουστο του 1970, ο Hendrix είχε πει: «Η Νέα Υόρκη με σκοτώνει αυτή τη στιγμή». Αιτία αποτελούσε και το γεγονός ότι είχε βρεθεί στη μέση της διαμάχης του μάνατζέρ του που είχε σχέσεις με τη Μαφία και των σωματοφυλάκων του που ανήκαν στους «Μαύρους πάνθηρες». Ένα χρόνο νωρίτερα, αμέσως μετά την εμφάνισή του στο Φεστιβάλ του Woodstock, έπεσε θύμα απαγωγής υπό την απειλή όπλου και έμεινε όμηρος για τρεις μέρες.

Τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο για αυτήν που επρόκειτο να είναι η τελευταία του εμφάνιση, το Φεστιβάλ Αγάπης και Ειρήνης στη γερμανική νήσο Fehmarn. Ξέσπασε καταιγίδα καταρρακώνοντας την διάθεση του κοινού αλλά και των προσωπικών του σωματοφυλάκων του, που ανήκαν στους Hell’s Angels. Σε μια μικρή παύση της καταιγίδας, ο Hendrix έπαιξε ένα γρήγορο σετ με τους Killin’ Floor και έφυγε γρήγορα με ταξί, λίγο πριν οι Hell’s Angels βάλουν φωτιά στην σκηνή, πυροβολήσουν ένα άτομο από το κοινό και χτυπήσουν με σανίδα με καρφιά τον διευθυντή της περιοδείας του.

Ο μπασίστας Billy Cox πανικοβλήθηκε, πίστεψε ότι θα επέστρεφαν σπίτι τους σε μέσα σε σακούλες για πτώματα. «Θα πεθάνουμε!» έκλαιγε υστερικά ο Cox στο αεροπλάνο προς το Αμβούργο και ο Hendrix τον καθησύχαζε: «Κανείς δεν πρόκειται να πεθάνει». Με την άφιξη του στο Λονδίνο όμως, εκεί όπου ξεκίνησε την καριέρα του πριν από τρία χρόνια, είπε σε ένα φίλο του «Είμαι περικυκλωμένος από λύκους».

Περικυκλωμένος από πρώην ερωμένες, δικηγόρους με μηνύσεις για πνευματικά δικαιώματα, μουσικούς παραγωγούς που προσπαθούν να αποσπάσουν ότι μπορούσαν από τον κιθαρίστα, και κυρίως τον ίδιο τον μάνατζέρ του, Mike Jeffery,«ένα γνήσιο αρπακτικό» που επρόκειτο να απολυθεί για κακοδιαχείριση και κατάχρηση εκατομμυρίων.


Μετά από δυο χρόνια στο δρόμο με τους The Hendrix Experience, ο πρώην κατάσκοπος ήταν πλέον πολυεκατομμυριούχος. Ο Hendrix, αντίθετα παρέμεινε σχετικά φτωχός, με μόνα αποκτήματα τις κιθάρες Stratocaster, τις Corvettes και τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών.

Ο Hendrix ήθελε να αντικαταστήσει τον μάνατζερ του, Mike Jeffery , γιατί πίστευε ότι έκλεβε ποσοστά από τα κέρδη του. Μάλιστα υποπτευόταν ότι ο Jeffery είχε οργανώσει την τριήμερη απαγωγή του τον Σεπτέμβριο του 1969, έτσι ώστε να μπορέσει να τον σώσει και να αποδείξει πόσο αναντικατάστατος ήταν.

Ένα απόγευμα ο Hendrix επισκέφτηκε έναν Λονδρέζο φίλο του. Μαζί του ήταν η Danneman, η μοναδική συντροφιά του Hendrix πριν πεθάνει, και δύο όμορφες νεαρές θαυμάστριες. Η Danneman θύμωσε με την προσοχή που έδινε ο Hendrix στις κοπέλες και αποχώρησε. Ο μουσικός προσπάθησε να απολογηθεί, αλλά η Danneman ήταν εξοργισμένη και τον αποκάλεσε «γουρούνι». Τελικά συμφιλιώθηκαν, όταν ο Hendrix επέστρεψε στο διαμέρισμά της και δείπνησαν μαζί. Εκεί ο μουσικός έγραψε το τελευταίο ποίημα του με τίτλο, «Η Ιστορία της Ζωής». Το ποίημα βρήκε ο φίλος του Eric Burdon και θεώρησε ότι ήταν ένα αποχαιρετιστήριο σημείωμα, που έγραψε ο  Hendrix πριν να αυτοκτονήσει.

Λίγο πριν το θάνατό του, ο Jimi πήγε σε ένα κλαμπ στο Λονδίνο. Ο φίλος του και τραγουδιστής των Animals, Eric Burdon, είπε ότι ένιωσε «συντετριμμένος» όταν είδε την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Hendrix. «O Jimi ήταν χάλια, βρώμικος, τόσο εκτός ελέγχου όσο δεν τον είχα δει ποτέ. Είχε πάρει πολύ από κάτι – ηρωίνη, παραισθησιογόνα ή γερμανικά υπνωτικά χάπια». Όταν ο Hendrix έφυγε από το κλαμπ, μουρμούρισε «είμαι σχεδόν χαμένος».

Δυο μέρες αργότερα, το πτώμα του κιθαρίστα βρισκόταν παγωμένο στο νεκροτομείο του νοσοκομείου St. Mary. Τα ρούχα και τα μαλλιά του έσταζαν κόκκινο κρασί που δεν ήπιε ποτέ, όπως έδειξαν και τα χαμηλά επίπεδα αλκοόλ στο αίμα του. Ο χειρούργος, Dr. Bannister που είχε βάρδια εκείνο το βράδυ είπε ότι υπήρχαν τεράστιες ποσότητες κόκκινου κρασιού στο στομάχι και τους πνεύμονές του.«Κάποιος προφανώς έριξε όλο αυτό το κρασί μέσα στο λαιμό του Jimi με σκοπό να προκαλέσει ασφυξία», δήλωσε χρόνια αργότερα.

O Dr. Bannister κατέληξε ότι ο θάνατος του Hendrix προήλθε από «ασφυξία που προκλήθηκε από αναρρόφηση εμετού» που ήταν κυρίως κόκκινο κρασί, και συμπληρώνει στη συνέχεια: «Δηλητηρίαση από βαρβιτουρικά. Ανεπαρκή στοιχεία από τις συνθήκες. Ανοιχτή ετυμηγορία». Ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2009 o James Wright, θαυμαστής του Hendrix και των Animals που ακολουθούσε στις περιοδείες, γράφει ότι ο Mike Jeffery του εξομολογήθηκε, το 1971, ότι ο ίδιος σκότωσε τον καλλιτέχνη, γιατί επρόκειτο να τον απολύσει.

«Αν τον έχανα, θα έχανα τα πάντα», φέρεται να είπε τότε ο Mike Jeffery, ο οποίος είχε συνάψει συμβόλαιο ζωής για τον συνθέτη και κιθαρίστα, αξίας 2 εκατ. δολαρίων, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα «Mail On Sunday». Ο Wright γράφει ότι ο μάνατζερ του είπε ότι, το βράδυ εκείνο, πήγε μαζί με φίλους του από το διαμέρισμα που βρισκόταν ο Hendrix και, αφού έχωσε μια χούφτα χάπια στο στόμα του, άδειασε μπουκάλια κόκκινου κρασιού στο στόμα του. Ο Jeffery σκοτώθηκε το 1973 σε αεροπορικό ατύχημα, πάνω από τη Γαλλία. Η σορός του δεν εντοπίστηκε ποτέ. Ο Eric Burdon και ο μπασίστας των The Hendrix Experience Noel Redding, μεταξύ άλλων, εικάζουν ότι ο πρώην συνεργάτης των μυστικών υπηρεσιών έβαλε τις αποσκευές του στο αεροσκάφος, αλλά ποτέ δεν επιβιβάστηκε ο ίδιος…

Share.

Comments are closed.