Δύο από τις πιο διαβόητες υποθέσεις στην ιστορία, που παρέμειναν ανοιχτές για περισσότερα από 50 χρόνια.

Όμως τώρα, μετά από τόσο καιρό, ένας ύποπτος δολοφόνος αποκαλύπτεται.

Σε μια παγκόσμια αποκλειστικότητα, η εφημερίδα Daily Mail αποκαλύπτει ότι μια νέα έρευνα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο serial killer Zodiac και ο δολοφόνος της Black Dahlia ήταν ο ίδιος άνθρωπος.

Το FBI και οι αστυνομικές υπηρεσίες της Καλιφόρνιας εξετάζουν αυτήν την εκρηκτική θεωρία, ενώ μια σειρά από πειστικά στοιχεία έχει ανακαλυφθεί από ανεξάρτητους ερευνητές και ήδη αναλύονται στα εγκληματολογικά εργαστήρια.

Εάν τα στοιχεία περάσουν τον έλεγχο, αυτό θα σήμαινε ότι δύο από τα μεγαλύτερα μυστήρια φόνων στον κόσμο θα λυθούν επιτέλους.

Σύμφωνα και πάλι με τις ίδιες πληροφορίες, ο βασικός ύποπτος των εγκλημάτων είναι ο Μάρβιν Σκίπτον Μαργκόλις (Marvin Skipton Margolis) που μετέπειτα χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Μάρβιν Μέριλ (Marvin Merrill).

Υπενθυμίζεται πως από το 1968 έως και το 1969 ο δολοφόνος Zodiac τρομοκράτησε τη βόρεια Καλιφόρνια, σκοτώνοντας τουλάχιστον 5 ανθρώπους, ενώ ισχυριζόταν ότι είχε δολοφονήσει δεκάδες ακόμη.

Το «φάντασμα» – δολοφόνος, τότε, προκαλούσε τα μέσα ενημέρωσης και την αστυνομία με επιστολές και κρυπτογραφήματα, καλώντας το κοινό να αποκαλύψει την ταυτότητά του.

Το 1947 ωστόσο, 2 δεκαετίες νωρίτερα, η επίδοξη ηθοποιός του Χόλιγουντ Ελίζαμπεθ Σορτ (Elizabeth Short), γνωστή ως Black Dahlia, βρέθηκε νεκρή κοντά σε ερημικό σημείο στο Λος Άντζελες. Το σώμα της είχε ακρωτηριαστεί -βρέθηκε καθαρά κομμένο στα δύο- ενώ στα μάγουλά της είχε χαραχθεί ένα φρικιαστικό «χαμόγελο».

Αυτές οι δολοφονίες είχαν προκαλέσει τον τρόμο των Αμερικανών και την απόγνωση των αρχών που δεν μπορούσαν να βρουν την ταυτότητα των δραστών.

Μετά από περισσότερα από 50 χρόνια μυστηρίου, αμέτρητες αστυνομικές, αποτυχημένες προσπάθειες αξιοποίησης DNA, ο ερευνητικός σύμβουλος Άλεξ Μπέιμπερ πιστεύει ότι έλυσε και τις δύο υποθέσεις.

Πώς φτάσαμε στο ανατριχιαστικό συμπέρασμα

Ο Zodiac είχε αφήσει να εννοηθεί ότι το κρυπτογράφημα Z13 που έστειλε τον Απρίλιο του 1970 είχε το αληθινό του όνομα. Ο Μπέιμπερ, συνιδρυτής των Cold Case Consultants of America, υποστηρίζει ότι το αποκρυπτογράφησε χρησιμοποιώντας Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ), πρόσφατα αποδεσμευμένα αρχεία απογραφής και κλασικές μεθόδους κρυπτογραφίας.

Η λύση αποκάλυψε το όνομα ενός άνδρα που ήταν επίσης βασικός ύποπτος για τη δολοφονία της Black Dahlia. Παράλληλα, ο Μπέιμπερ αποκρυπτογράφησε και το κρυπτογράφημα Z32, το οποίο -όπως λέει- συνδέεται άμεσα με τη δολοφονία της Black Dahlia.

Ο Μπέιμπερ συγκέντρωσε ένα πλήθος έμμεσων αλλά ισχυρών στοιχείων, τα οποία -κατά τον ίδιο- αποδεικνύουν ότι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο κρύβεται πίσω από τις δολοφονίες.

Πρόκειται για τον Μάρβιν Μαργκόλις που είχε σχέση με την Black Dahlia, λίγο πριν τον θάνατό της, κατείχε ιατρική εμπειρία και ήταν ικανός να ακρωτηριάσει το σώμα της Σορτ με ανατριχιαστική ακρίβεια.

Αυτός ο άνδρας άφησε πίσω του μια ομολογία στο νεκροκρέβατό του, η οποία θα μπορούσε να συνδέει τις 2 υποθέσεις.

Ο συγκεκριμένος είχε υπηρετήσει και κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα αρχεία των Βετεράνων καταγράφουν πως ήταν απαθής και επιθετικός.

Μετά δολοφονία της Black Dahlia, όπως λέει ο ερευνητής, ο Μάρβιν εγκατέλειψε το Λος Άντζελες, άλλαξε όνομα και επέστρεψε ως Zodiac.

Υποστηρίζει επίσης ότι το όπλο που χρησιμοποιήθηκε σε μία από τις επιβεβαιωμένες επιθέσεις του Zodiac ήταν προσωπικό: η ιαπωνική στρατιωτική ξιφολόγχη που ο Μέριλ είχε φέρει μαζί του από τον πόλεμο.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, αφού διαγνώστηκε με καρκίνο σε τελικό στάδιο, ο Μέριλ σχεδίασε ένα μακάβριο σκίτσο, στο οποίο εμφανίζεται μια γυναίκα με το όνομα Ελίζαμπεθ και -όπως φαίνεται- μια κρυμμένη λέξη: «ZoDiac».

Ο Μπέιμπερ θεωρεί ότι αυτό το ανατριχιαστικό σχέδιο ισοδυναμεί πλέον με ομολογία.

Η Daily Mail έμαθε επίσης ότι μέλη της ομάδας του Μπέιμπερ συναντήθηκαν τον Οκτώβριο με τον αρχηγό της αστυνομίας του Λος Άντζελες, Τζιμ ΜακΝτόνελ, ο οποίος στη συνέχεια έδωσε εντολή στο τμήμα ανθρωποκτονιών–ληστειών να εξετάσει τα ευρήματα που αφορούν τη Black Dahlia.

Με πληροφορίες από Daily Mail

The post Ο serial killer Zodiac και ο δολοφόνος της Black Dahlia είναι το ίδιο άτομο appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Ας δούμε λοιπόν τι ερωτήσεις θα θέλαμε να αποφύγουμε αυτές τις γιορτές.

Αρχικά, η κλασική ερώτηση «πότε θα βρεις κοπέλα;» είναι μια από τις πιο συνηθισμένες ατάκες που πληγώνουν τους νέους άνδρες κατά τη διάρκεια των οικογενειακών συγκεντρώσεων. Αν δεν έχετε βρει τη «μία» ή αν η επιθυμία σας για δέσμευση είναι ακόμα μακριά, αυτή η ερώτηση μπορεί να σας φέρει σε δύσκολη θέση. Οι γύρω σας ίσως δεν γνωρίζουν πόσο πιεστικό είναι να αισθάνεσαι ότι οι προσδοκίες τους βαραίνουν στην πλάτη σου.

Ακολουθεί το ερώτημα «και πώς πάνε οι σπουδές/δουλειά σου;». Στην ηλικία που βρίσκεστε, είναι φυσιολογικό να έχετε αμφιβολίες για το μέλλον σας. Αν δεν είστε σίγουροι για τον επαγγελματικό σας δρόμο, αυτή η ερώτηση μπορεί να λειτουργήσει ως Αχίλλειος πτέρνα, εισβάλλοντας σε ήδη ευαίσθητα θέματα. Το τελευταίο που χρειάζεστε είναι η πίεση από την οικογένεια να σας γεμίζει άγχος και ανασφάλεια.

Επίσης, όταν φτάσει η συζήτηση στο θέμα των χρημάτων, υπάρχει περίπτωση η ατμόσφαιρα να γίνει πιο βαριά. Οι ερωτήσεις σχετικά με το «αν έχεις εξοικονομήσει χρήματα για ένα αυτοκίνητο ή σπίτι» μπορούν να είναι αμήχανες, ειδικά αν η οικονομική σας κατάσταση δεν είναι ακριβώς ιδανική. Η σύγκριση με τους συνομηλίκους ή με τις προσδοκίες της οικογένειας μπορεί να τονίσει την πίεση που νιώθετε.

Αν έχετε και μικρότερα αδέρφια ή ξαδέλφια, περιμένετε σίγουρα και ερωτήσεις του στυλ «πώς είναι το κορίτσι που βγαίνεις;». Όταν η προσωπική σας ζωή δεν είναι μυστική, η εισβολή στην ερωτική σας ζωή από τα συγγενικά σας πρόσωπα μπορεί να είναι πολύ άβολη. Εδώ, η πίεση αναφορικά με τις σχέσεις είναι αναπόφευκτη και η τάση να συγκρίνεστε με τους άλλους δεν βοηθά.

Και φυσικά δεν λείπουν οι ατάκες για την εμφάνιση. «Δεν νομίζεις ότι πρέπει να αλλάξεις λίγο το στυλ σου;» ή «πρέπει να γραφτείς στο γυμναστήριο» είναι φράσεις που ταλανίζουν τον νέο άνδρα, εστιάζοντας σε ανασφάλειες που ίσως να προσπαθούν να ξεπεράσουν. Η κοινωνία και οι προσδοκίες πολλές φορές βαραίνουν την ψυχολογία μας και τα σχόλια των άλλων δεν κάνουν τα πράγματα πιο εύκολα.

Ενόψει αυτών των Χριστουγέννων, καλό είναι να είμαστε προετοιμασμένοι για τις… ανακρίσεις που ενδεχομένως μας περιμένουν.

Η ψυχραιμία και το χιούμορ είναι οι καλύτεροι σύμμαχοί σας.

Να θυμάστε: τα οικογενειακά τραπέζια μπορεί να έχουν στιγμές αμηχανίας, αλλά είναι γεμάτα αγάπη, χαμόγελα και μελομακάρονα.

Και στο τέλος της ημέρας, είναι αυτές οι στιγμές που κάνουν μοναδικές αυτές τις γιορτές.

Ακόμα κι αν χρειαστείς μια μικρή ψυχοθεραπεία μετά!

TIP ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ: Προσπαθήστε με χιούμορ να στείλετε την… μπάλα στην εξέδρα! Πάντα με το χαμόγελα στα χείλη! Άλλωστε το mood επιβάλλεται να είναι εορταστικό!

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ SOS (για να έχεις έτοιμες απαντήσεις…)

• Πότε θα παντρευτείς;
• Πως πάνε οι σπουδές; Ακόμα να τελειώσεις;
• Πως πάει η δουλειά; Ακόμα να πάρεις προαγωγή;
• Ακόμα να χάσεις αυτά τα κιλά;
• Εγώ στην ηλικία σου είχα ήδη δύο παιδιά. Εσύ τι κάνεις;
• Γιατί δεν παίρνεις παράδειγμα από τον ξάδερφό σου;

The post Όλα όσα δεν θέλει να ακούσει ένας άνδρας στο εορταστικό οικογενειακό τραπέζι appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Αλλά τι έχει στο μυαλό του ένας άντρας τη στιγμή αυτή; Φέρνει σε πέρας τις φιλοδοξίες του, τις επιθυμίες του ή ίσως κάτι πιο ουσιαστικό;

Αρχικά, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι ευχές που κάνουν οι άνδρες είναι συχνά περισσότερο σταθερές και εστιασμένες σε ουσιαστικά ζητήματα της ζωής τους.

Η επαγγελματική επιτυχία είναι σίγουρα ψηλά στη λίστα.

Ένας άνδρας μπορεί να ευχηθεί για την εξέλιξή στην καριέρα του, για μια προαγωγή ή για να βρει το σωστό μονοπάτι που θα τον οδηγήσει σε επαγγελματική ικανοποίηση. Η επιτυχία δεν αφορά μόνο στα χρήματα, αλλά και την αίσθηση ότι κάνουμε κάτι που έχει σημασία.

Αναμφίβολα, οι προσωπικές σχέσεις κατέχουν έναν ιδιαίτερο ρόλο στις ευχές τους.

Ο άνδρας μπορεί να ευχηθεί να βρει τον έρωτα, να εδραιώσει τη σχέση του ή απλά να έχει μια ευτυχισμένη οικογένεια. Αυτές οι συναισθηματικές πτυχές της ζωής, οι οποίες περιλαμβάνουν τη στήριξη και τη συντροφικότητα, είναι θεμελιώδεις για την ευημερία του.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις ευχές που αφορούν την προσωπική ανάπτυξη.

Οι άνδρες συχνά αναζητούν την αυτοπειθαρχία, τη δύναμη και την αυτοεκτίμηση. Σε αυτές τις μοναχικές στιγμές, ίσως ευχηθούν να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι, να ξεπεράσουν τους φόβους και τις ανασφάλειές τους και να ανακαλύψουν τη δύναμη που κρύβεται μέσα τους.

Αξιοσημείωτο είναι ότι δεν είναι σπάνιο να ευχηθούν για την υγεία τους και αυτή της οικογένειάς τους.

Καθώς η ζωή συχνά φέρνει προκλήσεις και απρόβλεπτες καταστάσεις, η καλή υγεία αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη επιθυμία. Οι άνδρες συνήθως αναγνωρίζουν τη σημασία της υγιούς ζωής, προκειμένου να απολαμβάνουν στο έπακρο τις σημαντικές στιγμές που τους προσφέρονται.

Στο τέλος της ημέρας, όταν κοιτάζουμε το ουρανό και βλέπουμε ένα αστέρι να πέφτει, μπορεί να κατανοήσουμε ότι οι ευχές μας είναι ένας καθρέφτης των επιθυμιών και των προσδοκιών μας.

Έτσι, όταν ένας άνδρας εύχεται, δεν ζητά απλώς καλή τύχη, αλλά τη δυνατότητα να διαμορφώσει την πραγματικότητά του, να εξελιχθεί και να επιτύχει.

Σε αυτές τις μικρές, μαγικές στιγμές, οι ευχές γίνονται η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

The post Όταν ένα αστέρι πέφτει: Τι εύχεται ένας άντρας; appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Οι επιπτώσεις και ο πόνος στα θύματα

Σίγουρα κάτι έχει πάει πολύ λάθος. Και αυτοί που φαίνεται να βρίσκονται στη θέση ισχύος του θύτη, είναι τις περισσότερες φορές, άνδρες. Γιατί, ας το παραδεχτούμε, η πλειοψηφία αυτών που διακινούν προσωπικό υλικό μέσα από το διαδίκτυο, με σκοπό την εκδίκηση ή απλά από έπαρση, είναι άνδρες. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά, για την κοινωνική αντίληψη σχετικά με την ερωτική πράξη.

Το revenge porn είναι μια από τις πιο ανήθικες, επικίνδυνες και καταστροφικές πράξεις που μπορεί να διαπράξει κάποιος. Όταν ένας άνδρας επιλέγει να διαδώσει εικόνες ή βίντεο με πρόσωπο που το ίδιο δεν το επιθυμεί, συμβαίνει κάτι πολύ βαθύτερο από μια απλή κακή επιλογή. Είναι μια απόδειξη έλλειψης σεβασμού, αυτοπεποίθησης και κυρίως ανθρωπισμού.

Έχει να κάνει με το θυμωμένο παιδάκι που του πήραν το παιχνίδι του και έτσι ορκίστηκε εκδίκηση. Είναι μια ενέργεια που δείχνει πόσο ανώριμος και εγωιστής μπορεί να είναι – και σίγουρα απέχει πολύ από τον ακομπλεξάριστο, άνετο, άνδρα, που θαυμάζει.

Γιατί η εικόνα του άνδρα που σέβεται και προστατεύει τη γυναίκα, τον φίλο ή τον σύντροφό του έχει βαθύτερες ρίζες. Δεν σχετίζεται με την επιβολή, την επιδειξιομανία ή την εκδικητικότητα.

Ο άνδρας που επιλέγει να διαδώσει προσωπικό υλικό, δείχνει πως χάνει κάθε ίχνος από αυτά τα στοιχεία. Δείχνει πως δεν είναι αρκετά ώριμος ή έτοιμος να διαχειριστεί τα συναισθήματά του με θετικό τρόπο, αλλά επιλέγει την εύκολη λύση της εκδίκησης ή της τιμωρίας, όπως εκείνος την αντιλαμβάνεται εκτιμώντας ότι επιβεβαιώνει πως ο ίδιος ήταν ο επιβήτορας, ότι εξουσίαζε και εξουσιάσει το άτομο που συνευρέθηκε μαζί του, ακόμη και τώρα που εκείνο τον απέρριψε και επέλεξε να απομακρυνθεί.

Αλλά δεν γνώριζε ότι ο τιμωρός θα είναι αμείλικτος και θα θελήσει να φωνάξει σε όλους ποιος είναι χαλαρών ηθών και ποιο ήταν το αφεντικό.

Η αντίληψη της αρρενωπότητας και η ανθρωπιστική ευθύνη

Το κοινωνικά περίεργο είναι ότι η όποια δημοσιοποίηση εξευτελίζει τις γυναίκες που επιδίδονται σε σεξουαλικές πράξεις, αλλά εξυψώνει τους άνδρες που είναι μέρος αυτών.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτό που μένει είναι ο πόνος, η ντροπή, η περιθωριοποίηση και η συναισθηματική βλάβη, που προκαλεί η δημοσιοποίηση ιδιαίτερων προσωπικών στιγμών. Και αυτό είναι ταπεινωτικό για το ανθρώπινο είδος, συνολικά, γιατί η μαύρη τρύπα του διαδικτύου και οι διαδρομές που θα ακολουθήσει αυτό το προσωπικό υλικό, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ανοίξει για το θύμα, ανεπανόρθωτες πληγές.

Η αναγκαιότητα της αλλαγής και της ευθύνης στην κοινωνία

Για έναν άνδρα, που σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους, η έννοια της αρρενωπότητας δεν περνάει μέσα από το να δείξει δύναμη με τέτοιους τρόπους. Αντίθετα, η δύναμη βρίσκεται στην υπευθυνότητα, στον σεβασμό και στην ικανότητα να αναλαμβάνει τις ευθύνες των επιλογών του και να αποδέχεται τις αποφάσεις των ανθρώπων με τους οποίους σχετίστηκε και πλέον δεν τον συμπεριλαμβάνουν στη ζωή τους.

Το revenge porn δεν έχει θέση σε μια σύγχρονη, ισότιμη, ισόνομη και ώριμη κοινωνία. Είναι μια πράξη που υπονομεύει την αξιοπρέπεια και την ψυχή και κάθε νεαρός που το σκέφτεται, απειλεί ότι θα το κάνει ή καταλήγει να το διαπράττει, καθρεφτίζει βαθιά ψυχολογικά θέματα, που παραμένουν βασανιστικά, άλυτα.

Και όποιος τολμά να αμαυρώσει το όνομα κάποιου άλλου αλλά συνεπακόλουθα και το δικό του, με τέτοιες πρακτικές, ας ξέρει πως η ντροπή είναι δική του. Ωστόσο την πρόκληση για αλλαγή στη νοοτροπία, πρέπει να την δεχτούμε όλοι. Γίνεται και δική μας ευθύνη. Δεν υπάρχει πιο αντρίκεια πράξη από το να σέβεσαι και να προστατεύεις τον άνθρωπο που έχεις ή είχες δίπλα σου. Όχι να τον εκθέτεις και να τον εξευτελίζεις.

Ας μεγαλώσουμε, λοιπόν, λίγο παραπάνω. Ας απορρίψουμε ακόμη και τη σκέψη κάποιου να εκθέσει κάποιον, μόνο και μόνο, για να νοιώσει δυνατός. Ας αγαπήσουμε τις επιλογές μας, ας συγχωρήσουμε όσους μας πόνεσαν, όχι εκδικούμενοι, αλλά προχωρώντας μπροστά.

Η αλλαγή είναι πάντα εφικτή. Και πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, σεβόμενοι, αν μη τι άλλο, την ευγενή και βαθιά ανθρώπινη φύση του έρωτος και της ερωτικής πράξης.

The post Revenge porn: το χειρότερο δείγμα αρρενωπότητας από έναν άνδρα που αρνείται να μεγαλώσει… και δεν αντέχει την απόρριψη appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Η παρακάτω λίστα περιλαμβάνει μερικούς από τους χειρότερους, σατανικούς και μισητούς ανθρώπους που είχε την ατυχία να γνωρίσει η ανθρωπότητα, των οποίων οι βάναυσες πράξεις κάνουν ακόμα και σήμερα τα μάτια και τα αυτιά μας να “αιμορραγούν”.

Χίτλερ

© Corbis Historical / Getty Images / Ideal Image

Όσον αφορά την διάπραξη αποτρόπαιων εγκλημάτων, λίγοι βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με τον ηγέτη των Ναζί, Αδόλφο Χίτλερ. Έβαψε τα χέρια του με το αίμα εκατομμυρίων ανθρώπων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ιωσήφ Στάλιν

© Corbis Historical / Getty Images / Ideal Image

Ο Ιωσήφ Στάλιν κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο πολωτικούς και αμφιλεγόμενους ηγέτες στην ιστορία. Τα 30 χρόνια του Στάλιν ως απόλυτος άρχων της Σοβιετικής Ένωσης χαρακτηρίζονται από πολλές αγριότητες, όπως εκκαθαρίσεις, απελάσεις, αναγκαστικούς εκτοπισμούς, φυλάκιση σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, κατασκευασμένους λιμούς, βασανιστήρια και όπως αναφέρουν οι επικριτές του, μαζικές δολοφονίες και σφαγές.

Ιβάν ο Τρομερός

© De Agostini / Getty Images / Ideal Image

Ο Ιβάν Δ’ της Ρωσίας έμεινε στην ιστορία ως Ιβάν ο Τρομερός. Γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1530 και έγινε ο πρώτος Τσάρος της Ρωσίας. Ήταν ένας από τους αγριότερους και πιο βάναυσους βασιλιάδες της Ρωσίας. Η συμπεριφορά του ήταν απρόβλεπτη. Καταλαμβανόταν από δολοφονική μανία και μετά από λίγο ζητούσε συγχώρεση απ’ τον Θεό, κλαίγοντας με λυγμούς.

Ήταν ένας παράφρονας ηγεμόνας, που όμως είχε δείξει σημάδια τρομαχτικής στρατηγικής ευφυΐας και κατάφερε να αποκτήσει τον απόλυτο έλεγχο της Ρωσίας και να κατατροπώσει τους ευγενείς.

Σίρο Ίσι

© PA Images / Getty Images / Ideal Image

Ο Σίρο Ίσι ήταν ο διοικητής της μονάδος επτά τριάντα ένα, κατά τον Σινο-ιαπωνικό πολέμου . Ήταν Ιάπωνας στην εθνικότητα, και στην ειδικότητα ιατρός. Ο Ίσι και οι υπόλοιποι ιατροί αυτής της μονάδας διέπραξαν φοβερά εγκλήματα σε βάρος των κρατουμένων, αφαιρώντας τους τα άκρα και κάνοντάς τους ζωοτομία και αλλά φριχτά βασανιστήρια, με την δικαιολογία πως ήθελαν να μελετήσουν τα σώματα τους. Σε πολλούς μαλιστα δοκιμάστηκαν και όπλα.

Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος

© Hulton Archive / Getty Images / Ideal Image

Ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος ήταν Γάλλος πολιτικός και δεσπόζουσα μορφή της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Στην περίοδο της κυριαρχίας του Ροβεσπιέρου επικρατούσε απόλυτη Τρομοκρατία, στηριζόμενη στα Επαναστατικά Δικαστήρια και στη διαβόητη Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας. Παρ’ ότι, λόγω της προσωπικής του εντιμότητας, του ανεπίληπτου ιδιωτικού του βίου και του αδέκαστου χαρακτήρα του, είχε επονομασθεί από τους ομοϊδεάτες του “αδιάφθορος”, δε δίστασε, για την εδραίωση του καθεστώτος του, να στέλνει καθημερινά, δια του Επαναστατικού Δικαστηρίου, στη λαιμητόμο κατά δεκάδες και εκατοντάδες Γάλλους πολίτες, αντιφρονούντες, βασιλόφρονες, μετριοπαθείς, αναρχικούς, κλέφτες, ύποπτους, άνδρες, γυναίκες, ακόμη και παιδιά, καταδικασθέντες με συνοπτικές διαδικασίες.

Πολ Ποτ

©Bettmann / Getty Images / Ideal Image

Ο Πολ Ποτ ήταν ο ηγέτης του κομμουνιστικού κινήματος, γνωστού ως κίνημα των «Ερυθρών Χμερ» και πρωθυπουργός της Καμπότζης την περίοδο 1976-1979. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του έθεσε σε εφαρμογή μεθόδους κολεκτιβοποίησης στον αγροτικό τομέα, αναγκάζοντας πολίτες των αστικών περιοχών να μετεγκατασταθούν στην ύπαιθρο. Παράγοντες όπως το χαμηλό βιοτικό επίπεδο, το ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας, αλλά και οι μαζικοί βασανισμοί και εκτελέσεις υπόπτων συντέλεσαν ώστε να πραγματοποιηθεί γενοκτονία στη χώρα, με νεκρούς περίπου το 20% του πληθυσμού της χώρας (2 εκ. άνθρωποι).

Χάινριχ Χίμλερ

© Corbis Historical / Getty Images / Ideal Image

Ο Χάινριχ Χίμλερ ήταν από τους γνωστότερους Γερμανούς Εθνικοσοσιαλιστές πολιτικούς και από τους πιο σημαντικούς διαμορφωτές της ναζιστικής πολιτικής. Ο Χίμλερ θεωρείται ο ιθύνων νους και ηθικός αυτουργός του Ολοκαυτώματος. Από την θέση του σαν «Ανώτατος Αρχηγός» των Ες – Ες, πραγματοποίησε την εξόντωση των Εβραίων και των άλλων ανεπιθύμητων στο Ράιχ κοινωνικών ομάδων.

Σαντάμ Χουσεΐν

© Gamma-Rapho / Getty Images / Ideal Image

Ο Σαντάμ Χουσεΐν ήταν αναμφισβήτητα ένας από τους πιο βάναυσους δικτάτορες του 20ού αιώνα. Η ιστορία δεν μπορεί καν να αρχίσει να καταγράφει το πλήρες φάσμα των θηριωδών του και την επίδραση που είχαν στους θιγόμενους και στις οικογένειες των πληγέντων.

Στις 5 Νοεμβρίου 2005 οδηγήθηκε σε δίκη, όπου του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ένα χρόνο μετά, το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον πρώην ηγέτη του Ιράκ και τον καταδίκασε εις θάνατον δι’ απαγχονισμού. Η ποινή εκτελέστηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2006.

Διαβάστε επίσης: Οι άγνωστες πτυχές του μεγαλύτερου εγκληματία της ανθρωπότητας

The post Άνθρωποι που σημάδεψαν την ιστορία με μίσος appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Η βαθύτερη ρίζα του φανατισμού βρίσκεται στην αδυναμία της αποδοχής της διαφορετικότητας και της πολυπλοκότητας της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι φανατικοί, είτε πρόκειται για θρησκευτικούς ηγέτες που απαιτούν τυφλή πίστη είτε για πολιτικούς που χειραγωγούν τις μάζες, προωθούν την άποψη ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια. Όποιος δεν ευθυγραμμίζεται με αυτήν θεωρείται εχθρός. Αυτός ο διαχωρισμός σε «εμείς» και «αυτοί» είναι η βάση του φανατισμού και έχει αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνος.

Φανατισμός και θρησκεία

© Hulton Archive / Getty Images / Ideal Image

Η θρησκεία είναι συχνά το πιο διαδεδομένο πεδίο φανατισμού, με θλιβερά παραδείγματα που σημάδεψαν την ιστορία. Οι Σταυροφορίες, οι θρησκευτικοί πόλεμοι, και οι σύγχρονες τρομοκρατικές ενέργειες από ακραίες θρησκευτικές ομάδες είναι μόνο λίγες από τις τραγωδίες που προκλήθηκαν από τη φανατική προσήλωση σε θρησκευτικά δόγματα. Αντί να προσφέρουν πνευματική καθοδήγηση, πολλές φορές οι θρησκείες μετατρέπονται σε μέσα εξουσίας, μέσω των οποίων επιβάλλονται οι «εκλεκτοί» και αποκλείονται ή καταδιώκονται οι «άπιστοι».

Η τυφλή θρησκευτική πίστη, χωρίς περιθώρια κριτικής ή διαφορετικής ερμηνείας, δημιουργεί μια κλειστή κοινωνία που απορρίπτει τη λογική και προωθεί τον φανατισμό. Ο Θεός γίνεται σύμβολο βίας και όχι αγάπης, με αποτέλεσμα τη δημιουργία συγκρούσεων που διαρκούν αιώνες, όπως συμβαίνει ακόμα και σήμερα στη Μέση Ανατολή.

Φανατισμός και πολιτική

© Bettmann / Getty Images / Ideal Image

Στην πολιτική, ο φανατισμός εκφράζεται μέσω ακραίων ιδεολογιών και ολοκληρωτικών καθεστώτων. Η άνοδος του φασισμού και του ναζισμού τον 20ό αιώνα αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η λατρεία των ηγετών, η απόρριψη κάθε αντιπολιτευτικής φωνής και η προώθηση της ανωτερότητας μιας συγκεκριμένης φυλής ή ιδεολογίας, οδήγησαν σε γενοκτονίες, πολέμους και μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρωπότητας.

Ο φανατισμός στην πολιτική δεν είναι μόνο ζήτημα δικτατοριών και απολυταρχικών καθεστώτων. Ακόμα και σε δημοκρατίες, ακραίες πολιτικές δυνάμεις που εκμεταλλεύονται τον φανατισμό προκειμένου να συσπειρώσουν υποστηρικτές, οδηγούν σε διχασμό και βία. Οι φανατικοί πολιτικοί ακολουθούν ένα μοντέλο διχασμού: όποιος δεν συμφωνεί μαζί τους είναι προδότης, εχθρός του λαού, και άξιος τιμωρίας. Αυτό το είδος ρητορικής οδηγεί αναπόφευκτα σε πολιτική αποσταθεροποίηση και κοινωνική αναταραχή.

Ομαδικός και αθλητικός φανατισμός

© Hulton Archive / Getty Images / Ideal Image

Ο φανατισμός δεν περιορίζεται μόνο στη θρησκεία ή την πολιτική. Η ταύτιση με μια ομάδα, είτε αθλητική είτε πολιτιστική, μπορεί να μετατραπεί σε ακραία ομαδική σκέψη που εξαλείφει την ατομική λογική και την κριτική σκέψη. Οι αθλητικοί φανατισμοί, με τις διαρκείς βιαιότητες ανάμεσα στους οπαδούς των ομάδων, είναι ένα θλιβερό παράδειγμα της δύναμης του φανατισμού να απομονώνει τον άνθρωπο από την πραγματικότητα και να τον οδηγεί σε πράξεις βίας.

Η ταύτιση με μια ομάδα προσφέρει ένα αίσθημα ταυτότητας και ασφάλειας, αλλά ο φανατισμός θολώνει τα όρια ανάμεσα στην αγάπη για μια ομάδα και στη βία εναντίον των άλλων. Πόσες φορές έχουμε δει τραγωδίες στα γήπεδα, όπου άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους σε συμπλοκές, χωρίς καμία λογική αιτία πέρα από την τυφλή υπεράσπιση της “ομάδας”; Αυτός ο τύπος φανατισμού μπορεί να μην έχει τα ίδια πολιτικά ή θρησκευτικά χαρακτηριστικά, αλλά οι συνέπειες είναι εξίσου καταστροφικές.

Γιατί ο φανατισμός οδηγεί πάντα σε τραγωδία

Ο φανατισμός σε όλες του τις μορφές βασίζεται στον εξοστρακισμό της διαφορετικής άποψης και στον εξαναγκασμό της απόλυτης συμμόρφωσης. Εξαλείφει τον διάλογο, τη συναίνεση και την αμφισβήτηση, στοιχεία που είναι ζωτικά για την αρμονική συμβίωση των ανθρώπων. Όταν η αμφισβήτηση γίνεται επικίνδυνη ή τιμωρείται, τότε ο φανατισμός έχει ήδη ριζώσει.

Ο φανατισμός οδηγεί σε συγκρούσεις και τραγωδίες γιατί απλά δεν αφήνει περιθώρια για τη διαφορετικότητα. Δεν υπάρχει «χρώμα» στην σκέψη, όλα είναι μαύρο ή άσπρο. Όταν κάθε διαφωνία αντιμετωπίζεται ως επίθεση, η βία γίνεται η μόνη διέξοδος. Το τελικό αποτέλεσμα είναι πάντοτε οδυνηρό: πόλεμοι, γενοκτονίες, βίαιες εξεγέρσεις, και θρησκευτικές ή πολιτικές εκκαθαρίσεις.

Η αντίσταση στον φανατισμό

Ο φανατισμός αντιμετωπίζεται με την προώθηση του διαλόγου, της κριτικής σκέψης και της αποδοχής της πολυφωνίας. Η εκπαίδευση, τόσο σε ακαδημαϊκό όσο και σε προσωπικό επίπεδο, είναι το ισχυρότερο όπλο κατά του φανατισμού. Οι κοινωνίες που προωθούν τη συζήτηση και αποδέχονται τις διαφορετικές απόψεις είναι πιο ανθεκτικές στον διχασμό και τη βία. Η κριτική σκέψη διδάσκει στους ανθρώπους να αναζητούν την αλήθεια μέσω της λογικής και όχι μέσω της τυφλής πίστης.

Σε μια εποχή που ο φανατισμός βρίσκει έδαφος σε κάθε πτυχή της κοινωνίας, από τα πολιτικά κινήματα μέχρι τις θρησκευτικές οργανώσεις και τα αθλητικά σωματεία, η ανάγκη για διάλογο και συναίνεση είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Η αναγνώριση των καταστροφικών συνεπειών του φανατισμού αποτελεί το πρώτο βήμα για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας που θα αντέχει στη βία και την μισαλλοδοξία.

Ο φανατισμός, αν και πανίσχυρος στην ακραία του μορφή, είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που μπορεί να περιοριστεί. Το κλειδί βρίσκεται στην εκπαίδευση, στην αμφισβήτηση και στην καλλιέργεια της αλληλοκατανόησης. Μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε σε έναν κόσμο χωρίς τραγωδίες, όπου η διαφορετικότητα θα αποτελεί πηγή πλούτου και όχι διαίρεσης.

Διαβάστε επίσης: Μαχάτμα Γκάντι: 21 μαθήματα ζωής από έναν άνθρωπο που σφράγισε τον 20ο αιώνα

The post Φανατισμός: Η ρίζα της διχόνοιας και της βίας appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Κύριοι κανόνες:

Σιωπή (Omertà)

Η σιωπή αποτελεί τη θεμελιώδη αρχή του οργανωμένου εγκλήματος. Σε συνδικάτα, όπως η Μαφία, όποιος σπάσει αυτόν τον κανόνα αντιμετωπίζει άμεσες και σκληρές συνέπειες, που συνήθως είναι θανατηφόρες. Ο κανόνας της σιωπής εξασφαλίζει την αποτροπή διαρροών προς τις αρχές και άλλους εξωτερικούς παράγοντες.

Ιεραρχία και υποταγή

Όλες οι εγκληματικές οργανώσεις έχουν αυστηρή ιεραρχία, όπου κάθε μέλος υπακούει στους ανωτέρους του. Αυτή η δομή διασφαλίζει την οργάνωση και την εκτέλεση επιχειρήσεων χωρίς εσωτερικές αντιπαραθέσεις.

Αμοιβαία πίστη

Τα μέλη πρέπει να δείχνουν απόλυτη αφοσίωση στην ομάδα. Η προδοσία θεωρείται το μεγαλύτερο έγκλημα μέσα στον κύκλο.

Κανόνες για συμφωνίες και επιχειρήσεις

Οι συμφωνίες γίνονται συχνά χωρίς γραπτές αποδείξεις, βασιζόμενες στον λόγο της ομάδας. Οι επιχειρήσεις οργανώνονται με κωδικούς ή υποκωδικούς, για να προστατεύονται από παρακολουθήσεις.

Μυστικότητα στις επικοινωνίες

Η χρήση κρυπτογραφημένων καναλιών επικοινωνίας και κώδικες είναι κοινή πρακτική. Οι εγκληματικές οργανώσεις υιοθετούν τεχνολογίες που δυσκολεύουν τις έρευνες των αρχών.

Εκπαίδευση των μελών

Νέοι “στρατολογούμενοι” περνούν από αυστηρή εκπαίδευση για να κατανοήσουν και να αποδεχτούν πλήρως τους κανόνες και τις αρχές της ομάδας.

Μέθοδοι καταπολέμησης

Το FBI και άλλες υπηρεσίες χρησιμοποιούν σύγχρονες τεχνικές για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος:

Η χρήση του νόμου RICO (Racketeer Influenced and Corrupt Organizations): Εργαλείο που επιτρέπει τη διάλυση εγκληματικών οργανώσεων μέσω διώξεων βασισμένων στη συλλογική ευθύνη​​​​.

Ηλεκτρονική παρακολούθηση και μυστικές επιχειρήσεις: Υποκλέψεις συνομιλιών, παρακολουθήσεις μέσω ηλεκτρονικών μέσων και συμμετοχή πρακτόρων σε εγκληματικές ομάδες.

Συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς: Συνεργασίες όπως μεταξύ FBI και Europol ενισχύουν την αποτελεσματικότητα των ερευνών, ειδικά σε διεθνείς εγκληματικές ομάδες​​.

Διαβάστε επίσης: Φιλμ που βασίστηκαν στη ζωή διάσημων γκάνγκστερ

The post Οι άγραφοι νόμοι της Μαφίας appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Ένας από αυτούς ήταν ο Χάρι Χαφτ, ο οποίος είχε φυλακιστεί ως έφηβος και κάθε Κυριακή, για πολλούς μήνες, πάλευε εναντίον ενός συγκρατούμενου του για την διασκέδαση των Ναζί. Το χειρότερο ωστόσο, ήταν πως μετά από κάθε αγώνα έσερναν το αιμόφυρτο σώμα του ηττημένου στον θάλαμο αερίων ή τον εκτελούσαν επί τόπου. Ο νικητής από την άλλη, το μόνο που κέρδιζε ήταν μία επιπλέον μερίδα φαγητού, ώστε να έχει τη δύναμη να παλέψει ξανά.

Αν και ο Χαφτ επέζησε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης- και συνέχισε να προσπαθεί να πυγμαχήσει επαγγελματικά – το τραύμα που υπέστη κατά τη διάρκεια του πολέμου τον ακολούθησε σε όλη του τη ζωή.

Η ταινία με τίτλο “The Survivor”, η οποία βασίζεται σε γεγονότα από το βιβλίο “Harry Haft: Survivor of Auschwitz, Challenger of Rocky Marciano” και έκανε πρεμιέρα στο HBO στις 27 Απριλίου 2022, Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, διηγείται την θλιβερή αληθινή ιστορία του Χάρι Χαφτ, του Εβραίου πυγμάχου από το Belchatów της Πολωνίας που επέζησε από τον πόλεμο τσακίζοντας τους αντίπαλους του – έδωσε συνολικά 76 αγώνες – στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Jaworzno, το οποίο βρισκόταν σε ένα ανθρακωρυχείο βόρεια του Άουσβιτς.

Συνολικά, ο Χάρι Χάφτ πέρασε περίπου πέντε χρόνια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αλλά όταν στρατόπεδο στο Jaworzno διαλύθηκε λόγω του προωθούμενου Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού, ο Χάφτ άδραξε την ευκαιρία του να δραπετεύσει. Ενώ βρισκόταν σε πορεία θανάτου τον Απρίλιο του 1945, σκότωσε έναν Γερμανό στρατιώτη, φόρεσε τη στολή του και τράπηκε σε φυγή.

© Bettmann / Getty Images / Ideal Image

Αφού κατάφερε να δραπετεύσει, τις υπόλοιπες εβδομάδες και μέχρι το τέλος του πολέμου μετακόμιζε από χωριό σε χωριό. Κάποια στιγμή σκότωσε δύο ηλικιωμένους που τον φιλοξενούσαν στη φάρμα τους επειδή φοβόταν ότι είχαν ανακαλύψει ότι δεν ήταν Γερμανός στρατιώτης και ότι θα τον παρέδιδαν στις αρχές.

“Σκότωσε έναν Γερμανό αξιωματικό για να πάρει τη στολή του και στη συνέχεια σκότωσε πολλούς ανθρώπους στα χωριά στα οποία βρέθηκε στην πορεία”, εξήγησε ο γιος του Χάφτ, Άλαν Σκοτ Χαφτ, ο οποίος έγραψε το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία.

HBO

Μετά τον πόλεμο, ο Χάρι Χάφτ συνέχισε να αγωνίζεται. Βρήκε καταφύγιο σε ένα στρατόπεδο εκτοπισμένων που λειτουργούσε από τον στρατό των ΗΠΑ στην κατεχόμενη Γερμανία. Τον Ιανουάριο του 1947, κέρδισε ένα «Ερασιτεχνικό Εβραϊκό Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών» που διοργανώθηκε από τον αμερικανικό στρατό στο μεταπολεμικό Μόναχο, λαμβάνοντας ένα τρόπαιο Αμερικανό στρατηγό Λούσιους Κλέι.

Στην συνέχεια ο Χαφτ ταξίδεψε προς τις Ηνωμένες Πολιτείες με ένα πλοίο που ονομαζόταν Marine Marlin. Εκεί παντρεύτηκε μια Αμερικανίδα, τη Μίριαμ, απέκτησε παιδιά και προσπάθησε να τα καταφέρει ως μποξέρ.

Κατά την διάρκεια της διετούς καριέρας του ως ως επαγγελματίας πυγμάχος, ο Χάφτ κέρδισε 14 από τους 22 αγώνες που είχε λάβει μέρος. Το αποκορύφωμα της καριέρας του ήταν ένας αγώνας στο Πρόβιντενς εναντίον του πρωταθλητή βαρέων βαρών Ρόκι Μαρτσιάνο. Ωστόσο, αργότερα ισχυρίστηκε ότι μαφιόζοι μπήκαν στα αποδυτήρια λίγο πριν τον αγώνα και απείλησαν να τον σκοτώσουν αν δεν έχανε.

Υπήρχε ωστόσο ένας μεγαλύτερος αγώνας που ο Χαφτ δεν μπόρεσε να κερδίσει. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι εμπειρίες του κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου συνέχισαν να τον βασανίζουν, και δεν μπόρεσε ποτέ να μετριάσει τον θυμό που τον κατέτρωγε από όλα όσα είχε υποστεί. Ο γιος του Άλαν θυμάται τον πατέρα του ως μια τρομακτική και βίαιη φιγούρα όταν μεγάλωνε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.

Για πολλά χρόνια ο Χάρι Χαφτ παρέμεινε σιωπηλός για όσα είχε δει και είχε κάνει κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Κάποτε, σε οικογενειακές διακοπές, είπε στον γιο του: “Μια από αυτές τις μέρες θα σου τα πω όλα”, αλλά ο Χαφτ δεν θα έλεγε την ιστορία του για άλλες τέσσερις δεκαετίες.

Τελικά, κάθισε με τον Άλαν και του τα εξήγησε όλα: τα παιδικά του χρόνια στο Belchatów, τι είχε κάνει για να επιβιώσει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και πώς πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Άλαν μετέτρεψε τις ιστορίες του πατέρα του σε βιβλίο, το οποίο κυκλοφόρησε το 2003, τέσσερα χρόνια πριν ο Χαφτ πεθάνει από καρκίνο.

Όσον αφορά το φιλμ, την σκηνοθεσία του έχει αναλάβει ο Μπάρι Λέβινσον (“Rain Man”, “Wag the Dog”), ο οποίος είπε πως με το “The Survivor” ήθελε να εξερευνήσει πώς μια εμπειρία όπως ένας πόλεμος ή ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, χρωματίζει το υπόλοιπο μιας ζωής. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει αναλάβει ο Μπεν Φόστερ.

Διαβάστε επίσης: Οι τελευταίες μέρες του Άουσβιτς

The post Ο πυγμάχος του Άουσβιτς: Η απίστευτη ιστορία του Χάρι Χαφτ appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Παρακάτω αναλύουμετις πιο συνηθισμένες και αποτελεσματικές τεχνικές προσηλυτισμού που έχουν τεκμηριωθεί μέσω επιστημονικών ερευνών και αναφορών.

Η δύναμη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης

Οι νεοναζιστικές ομάδες χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διαδώσουν τις ιδέες τους, εκμεταλλευόμενες τη δυνατότητα που παρέχουν για γρήγορη και ανώνυμη διάδοση περιεχομένου. Έρευνα από το Institute for Strategic Dialogue αποκάλυψε ότι το Twitter και το Facebook είναι τα κύρια εργαλεία για τη διάδοση εξτρεμιστικής προπαγάνδας, με τα meme να παίζουν κεντρικό ρόλο στη διάδοση μίσους με φαινομενικά ακίνδυνο τρόπο .

Στόχευση εφήβων και νεολαίας

Έρευνες δείχνουν ότι οι νεαροί, ειδικά εκείνοι που αντιμετωπίζουν κοινωνική απομόνωση, είναι ευάλωτοι στις ακραίες ιδεολογίες. Μια μελέτη από το Centre for the Study of Radicalisation, επισημαίνει πως οι εξτρεμιστικές ομάδες χρησιμοποιούν διαδικτυακά φόρουμ και βίντεο που απευθύνονται σε νέους για να τους εισάγουν σταδιακά στις ρατσιστικές και αντιδημοκρατικές τους απόψεις .

Θεωρίες συνωμοσίας

Ο νεοναζισμός βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην προώθηση θεωριών συνωμοσίας, όπως η περίφημη “Μεγάλη Αντικατάσταση”, που υποστηρίζει ότι οι μη-λευκές εθνοτικές ομάδες προσπαθούν να εξαλείψουν τον λευκό πληθυσμό. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Political Ideologies, αυτές οι θεωρίες προσφέρουν απλοϊκές εξηγήσεις για κοινωνικά προβλήματα και συχνά κερδίζουν έδαφος μεταξύ ανθρώπων που αισθάνονται κοινωνικά περιθωριοποιημένοι .

Αθλητισμός και κουλτούρα

Μέσω της διείσδυσης σε αθλητικούς συλλόγους και πολιτιστικές εκδηλώσεις, οι νεοναζιστικές ομάδες καταφέρνουν να δημιουργούν κοινότητες γύρω από το μίσος και την αποκλειστικότητα. Σύμφωνα με έρευνα από το Centre for Analysis of the Radical Right, αθλητικές εκδηλώσεις, ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο, προσφέρουν πρόσφορο έδαφος για την προώθηση ακροδεξιών ιδεών .

Συμπέρασμα

Οι πρακτικές προσηλυτισμού των νεοναζιστικών ομάδων είναι πολύπλευρες και εκμεταλλεύονται τις πιο ευάλωτες ομάδες της κοινωνίας. Από το διαδίκτυο και τις θεωρίες συνωμοσίας, έως την ένταξη σε αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, ο νεοναζισμός επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα “προστασίας” και “ταυτότητας” σε μια εποχή κοινωνικής και οικονομικής ανασφάλειας. Οι στρατηγικές αυτές είναι αποτελεσματικές, αλλά είναι επίσης ιδιαίτερα επικίνδυνες, κάτι που καθιστά επιτακτική την ανάγκη για ενημέρωση και δράση.

Διαβάστε επίσης: Η Αδελφότητα των Αρίων: Οι ακραίες ιδεολογίες και η βία πίσω από τα κάγκελα των φυλακών

The post Η ιδεολογία του φόβου: Πώς οι νεοναζί στρατολογούν νέους οπαδούς appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.

Από δολοφονίες έως οικονομικές απάτες, τα παρασκήνια της βιομηχανίας αποκαλύπτουν συχνά μια σκοτεινή πλευρά που ελάχιστοι γνωρίζουν.

1. Η δολοφονία του Gianni Versace (1997)

Ένα από τα πιο διαβόητα εγκλήματα στη μόδα ήταν η δολοφονία του διάσημου σχεδιαστή Gianni Versace. Στις 15 Ιουλίου 1997, ο Versace δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του στο Miami Beach από τον serial killer Andrew Cunanan. Η δολοφονία του συγκλόνισε τον κόσμο της μόδας και άφησε ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία της βιομηχανίας.

2. Το μυστήριο της θανάσιμης έκρηξης στο Μιλάνo (2002)

Το 2002, ο σχεδιαστής Maurizio Gucci, εγγονός του ιδρυτή του οίκου Gucci, πυροβολήθηκε θανάσιμα έξω από τα γραφεία του στο Μιλάνο. Η εντολή για τη δολοφονία δόθηκε από την πρώην σύζυγό του, Patrizia Reggiani, η οποία αργότερα καταδικάστηκε σε φυλάκιση. Η υπόθεση έγινε διάσημη και αποτελεί αντικείμενο πολλών ντοκιμαντέρ και βιβλίων.

3. Η απάτη της Anna Sorokin (2013-2017)

Η Anna Sorokin, γνωστή ως Anna Delvey, κατόρθωσε να εξαπατήσει την ελίτ της Νέας Υόρκης προσποιούμενη ότι ήταν πλούσια κληρονόμος. Από το 2013 έως το 2017, η Sorokin εξαπατούσε φίλους, ξενοδοχεία και τράπεζες, ζώντας μια πολυτελή ζωή. Η σύλληψη και καταδίκη της το 2019 αποκάλυψαν το μέγεθος της απάτης της, σοκάροντας τον κόσμο της μόδας και της κοσμικής ζωής.

4. Η σκοτεινή ιστορία της Terry Richardson

Ο φωτογράφος μόδας Terry Richardson έχει κατηγορηθεί για πολλαπλά περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης από μοντέλα και συνεργάτες. Παρά το ότι πολλές από τις κατηγορίες δεν οδήγησαν σε νομικές συνέπειες, η φήμη του Richardson υπέστη σοβαρό πλήγμα και πολλές εταιρείες μόδας διέκοψαν τη συνεργασία τους μαζί του.

5. Η υπόθεση Weinstein και η επανάσταση του #MeToo

Ο Harvey Weinstein, παραγωγός του Hollywood και επιρροή προσωπικότητα στον κόσμο της μόδας, κατηγορήθηκε για σεξουαλική κακοποίηση από πολλές γυναίκες. Οι αποκαλύψεις για τις πράξεις του Weinstein συνέβαλαν στη γέννηση του κινήματος #MeToo, το οποίο ανέδειξε πολλές περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης και παρενόχλησης στη βιομηχανία της μόδας και πέραν αυτής.

Διαβάστε επίσης: Ο ζιγκολό που δολοφόνησε τον Τζιάνι Βερσάτσε

The post Η νύχτα κάτω από τα φώτα της πασαρέλας appeared first on Perpetual Magazine - Life & Style For The Everyday Man.